บททั้งหมดของ MEAKHA | คลั่งรักร้ายนายเย็นชา : บทที่ 21 - บทที่ 30

"ไม่รู้ หนูไม่รู้ อ๊า!" ฉันส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน ไม่รู้หรอกว่าแบบไหนเรียกสนใจแต่จัสตินคงไม่ได้ชอบฉัน ที่บอกว่านายนั้นเป็นแฟนก็เพราะต้องการอยากเอาตัวรอดเท่านั้นเอง "หรอ" "ทำไมถึงเอาแต่ถามเรื่องจัสตินไม่หยุดสักที" "มันชอบเธอ" พี่เมฆาบอกพร้อมกับเสียงลมหายใจเหือดหาด แววตาของเขาแทบจะฉีกฉันออกเป็นชิ้นอี

พอแกะริบบิ้นและฝากล่องออกก็พบเข้ากับการ์ดข้อความ เธอจึงหยิบขึ้นมาอ่าน… 'ครบรอบสี่ปีแล้วนะที่เรารู้จักกัน ฉันหวังว่าชีวิตมหาลัยของเธอจะดีขึ้นนะ ฉันจะคอยมองอยู่ตรงนี้และเป็นกำลังใจให้เธอเสมอ #คุณหมี 🐼' "นายมีตัวตนจริงๆด้วย…" ของขวัญพึมพำออกมาแล้วเก็บกล่องสี่เหลี่ยมนั้นไว้ในกระเป๋า ก่อนจะหยิบชุดขึ

"พี่เมฆา..." เธอเอ่ยเรียกเขาอย่างสิ้นหวังแล้วจ้องมองการกระทำของร่างหนาไม่หยุด เมฆากำลังยกกรรไกรในมือขึ้นแล้วตัดเข้าที่ใบหูจัสตินครั้งเดียว พลันเสียงกรีดร้องทรมานของเขาก็โหยหวนสะท้อนไปทั้งตึก ของขวัญร้องไห้ออกมาร่างกายดิ้นสุดแรงจนกระทั่งหลุดจากเชือก เธอรีบคลานเข้าไปหาเขาให้ชายหนุ่มหยุด ก่อนที่เมฆาจะค

"รหัสอะไร" "นั้นมันของส่วนตัวหนูนะคะ" "ลืมไปแล้วหรอว่าฉันเป็นอะไรกับเธอ" นํ้าเสียงเรียบนิ่งถามออกมาแต่มันกลับซ่อนไปด้วยรังสีของความน่ากลัว ทำให้หญิงสาวไม่กล้าจะปฏิเสธ "เดี๋ยวหนูใส่ให้ค่ะ" "ไม่ บอกฉัน" "คือ…" ของขวัญอ้ำอึ้งเธอกัดปากตนเองแน่นแล้วจำใจบอกออกไป "วันเกิดพี่ค่ะ" "?" เมฆาเกิดความสงสัย

ผ่านไปแล้วสิบนาที ยี่สิบนาที และสามสิบนาที… "เมื่อไหร่พี่จะกินเสร็จคะ" "…" เขาไม่ได้ตอบเพียงปรายตามองฉันแล้วหยิบนํ้าขึ้นมาจรดริมฝีปากหยัก พร้อมกับหายเข้าไปในห้องนอน "…" ฉันถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่แล้วเก็บจานขึ้นมาล้างด้วยความรวดเร็ว ตอนนี้ล่ะ ก็คงจะได้กลับสักที… "ห้องรก" "คะ?" "ทำความสะอาดสิ"