บททั้งหมดของ My Mysterious Baby: บทที่ 131 - บทที่ 140

Hindi ko na alam kung anong mga nangyayari kung bakit lagi na lang may problemang ganito. Hindi pwedeng ganito na lang kaylan pa kami magkakaroon ng peace of mind nito. Paano na kung wala sila ate Roda, di patay na kami ngayon. Bigla ba namang paulanan kami ng napakaraming bala dito. Nagsisigawan kaming magkakaibigan hindi kami lumabas ng banyo hanggang sa hindi kami tawagan ni ate Roda.Akala namin kanina katapusan na namin mabuti na lang at nalinlang ni ate Roda ang lalaki. Pinatago kami dito sa banyo nilock namin ito at hinintay na tawagan kami. Iyak kami ng iyak, puro mga pagsabog at putok ng baril ang naririnig sa buong lugar. Hindi naman namin matawagan sila Steve dahil wala kaming hawak na mga cellphone. Ilang oras kami sa ganoong tagpo hanggang sa tawagan kami ni ate Roda. Hinintay naming ulitin niya ang pagtawag niya sa amin bago kami lumabs dito sa banyo. Pagbukas namin nakita namin si ate Roda na habol habol ang hininga. Nakita namin ang lalaki sa sahig na naliligo ng sari

Pagkakain namin hinatid kami sa sarili naming mga kwarto, sinabi nila ate Roda na baka mamaya or bukas na darating sila William may inaasikaso lang daw silang magkakaibigan kaya medyo matatagalan sila. Yun din ang narecieved kong message galing kay Steve kanina, sinabi sa akin na si Isay na daw ang bahala sa akin. Magsabi lang daw ako sa kanya ng aking kakaylanganin, siya na daw bahala lahat. Naguguluhan akong pumasok sa kwarto at napapaisip kung hanggang kaylan kami magiging ganito. Maganda ang kwartong pinagdalhan sa akin at maaliwalas. Dumiretso ako sa banyo at naligo para matanggal ang mga amoy na kumapit sa aking katawan. Pagkaligo ko lumabas ako at naghanap ng damit, nakita ko ang aking mga maleta na nandito na din pala sa kwarto. Naghanap ako ng damit dito, nagdala naman ako kanina pati personal na mga gamit. Pagkatapos kong magpalit kinuha ko ang aking cellphone at in open ito. Nagulat ako ng makatanggap ako ng sunod sunod na mga misscall. Akala ko kinuha ni Steve ito, nilag

Kinabukasan ginising ako ni Isay at tinawag kaming mag uusap lahat sa study room. May sasabihin daw sila sa aming magkakaibigan. Pagdating namin doon nakita ko ang aking mga kaibigan na antok na atok pa habang nakaupo at naghihintay sa akin. Inumpisahan agad ni Ate Roda ang pag uusap namin pagdating ko. Nagulat ako ng isawalat niya ang mastermind ng mga nangyayari sa aming mga magkakaibigan.Ang kapatid daw ni Jake ang mastermind ng lahat. Siya daw ang may gustong patumbahin ako dahil hindi daw nila matanggap na wala na ang kanilang kapatid. Galit na galit daw ito sa akin, nadamay lang ang dalawa kong kaibigan. Walang araw na hindi daw umiiyak itong nanay ni Jake kaya ang kapatid niya na raw ang gumagawa ng paraan para mahuli ako buhay man o patay."Kaya ba ng kuya niya ang pumatay," tanong ni Jam."Kaya niya, base on my research gawain niya na ito. Hindi lang basta basta ang taong ito. He is ruthless and scary kaya ingat na ingat ang mga jowa ninyo na kahit na malakas sila hindi pa r

Sunod sunod na may nahuli kami sa ibat ibang business na pinalalakad naming tatlo. Pinaman manan ko na rin sa aking mga tinayong business at baka may mga traydor din doon. Nagtalaga ako ng kakilala kong body guard ni Mang Kanor sa ibang bansa. May ibat ibang business kasi akong napatayo doon at siya lang ang isa sa mga taong inaasahan ko. Siya ang nagsilbing ama ko dito kaya mahalaga siya sa akin. Inabot kami ng isang Linggo sa pag aayos ng mga problema namin at hinintay din namin ang resulta ng imbistigasyon namin. Kung sino ang taong behind sa kapatid ni Jake Manalo. Ang nagngangalang Morgan, alam na namin ang back ground nito pero ang hindi lang namin malaman laman ay ang grupong kinabibilangan nito. Hindi naman namin siya pwedeng arestuhin dahil wala kaming solid evidence para dito. Nagpasya kaming magkakaibigan na ipaman man ito at alamin kung saan araw araw nagpupunta. Pinag iingat lang namin ang aming mga tauhan dahil mahirap itong kalaban. Sa mga nagdaang araw lalo kong nam

Halos hindi ako makahinga ng paglabas namin ng expressway may mga sasakyan daw na umaaligid sa amin. Titingin sana kami sa labas pero pinagbawalan kami nila Isay, may pinasuot siya sa amin na maskara para daw kahit na may sumita sa amin makita nilang hindi kami yon. Nagpapanic ako lalo na sa tuwing may makita akong hindi kaaya aya sa labas iniisip ko ng may barilan na naman."Kumalma kayong dalawa, isipin niyo na lang mga tinuro namin sa inyo at dapat presence of mind. Huwag mag panic," sabi ni Isay nahalata ata na nagpapanic kami ni Jam.Tumango kaming tat;o at tinakpan ang aming mga tenga para walang marinig. Pumikit ako at inisip ko na lang na matatapos din ito. Iniisip ko sila Steve kung nasaan na ba ang mga ito, bakit hindi man lamang kami matulungan. Nanlulumo na naman ako na at kung ano ano na naman ang pumapasok sa aking isipan na baka kinalimutan na nila kaming magkakaibigan. Sino ka nga ba sa kanya diba sa isip isip ko pero impossible naman na iwanan nila kami sa ganitong si