บททั้งหมดของ รวมเรื่องสั้นวาย เน้นขายความเสียว: บทที่ 41 - บทที่ 50

“โอเคหรือยัง” นิวเยียร์ถามขึ้น“มึงหมายถึงอะไร” ผมถามอย่างติดขัด“ที่มึงเกร็ง ๆ กูอ่ะ” เขากระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน“อ่อ... เออ โอเคขึ้นแล้ว”“มึงแปลก ๆ ไปนะ” ใบหน้าหวานย่นคิ้วถาม“แปลกยังไง” ผมทำตาโตก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่น“เนี่ย! ที่ทำหน้าทำตาเลิ่กลั่กอยู่นี่ไง”“บ้าาา เลิ่กลั่กอะไร”“หรือมึงยังไม่หายเกร็ง ถ้าไม่หายกูจะได้จูบมึงใหม่”“พอๆๆๆๆๆๆ” ผมพูดพลางผลักตัวนิวเยียร์ออกไปเบา ๆ ก่อนจะเบี่ยงใบหน้าไปสบเข้ากับสายตาหลายคู่ที่มองพวกผมอยู่พอดิบพอดี บ้างก็ยิ้มมุมปากเปี่ยมด้วยความเจ้าเล่ห์ บ้างก็สื่อสายตาเปี่ยมด้วยเลศนัย บ้างก็ยักคิ้วกวน ๆ คล้ายทำท่าจะแซวผมล่ะไม่ชอบคนพวกนี้เลย“เท่าที่จำได้ พวกพี่ไม่ได้ให้จูบกันนี่คะ” เฮียกุมภ์เอ่ยขึ้นพลางกอดอกมองดูพวกผมเปี่ยมด้วยรอยยิ้มเจ้าแผนการ“ใช่ค่ะ”ผมไหวไหล่อย่างไม่รู้สึกไม่รู้สากับท่าทีกวนประสาทของอีกฝ่ายแล้วว่าต่อ“จะให้เสียบ ๆ อย่างเดียว มันคงไม่ได้มั้งคะ จะทำอะไรก็ต้องมีอารมณ์ร่วมกันหน่อย” ผมยักคิ้วใส่อีกคนอย่างท้าทาย“แสดงว่าเมื่อกี้ที่จูบกับน้องนิว น้องมิ้มมีอารมณ์หรอครับ”“น้องมิ้มมีอารมณ์กับนิวเยียร์หรอครับ”“น้องมิ้มอยากเอากับเพื่อนตัว

20.21 น.“มาเร็วมิ้ม เราอยากให้มิ้มใส่หางแมวให้แล้วค่ะ”ใบหน้าละมุนยังคงพูดออเซาะ ทำให้ผมต้องเดินไปหาอีกคนอย่างเลี่ยงไม่ได้ เรียวขายาวก้าวย่างด้วยความกล้า ๆ กลัว ๆ เพราะรู้สึกได้ว่าอะไรที่ได้เห็นก่อนหน้ามันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด เช่นเดียวกับเพื่อนใหม่ตัวเล็กที่ดูหวานใสปนซุกซนในคราแรกทว่าแท้จริงแล้วกลับไม่ใช่อย่างที่เห็น ก็ขอระวังตัวไว้สักหน่อยแล้วกัน แม้ว่าหลายชั่วโมงที่แล้วจะเลยเถิดเกินคำว่า ‘ระวัง’ ไปแล้วก็ตามผมก้าวเดินไปหาแม่แมวยั่วสวาทตามที่อีกคนร้องขอ แต่ดูเหมือนมันจะช้าไม่ทันใจใครบางคน อยู่ ๆ มือปริศนาก็ผลักร่างเพรียวลมให้ไปหาน้ำอิงโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้ผมถลาชนบั้นท้ายและเผลอสวมกอดเพื่อนตัวเล็กอย่างไม่ได้ตั้งใจ“แค่จะใส่หางแมวให้ ถึงกับต้องกอดเลยหรอมิ้ม” น้ำอิงถามเสียงกระเส่าพลางยิ้มยั่ว ทำให้ผมซึ่งกลับมาประคองตัวได้ต้องก้าวถอยมายืนอยู่ข้างอีกฝ่ายดี ๆ“ไม่รู้ใครผลักเราอ่ะ”“อ้าวหรอ คิดว่ามิ้มอยากกอดเราซะอีก”“ป...เปล่าซะหน่อย” ผมพูดพลางเบี่ยงสายตาไปทางอื่น“งั้นใส่หางแมวให้เราหน่อยนะ”“ได้ เอามาสิ” ผมว่าพลางยื่นมือออกไปหมายจะรับจุกหางแมวจากอีกคน“แต่ก่อนใส่ ทำแบบนั้นกับเราด้วยได

คล้ายมีแรงดึงดูดระหว่างคนทั้งสอง ใบหน้าหล่อหมดจดโน้มเข้าหาอีกฝ่ายพลางประคองแก้มอิ่มอย่างเบามือ ก่อนจะแนบริมฝีปากหยักหยุ่นไปยังเรียวปากสีชมพูระเรื่อโดยไม่ได้เอ่ยขอคนน้องสัมผัสนุ่มลึกผิดกับที่คาดไว้ อ่อนโยนเป็นจังหวะอ้อยอิ่งราวกับตกอยู่ในห้วงฝัน แต่เพียงชั่วครู่เดียวเท่านั้นราชสีห์หนุ่มซึ่งหลอกให้เหยื่อตายใจก็กลับคืนสู่ร่างเดิม บดขยี้ส่วนหยักหยุ่นจนคนน้องที่กึ่งนั่งกึ่งนอนคว่ำอยู่บนโซฟาแทบตั้งรับไม่ไหว ทั้งหนักหน่วงทั้งเร่าร้อนราวกับแท่งโลหะเผาไฟที่พร้อมหลอมเศษทรายแก้วให้ละลายจนหมดสิ้น“อื้ออออออ”เรียวปากทั้งสองยังคนบดเบียดกันขณะที่ผมพยายามชันตัวขึ้นโดยใช้อกแกร่งค้ำยันเพื่อพยุงตัวเอาไว้ ส่วนฝ่ามือใหญ่ก็กอบกุมบั้นท้ายอวบอัดเต็มมือ ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวจะกลับไปหยอกระเริงตรงรูสวาทอีกครั้ง ความวาบหวามพัดระลอกเข้าฝั่งให้พอรู้สึกว้าวุ่น ไม่ได้โถมความปรารถนาให้โหมกระหน่ำ ราวกับคนตัวโตไม่ต้องการให้ผมไต่ระดับอารมณ์ขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว คงกลัวว่าผมจะขึ้นสุดและลงสุดอย่างฉับพลันเพราะสิ่งเดียวที่ผมจะขึ้นสุดลงสุดก็คือตอนที่ขย่มแท่งมหัศจรรย์ยังไงล่ะเฮียกุมภ์ผละจูบทั้งที่ใยสีใสยังยึดโยงระหว่างเราทั้ง

“อ่าห์ จะแตกแล้ว”“น้องมิ้มยังไม่ทันเสร็จ ไอ้ห่านี้จะแตกแล้ว” เจ้าของเพนท์เฮาส์ว่าขณะที่ยังขยับของเล่นชำเราคนน้องอย่างไม่ลดระดับความเร็ว“อย่าแตกใส่ปากมิ้มนะเฮียซาน” เสียงหวานพูดปรามก่อนจะใช้ศอกเล็กดันร่างพี่ชายฮอตเนิร์ดให้ออกห่างจากเพื่อนสาว“อ้าวน้ำอิง เฮียยังไม่เสร็จเลย”“ไปทำให้เสร็จเองสิ น้ำอิงจะต่อแล้ว” คนแก่กว่าย่นหน้าผากอย่างไม่เข้าใจ“ต่ออะไร”“พูดมากนัก เฮียมายืนตรงนี้เลย”คนตัวเล็กจัดแจงให้พี่ชายแว่นเหลี่ยมไปยืนข้างโซฟา ก่อนที่เขาจะปีนป่ายขึ้นนั่งยองตรงพนักที่วางแขนแล้วหันสะโพกให้อยู่ตรงหน้าเพื่อนใหม่พอดี พลางใช้มือเล็กเกาะยึดร่างหนาของคนพี่เอาไว้เพื่อไม่ให้ตนหล่นร่วง“ไม่ซนสิคะคนสวย” เฮียกุมภ์หรี่ตามองพลางยิ้มมุมปาก“อิงยังไม่ได้ซนเลยนะคะเฮีย” ร่างสะโอดสะองเอี้ยวใบหน้ามาทางคนพี่พร้อมกับช้อนสายตามองอย่างออดอ้อน“ไม่ซนที่ไหน ก็เห็น ๆ อยู่ว่าจะทำอะไร” เฮียซานพูดเสียงเข้มขณะประคองเอวคอดไว้หลวม ๆ“แล้วหนูทำไม่ได้หรอคะเฮีย”ว่าจบปากเรียวเล็กก็จูบแผ่วลงบนอวัยวะเดียวกันของเฮียซานด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะส่งสายตายั่วเย้าให้คนพี่ลุ่มหลง“ได้สิคะ”“น่ารักจัง”น้ำอิงจรดจมูกถูไถบนใบหน้าหน

“อะไรอีกอ่ะเฮีย”“ของดีครับ”“ครั้งก่อนก็ของดี ครั้งนี้ก็ของดีอีกแหละ ของดีตลอด”“แน่นอนครับ สำหรับน้องมิ้มแล้ว จะให้กินของไม่ดีได้ไง” พี่ชายฮอตเนิร์ดพูดพลางทำหน้าเจ้าเล่ห์จนผมอดขมวดคิ้วด้วยความระแวงไม่ได้“ของดีจริงอ่ะ?”“อันนี้ดีจริงน้องมิ้ม แดกไปเถอะ” พี่ไตเติ้ลยืนยัน“ไม่หลอกหนูใช่ไหม”“พวกพี่เคยหลอกหนูหรอคะ” เฮียกุมภ์ถามก่อนจะเอนพิงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามไอ้คนถามอ่ะ ตัวดีเลย“ไม่อยากกินก็ไม่ต้องกิน ที่นี่เราไม่ฝืนใจใครอยู่แล้ว” พี่ปัณณ์พูดเสียงราบเรียบแต่กลับทำให้ผมรู้สึกเหมือนโดนท้าทาย“มาเฮียซาน เดี๋ยวหนูจะกินให้หมด”ว่าเท่านั้นผมก็ดึงแก้วในมือของเฮียซานมากระดกจนหมดในคราวเดียวโดยไม่ทันให้คนพี่ได้อ้าปากพูดอะไร“หมดแหละ” ผมเลียปากด้วยความภาคภูมิใจพลางยักคิ้วอย่างนึกสนุก ท่าทางเหมือนเด็กไม่รู้จักโตทำให้ใครบางคนแอบลอบยิ้มมองอีกฝ่ายอยู่เงียบ ๆ“เป็นไงครับ รสชาติดีไหม” เฮียซานถาม“อร่อยกว่าอันก่อนที่เฮียให้หนูกับอีนิวกินตั้งเยอะแน่ะ”“ไม่ดีได้ยังไงล่ะ อันนี้เตกีล่าขวดครึ่งแสนเลยนะ” หนุ่มแว่นกลั้วหัวเราะในลำคอเบา ๆ“ห้ะ? อะไรนะ ครึ่งแสนเลยหรอ”“ใช่ครับ”“มิ้มเอาอีกไหม เดี๋ยวเรารินให้” น้