All Chapters of รวมเรื่องสั้นวาย เน้นขายความเสียว: Chapter 31 - Chapter 40

15:45 pmผมนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงอย่างเบื่อหน่ายมาหลายวัน รู้สึกว่าชีวิตช่วงปิดเทอมในตอนนี้ไร้สีสันกว่าหนก่อนเป็นไหน ๆ โดยปกติแล้วทุกปิดเทอมผมจะกลับบ้านที่ต่างจังหวัดยกเว้นเทอมนี้ เพราะพ่อกับแม่ต้องไปทำงานที่อื่นเกือบสองเดือน ไม่มีใครอยู่บ้านเลยสักคน มันคงดีกว่าถ้าผมอยู่ที่กรุงเทพฯ ยาวจนถึงเปิดเทอมเทอมหน้าผมก็จะขึ้นปีสามแล้ว แต่กลับรู้สึกเหมือนเพิ่งขึ้นปีหนึ่งไปเมื่อวานนี้เอง ผมใช้ชีวิตมหา’ลัยได้อย่างสนุกสุดเหวี่ยง มีปาร์ตี้ที่ไหนมีผมที่นั่น ทำให้ผมมีเพื่อนแทบทุกคณะ แต่ทว่าในช่วงปิดเทอมนี้กลับไม่มีใครอยู่กรุงเทพฯ เลยสักคนยกเว้น...ผมกดหารายชื่อผู้ติดต่อในโทรศัพท์ทันที เมื่อนึกออกว่ายังเหลือเพื่อนสนิทต่างคณะอยู่หนึ่งคนที่ยังอยู่ในละแวกมหา’ลัย[ว่าไงคะสาว]“มึงทำไรอยู่”[กำลังแต่งตัว มีอะไรยะ]“แต่งตัวจะไปไหน”ถ้าให้เดายัยเพื่อนคนนี้ต้องแต่งตัวออกไปหาผู้อีกแน่ ๆ[ไปปาร์ตี้]‘ปาร์ตี้’ผมตาลุกวาวทันทีเมื่อได้ยินคำนี้ เพราะผมน่ะเป็นผีเสื้อราตรีที่ชอบเล่นกับแสงสีในยามค่ำคืนยังไงล่ะ หลายอาทิตย์แล้วที่ผมไม่ได้ไปไหนอย่างที่สายปาร์ตี้ควรจะไป โอกาสนี้แหละที่ผมจะได้ออกไปท่องโลกกว้างหลังจากที

17.42 pm“ตื่นเต้นหรอครับสาว ๆ” พี่ฮาร์ทหันมาถามพวกผมขณะที่พวกเราได้มาถึงหน้าลิฟต์เรียบร้อยแล้ว“นิดหน่อยค่ะ” ผมเอ่ยตอบออกไป เป็นจังหวะเดียวกับที่ลิฟต์เปิดออกพอดีตอนนี้พวกเราทั้งสามอยู่ในลิฟต์โดยไม่ได้พูดอะไรกัน มันเงียบจนผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตึกตัก ไม่รู้ว่าพี่ฮาร์ทกับนิวเยียร์จะได้ยินด้วยหรือเปล่าชั่วอึดใจเดียวประตูลิฟต์ได้ถูกเปิดออกเมื่อถึงชั้นที่ยี่สิบสาม ผมเข้าใจว่ามันจะมีทางเดินยาวแบ่งเป็นปีกซ้ายและขวาแล้วแยกสัดส่วนเป็นห้องต่าง ๆ แบบคอนโดของผม แต่ภาพข้างหน้ากลับมีแค่โถงทางเดินเล็ก ๆ ที่มีประตูห้องเพียงบานเดียวเท่านั้น ผมว่าที่นี่คงไม่ใช่คอนโดแล้วล่ะ มันน่าจะเป็นอะไรที่ใหญ่กว่าห้องชุดธรรมดาหลังจากที่พี่ฮาร์ทกดกริ๊งเรียกให้คนด้านในมาเปิด ไม่นานนักประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดออก ชายหนุ่มร่างเล็กหน้าตาจิ้มลิ้มสวมเสื้อครอปสีครีมกับกางเกงขาสั้นออกมารับพวกเรา“อ้าว ‘น้ำอิง’ มาถึงเมื่อไหร่ครับ” พี่ฮาร์ทกล่าวทักทายผู้มาใหม่“อิงอยู่นี่ตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ” เสียงหวานเล็กเอื้อนเอ่ยก่อนจะหันมาทางนิวเยียร์และผม“หวัดดีนิวเยียร์ แล้วอีกคนใครหรอ” คนตัวเล็กพยักพเยิดมาทางผม“นี่มิ้ม เพื่อนเราเอ

18:09 pmอาหารและเครื่องดื่มถูกจัดเตรียมไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟา พวกเราทั้งแปดต่างหาที่นั่งกันตามอัธยาศัย แล้วแต่ว่าใครอยากจะนั่งตรงไหนก็นั่ง ส่วนผมนั้นคิดว่าการได้อยู่ใกล้เพื่อนสนิทอย่างนิวเยียร์คงจะดีกว่า เอาไว้ให้สนิทกับคนอื่นมากกว่านี้ก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที“ทุกคนยกแก้วขึ้นมา”พี่ไตเติ้ลเอ่ยพลางยกแก้วในมือชูขึ้น“วันนี้ไม่หมดไม่เลิก!! เอ้าาาา ชนนนนนน”“ชนนนนน” ทุกคนในห้องต่างพูดพร้อมกันรวมทั้งผม แล้วยกแก้วของตนขึ้นดื่มจนหมด“วันนี้พี่เติ้ลมีเกมส์มาให้เล่นไหมคะ” น้ำอิงที่นั่งแทบจะเกยขึ้นตักเฮียกุมภ์เอ่ยถามขึ้นถ้าให้เดาจากท่าทางและคำพูดของเฮียกุมภ์และน้ำอิงแล้ว ผมว่าสองคนนั้นต้องมีซัมติงกันแน่นอนไม่บอกใคร ๆ ก็รู้ ว่าไหม?“มีอยู่แล้วครับ วันนี้มีสมาชิกมาเพิ่มทั้งที” หนุ่มหน้าสวยหันมายิ้มให้ผม“ของกินถูกปากไหมคะ” เฮียกุมภ์เอ่ยถามผมของกินละลานตาจนผมไม่รู้ว่าจะเลือกอะไรกินก่อนดี“ลองพาสต้าซอสกุ้งดูสิครับ จานนี้อร่อยนะ”พี่ฮาร์ทบอกผม แล้วจึงตักเมนูแนะนำและทำท่าจะป้อนผม ผมรู้สึกลังเลอยู่พอสมควรว่าควรจะอ้าปากรับดีไหม แต่แล้วนิวเยียร์ก็ส่งสายตาเป็นเชิงให้รับไว้ ผมก็เลยอ้าปากลองชิมเมนูเส้นที่ค

18:45 pm“มา ๆ คนต่อไป ใคร?” พี่ไตเติ้ลยังคงเป็นผู้ดำเนินรายการ“กูเอง มึงกดเลยไอ้เติ้ล” พี่ฮาร์ทเอ่ยขึ้นโปรแกรมหมุนวงล้อทำงานตามคำสั่ง จนชั่วอึดใจนึงมันก็หยุด‘มังกรพ่นน้ำ’เสียงเฮดังลั่นเมื่อทุกคนเห็นภารกิจต่อไปที่พี่ฮาร์ทต้องทำ มันคงไม่ใช่อย่างที่ผมคิดหรอกนะ แต่ผมว่าใช่แน่ ๆ“มึงจะทำเอง หรือจะทำกับใคร”“ทำสองคนมันก็ต้องดีกว่าทำคนเดียวอยู่แล้วหรือเปล่าวะ” พี่ฮาร์ทยักคิ้ว“มาครับ มาดูกันว่าไอ้ฮาร์ทมันจะพ่นน้ำกับใคร” พี่ไตเติ้ลว่าก่อนจะกดวงล้อ‘นิวเยียร์’เพื่อนซี้กรีดร้องทันทีเมื่อเห็นชื่อตัวเองปรากฏขึ้นบนจอ ไม่รู้ว่าร้องด้วยความเสียใจหรือดีใจกันแน่ แต่ถ้าให้ผมเดา ผมว่ามันคงดีใจจนเนื้อเต้น“พี่ฮาร์ทจะให้นิวช่วยยังไงคะ” นิวเยียร์ถามก่อนจะลุกขึ้นลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นข้างหน้าพี่ฮาร์ท“เพิ่งช่วงแรกเอง ใช้ปากก่อนก็ได้ครับ”“มึงยืนดิไอ้ฮาร์ท”“มึงไปยืนตรงกลางเลยไป”เฮียซานและพี่ไตเติ้ลพูดจัดแจงให้พี่ฮาร์ทและนิวเยียร์อยู่ข้างหน้า โดยเว้นระยะออกห่างจากจอโทรทัศน์ไม่มากนัก นิวเยียร์จัดการดึงกางเกงวอร์มราคาแพงของพี่ฮาร์ทออก เผยให้เห็นความแข็งขืนที่ถูกกั้นไว้ด้วยชั้นในสีขาวบาง ๆ ถ้าให้คาดค

“มา ๆ คนต่อไป ใคร?”“ไม่เอาไอ้ซาน ไอ้ฮาร์ท แล้วก็ไม่เอาไอ้ปัณณ์”“ให้มิ้มดีไหมคะ” น้ำอิงเสนอ“เอ้ออ ดีเลย น้องมิ้มโอเคไหมครับ” พี่ไตเติ้ลถามผมตอนนี้ผมรู้สึกได้ถึงความกดดันจากสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมา ถ้าตอบว่า ‘ไม่’ ก็คงจะไม่ได้ มันคงทำให้เสียบรรยากาศน่าดู ผมเลยต้องจำใจตอบตกลงไปอย่างปฏิเสธไม่ได้ มันคงไม่มีภารกิจอะไรที่แผลง ๆ จนผมทำไม่ได้หรอกมั้งนะ?‘ระเบิดถ้ำ’ผมอ่านออกเสียงอยู่ในหัวเมื่อโปรแกรมสุ่มวงล้อได้หยุดลง ไม่ค่อยเข้าใจว่ามันคืออะไร แต่ดูจากเสียงโห่ร้องที่ดังกว่าทุกครั้งแล้ว คิดว่ามันคงสร้างความตื่นเต้นให้กับทุกคนได้มากโขทีเดียว“น้องมิ้มจะให้ใครช่วยระเบิดถ้ำไหมคะ”“ก่อนหาคนช่วย บอกมิ้มก่อนได้ไหมคะว่าหมายถึงอะไร”ทุกคนหัวเราะลั่นทันทีเมื่อผมถาม ยิ่งทำให้ผมไม่เข้าใจมากกว่าเดิม และเริ่มรู้สึกได้ว่าภารกิจนี้มันต้องสัปดนกว่าภารกิจทั่วไปแน่ ๆ“นี่มึงไม่รู้จริง ๆ หรือแกล้งโง่วะ อีมิ้ม” นิวเยียร์พูดพลางหัวเราะลั่นมาแต่ไกล“มันก็คือการขยายรูหลังของเราไง” น้ำอิงเอ่ยพูดตาใสเขาพูดเรื่องแบบนี้หน้าตาเฉยได้อย่างไรกัน นี่ผมต้องมานั่งยัดอะไรเข้ารูให้พวกผู้ชายหล่อ ๆ ดูหรอวะเนี่ย ถ้าผมเผลอทำหน