Todos os capítulos de The Billionaire’s Rebound: Capítulo 111 - Capítulo 120

Nyx's povMagdamag lang akong tulala, nakatitig sa kisame at naging blangko ang utak ko sa ilang mga sandali. Wala akong ginawa kundi ang walang gawin, basta ang gusto ko lang ay magpahinga buong araw. Ni hindi ko namalayan na alas-dose na pala ng tanghali. Nahihilo ako, marahil sa sobrang dami ng nainom ko kagabi. Kaninang umaga, nagsuka ako nang walang tigil. Pagkatapos no'n, nakatulog ako nang mas maayos pero ngayon, parang umiikot pa rin ang buong paligid ko. Hindi ko naman akalain na masosobrahan ako sa pag-inom kagabi. Kasalanan talaga ito ni Liam. May kumatok sa pinto. Sumilip ang ulo ni Liam. Speaking of the devil. "Pasok ako," he mouthed. I just nodded and let him in.Umupo siya sa gilid ng kama ko. Si Nathaniel ay wala na sa tabi ko, malamang sa malamang ay naliligo na naman sa pool ang batang iyon. Palagi kasing excited iyon kapag may tubig kahit araw-araw naman siyang naliligo sa private pool namin sa villa.

Maverick's PovWALA akong maisip. Parang binura ang lahat sa utak ko nang makita ko ang resulta sa harapan ko. Hindi nagsisinungaling si Nixie sa akin at mas lalong pati si Nyx noon.May anak kami? Kung ganoon ay iyong batang binigyan ko ng robot noon ay anak namin? Kaya pala may kung anong humila sa akin nung unang beses na nagtagpo ang landas namin. Kaya pala may naramdaman akong pamilyar na hindi ko lang maipaliwanag noon.*Flashback*I was on my way to La Beauti Village dahil doon nakatira ang isa kong investor. Gusto raw niyang kasama ako sa meeting dinner nila. If I’m being honest, ayaw ko sanang pumunta, pero wala daw siyang makalaro ng golf sa malawak nilang bakuran kaya napilitan akong pumayag na kang. “I’ll be there as soon as possible,” sagot ko sa tawag niya nang mag-usap kami. “Okay, Mav. I’m waiting.”Binaba na niya. Hindi ko rin siya pwedeng tanggihan dahil matagal na siyang nagtitiwala sa mga Dela Vega simula pa man noon ay hindi siya umalis sa amin. Kaya bilang ga

Nyx's POVAFTER the vacation, agad akong bumalik sa trabaho dahil sa sobrang dami ng tambak na gawain. Sina ABC at Nathaniel naman ay balik-eskwela na, palaging hatid-sundo ni Maricel at Nathan pero kapag may oras ako, ako ang naghahatid sa kanila.My son understood after our little deep conversation tungkol sa work ko nitong mga nakaraang araw. Pero alam kong kailangan ko pa ring bumawi, kasi ayokong maranasan niya ang pinagdaanan ko.Iyon ang number one promise ko sa sarili ko noon. Pero hindi ko maintindihan kung bakit, paunti-unti... parang nagiging katulad ako ni Mommy. Kaya kailangan ko nang agapan. My child needs me. Kahit nandiyan pa ang mga tito, tita, at si Nanay Alejandra ay iba pa rin kapag ako ang sumuporta sa kanya.Napansin ko rin na hindi siya nagtanong tungkol kay Maverick... pagkatapos ng usapan namin tungkol sa anak namin. Hindi ko alam kung gusto niya talagang magtanong o pinipigilan lang niya ang sarili dahil lagi ko iyong pin

Nyx's Pov Ilang beses iyong nagpabalik-balij sa utak ko ang kanyang sinabi na parang sirang plaka na paulit-ulit, hanggang hindi ko na alam kung tama pa ba ang narinig ko.How the hell?Lalo na noong naglakad si Nixie papunta sa akin at may inabot na dokumento.My hands were shaking–barely—but I didn't let it show them. Hindi nila pwedeng malaman na may epekto sa akin iyon. Kinuha ko iyon na prente pa rin ang mukha, cold, unreadable.Tiningnan ko ang papel. Tumigil ang mundo ko for a second, but I forced myself to read every word, meticulously searching for anything off.Kasi hindi ako naniniwala sa mga sinasabi nila. I mean…who would even believe in their words? Alam ko ang pasikot-sikot nito kaya imposible ang mga paratang nila! And then I saw it.Sumilay ang ngiti sa aking labi. I knew it. Edited lang lahat ng ito. Pangit pa ang pagkaka-edit. I let out a small, disbelieving laugh. The desperation was pathetic.I shoved the document back to her. Lumaki ang mata niya, but I met he

Nyx's PovBUMANGON ako gaya ng sabi ni Nanay. I started by fixing myself—naligo ako, nag-ayos, at nagsuot ng mamahaling mga damit at bag. I even wore my necklace that I rarely wear. Tama si Nanay. Kailangan kong patunayan sa buong mundo na mali sila—na hindi ko sila hahayaang manalo laban sa akin. Hindi ako umabot dito para lang sumuko sa ganitong klaseng pagsubok. Kung gusto nila ng laban ay haharapin ko sila ng walang pag-aalinlangan. Paglabas ko ng kwarto, napansin ko ang katahimikan na bumabalot sa buong bahay. Para bang pati ang hangin ay nakikiramay sa akin. I saw them, they were all in the living area, waiting for me. Nathaniel's eyes lit up when he noticed my presence, he immediately ran toward me.Sinalubong ko ang higpit ng yakap niya."Mommy..." bulong niya. Walang ibang salita but it gave me strength, like a small flame lighting up a dark room.I can do this. For me. For my son. And for the peopl