บททั้งหมดของ เดิมพันรัก มาเฟียร้าย: บทที่ 21 - บทที่ 30

ดวงตาน่ารักบ้องแบ๊วมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกก็ต้องทำหน้าพิลึกออกมา เนื่องจากชุดยูนิฟอร์มที่สวมอยู่มันสั้นเต่อเสียเหลือเกินตอนนี้เธออยู่ในชุดยูนิฟอร์มขาวดำของร้าน ด้านบนเป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวเข้ารูป มีเนกไทเล็ก ๆ พันรอบลำคอ ปลายเสื้อถูกสอดเข้าไปใต้กระโปรงทรงเอตัวจิ๋ว ซึ่งมีระดับความสั้นเพียงแค

หญิงสาวผลักประตูห้องสูทหรูกลับเข้ามาในเวลาเที่ยงคืนนิด ๆ มีเพียงบอดี้การ์ดหน้าโหดรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งยืนเฝ้าหน้าประตูเท่านั้น เขาผลักประตูเปิดให้เธอโดยไม่มีคำพูดใด ๆดวงตากลมติดอ่อนล้ากวาดสายตาทั่วห้องกว้างซึ่งปิดไฟมืดสนิท ราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่ คาดว่าเควินคงไม่อยู่แน่ นั่นพอทำให้เธอสบายใจได้

สองวันต่อมา“ทำความสะอาดโต๊ะด้านนอกหมดหรือยัง!” เสียงดุดันของเชฟแก้วตวาดใส่คนตัวเล็กหลังจากเธอหอบบรรดาลังใส่วัตถุดิบเข้าไปเก็บยังห้องด้านในเสร็จเรียบร้อยแล้ว“ค่ะ หนูเช็ดโต๊ะ แล้วก็จัดเก้าอี้ด้านนอกตั้งแต่ก่อนเวลาร้านเปิดแล้วค่ะ”“งั้นก็ไปเอาหม้อพวกนี้ไปล้างซะ!”“ค่ะ”อิงฟ้าก้มหน้ารับคำสั่ง มองหม้อต

พรึ่บ!“คะ...คุณเควิน!”“จับนิดจับหน่อยทำไมต้องตกใจด้วยฮื้ม”“แต่แบบนี้มัน”แก้มใสเห่อร้อนขึ้นมาอีกครั้งหลังจากถูกท่อนแขนแข็งแกร่งตวัดโอบรัด ทำให้ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับถูกเขากอดแม้แต่น้อย“ไม่อยากไปเรียน?”“อยากค่ะ แต่...”“งั้นก็เลิกโวยวาย”“…”“ครั้งก่อนที่สอน...ยังจำได้อยู่ไหม”หัวใจดวงเล็กสั่นระรั

“เกิดอะไรขึ้นฟ้า มีอะไรแกเล่าให้ฉันฟังได้นะ”“ไม่มีอะไรแก...อึก...โทรศัพท์ฉันเสียน่ะ เลยติดต่อไม่ได้”“เรื่องแค่นี้แกจะร้องไห้ทำไม”“ฉันแค่ซึ้งเฉย ๆ ดีใจจังที่มีแกเป็นเพื่อน” หญิงสาวพยายามฝืนยิ้มทั้งน้ำตา หัวใจมันเต็มตื้นอย่างบอกไม่ถูก“แล้ววันศุกร์แกหายไปไหนมา ต่อให้โทรศัพท์เสียก็น่าจะใช้โน้ตบุ๊กล็