“...AS LONG AS YOU’RE STILL CZARINA, I’LL ACCEPT YOU.”Damion emphasized the word Czarina, giving her a hint or something, pero hindi na iyon napansin pa ni Cassidy dahil para sa kanya, okay siya hangga’t patuloy siyang minamahal ni Damion.Dahil sa mga sinabi ni Damion, unti-unting kumalma si Cassidy. “Thank you, Damion.”“But promise me one thing,” mahinahon nitong sabi. “Huwag mo nang galitin si Dad. Kung hindi kayo magkakasundo, mapipilitan tayong bumukod.”“Then let’s move out,” agad na sagot ni Cassidy. Ngunit nang mapansing tila masyado siyang nasabik, mabilis niyang binawi ang sinabi. “I mean… baka hindi lang talaga ako okay ngayon. Mas mabuti nang magkahiwalay kami kaysa lagi ko siyang hindi sinasadyang masaktan.”Napasingkit ang mga mata ni Damion. “Not now. Kung aalis kayo sa ganitong sitwasyon, lalo lang magagalit si Dad.”Napabuntong-hininga si Cassidy. “Okay… magtitiis muna ako. Pero promise, hindi mo ako lolokohin.”“Don’t worry,” tugon ni Damion, kahit nanatiling malami
Baca selengkapnya