FORBIDDEN PASSION のすべてのチャプター: チャプター 211 - チャプター 220

Bella's POV Sabay kaming tumayo ni Paula mula sa couch ng pumasok ang apat na armadong lalaki. No it wasn't an armalite, nothing bold like that, but the pistol was obvious, it was tucked into their waistline. "Who the hell are you?" Paula raised her voice, the facade of being a strong sister seems to faltered but she managed to stand straight and face the five men. Ako naman ay mabilis na humakbang sa gilid ng kama ni Alex, kahit na wala naman akong magawa kung sakaling gagawa ng masama ang apat na lalaki. "You just can't barge in! this is a private room and you are trespassing our privacy!" singhal naman ni Patrick, I commend his bravery. Though, I have no time thinking about it. My heart raced rapidly, five armed men, barged inside without even knocking, how dare these men. "Anong kailangan ninyo?" I manage to ask. Nagkatinginan ang limang lallaki, then, nagsalita ang pinakaharap. "Uh, sorry..we are sent here by Mr. and Mrs. Jacob Blackwood." "At hindi totoo na hindi k

Alexander's POV "Okay ka lang ba na iwanan sandali?" Bella stood face to face with me. Nakatayo siya sa vanity mirror, looking so radiant and gorgeous in her black dress. She had white shoes and silver jewellery. The contrasting color of black and white added more elegant on her looks. She looks sophisticated and classy. The epitome of a respectable and high value woman. I hug her from behind and she moaned a little when I kiss her neck. Her eyes flickered as our eyes met on the mirror. I swallowed the lump in my throat when I heard that sexy little moan of hers. "Yes, I'm okay.." ngumiti ako sa aking asawa. "Pangatlong beses na tanong mo na iyan sa akin, amore.." hinapit ko ang kaniyang katawan palapit sa akin, hinigpitan ko ang pagyakap sa kaniya mula sa likuran. Tatlong araw simula ng makalabas ako sa hospital. Tatlong araw ng bumalik ang ala-ala ko, tatlong araw na kinukuwento ni Bella at ng pamilya ko ang mga nangyayari simula nang una akong ma comatose. Literally, hindi pa

"Nakikiramay po kami sa iyo, Mr. Romualdez." "Our condolences, Ken.." "I'm sorry for your loss, Mr. Romualdez.." Naghihintay ng pagkakataon si Bella na mag-isa na lamang si Ken saka niya ito lapitan. Sa nakikita niya, marami ang mga taong nakikiramay sa kaniyang pagdadalamhati. Sunod-sunod ang mga taong lumapit sa kaniya, may mga dalang bulaklak o funeral wreath o corona, na tinatawag ding sympathy flowers para sa mga patay. Sinulyapan ni Bella si Paula na nakaupo sa isa sa mga nakahilerang white monobloc chairs sa pagoda tent na nasa harapan ng casket canopy, nakalagay sa elevated area ng hardin. Nagpaalam si Paula na maupo na kasama ang isang kakilala na nakita niya sa lamay. Kung hindi lang lamay ang kanyang pinuntahan, hindi nito maitanggi ang pagkamangha sa dekorasyon, baka masabi pa niya ito. Mahusay ang memorial garden set up ng lamay ni Brenda. Sosyal at first time na nag-attend si Bella ng lamay na pang mayaman. Naalala niya ang death anniversary setting na siya

"Ikaw naman kasi hindi ka na nag-iingat.." malungkot na sabi ni Mrs. Lourdes Blackwood habang hinawakan ang kamay ng asawang si Jacob. Kasalukuyan na nagpahinga ito sa kanilang silid. Pagkatapos nitong mahimatay kanina ay tinawagan ni Patrick ang kanilang private doctor. Nang ma confirm na stress ang dahilan ng pagkawala ng kaniyang malay ay nabunutan naman ng tinik ang lahat. Nag-alala sila na baka may iniindang karamdaman ang ulo ng Blackwood family. Pero hindi pa rin mapakali si Ginang Lourdes, inisip pa rin nito ang maaring epekto ng sobrang stress ng asawa. Simula ng ma comatose si Alexander ang asawa ay bumalik sa pag-opisina at pinangasiwaan ang kumpanya. Kaya batid ni Ginang Lourdes na subsob ito sa trabaho at pag-alala na rin sa kalagayan ng anak. Lalo pa ng sa huli nitong pagka ospital ay gumulantang sa kanila ang rebelasyon na buhay pa si Wilfredo at ito nga ang puno't dulo ng panggugulo ng pagsasama nina Bella at Alexander. "I'm sorry mahal kung nag-alala ka p

Bella's POV: It's been three months since Brenda's revelation secrets has come to light. It's been three months since both Alex and Ken's hired men were hunting Wilfredo Blackwood. It's been three months that my husband was restless and angry. And it's been three month na hindi pa rin nahuhuli si Wilfredo."I told you to stop interfering the HRs job." Alex coldly said. Malamig nitong sinulyapan ang pinsang si Alvin. "Woah, bro.." tinaas nito ang kaniyang dalawang kamay. "Chill.." "Your concern is the finance department." pahagis na nilatag ni Alexander ang folder na inabot ni Alvin sa kaniya. Alexander is on his desk, sitting clamly while Alvin chuckled in front of him, sitting and crossing his long legs. Ako naman ay may kinuhang file sa filing cabinet na nasa kanang bahagi ng desk ng CEO. "In which, I can proudly say that I did my job efficiently and effectively." The smirked on Alvin's face is clear. Hindi ko alam kung tinutukso o nang-iinis ito kay Alexander. Alam kung