The Boss and His Secretary のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

Natagpuan naming pareho ni William ang aming mga sarili na yakap ang isa't isa sa ibabaw ng kama. Kung saan muli naming inangkin ang sarili ng bawat isa. “Iniwan mo ang trabaho mo para sa ‘kin,” mahina kong bulong. Huminga siya nang malalim at malambing na sumagot, “Kaya kong iwan ang lahat, babe.. para sa ‘yo…” Marahan kong ginalaw ang aking mukha na nakadikit at nakapatong sa malapad niyang dibdib, habang pinaglalaruan ng aking mga daliri ang ilang hibla ng buhok sa baba ng kaniyang pusod. Napabuntong-hininga ako nang maalala ang nangyari kaninang umaga. “Paano na ang lola mo’t Papá?” maya-maya'y tanong ko. “Alam na nila ang tungkol sa ‘tin. Marami na ang nakaaalam sa building.” “Kung hindi ka lang din nila tatanggapin bilang asawa ko, mas marapat na kalimutan na lang nila ako,” marahan niyang tugon na may tapang. Gusto ko man ang sagot niyang iyon, hindi pa rin nawawala sa ‘kin ang hindi sumang-ayon. Pamilya niya iyon at hindi niya dapat basta-bastang tinatalikuran. Mara

"Trisha, akala ko hindi na tayo magkikita pang muli.." ani Kuya Melvin nang magkita kami.Hindi ako makapaniwala na muli kaming magtatagpo nina Barbara at Kuya Melvin. Masaya sila nang makita ako lalo na nang malaman din nila na asawa ko ang bilyonaryong si William. Saka ko lang din nalaman na naging magkaklase rin pala noon sa kolehiyo sina Kuya Melvin at William sa parehong kurso. Hindi nga lang sila naging close noon.Talagang maliit nga ang mundo. Gayunpaman, masayang-masaya ako sapagkat hindi na ako nag-iisa ngayon."Kailangan mo ring bigyan ng panahon at oras ang iyong sarili. Alam ko kung gaano ka kaabala noon sa buhay mo, bilang breadwinner. Kaya't ngayong ako na ang asawa mo. Hindi ko hahayaan na maghirap ka nang labis sa buhay," ani William nang yapusin ako.Ipinilig ko ang aking ulo sa kaniyang balikat. Mahal ko siya, mahal na mahal. "Handa na ba ang lahat, Troy?" tanong niya sa kaniyang tauhan."Yes, Sir. Nasa kotse na ang lahat ng inyong kailangan.""Baka gusto mo ring s

Maaliwalas ang panahon sa Beach. Mataas ang sikat ng araw, mahangin at malakas ang alon. Magandang pagkakataon iyon para mag-surf. Bitbit ko sa kanang kamay ang gagamitin na surfboard ni Trisha. Habang suot ang paborito kong swimming trunks na kulay bughaw, hinubad ko naman kaagad ang puti kong sando at inilapag iyon sa duyan na naroroon. Nakasunod sa akin si Troy na dala rin ang isa pang surfboard na gagamitin ko. Sakto naman ang pagdating nina Barbara at Melvin sa beach. "Trisha..." kaagad na tawag ni Barbara sa asawa ko ay nakipagbesohan rito. Ngumiti nang kay tamis si Trisha at nag-usap ang mga ito. "Bro.." tawag sa akin ni Melvin sabay fist bump nang makalapit. Ngumiti ako. "Kumusta?" "Ayos naman, sunud-sunod ang hang-out, a," pabiro niyang saad matapos tanggalin ang suot niyang shades at pasadahan ng tingin ang paligid. Lumuwang ang ngiti ko at kaagad na sinipat si Trisha, saka muling tumingin sa kaniya. "Ah, oo, sinusulit namin ni Trisha ang bakasyon dahil sa susun

Kinakabahan si Trisha habang pababa ng sasakyan. Inalalayan siya ni William. Naroroon na sila sa mansion ng pamilya Cervantes. Humawak siya nang mahigpit sa kamay ng kaniyang asawa. Nag-aatubili man ay pinagbigyan niya pa rin si William sa hiling nito na humarap sila sa señora at kay Don Marianno. Kahapon pa niya pinaghandaan ang paghaharap nilang iyon. Aware siya na baka makatanggap siya ng masasakit na salita mula sa ama at lola ni William, sapagkat alam niya sa sarili na hindi siya gusto at tanggap ng mga ito para sa apo at anak nila. Gaya nang kung paano siya ipinahiya ng ama ni William sa building noong nakaraang linggo. 'Isang beses lang natin itong gagawin, Babe. Kapag hindi sila pumayag at ayaw ka nilang tanggapin bilang asawa ko, wala silang magagawa. Ayokong mamuhay sa kagustuhan lang nila. Ilang beses na akong naging sunud-sunuran. Sa pagkakataong ito, mas pipiliin ko ang sarili ko. Kung saan ako masaya ay do'n ako,' naaalala niyang wika ni William bago pa sila magtungo

Maingat na naglakad si Trisha papasok ng bahay matapos ihatid ng taxi. Gusto niyang magpasundo sana kay William sa hospital kanina, ngunit naisip niyang malalaman nito ang dahilan kung bakit siya naroroon. Ayaw niyang mag-alala ito nang husto, at isa pa, nais niyang isorpresa ang asawa sa biyayang natanggap nila. Sigurado siyang matutuwa ito sa magandang balitang hatid niya. Hindi na napalis pa ang ngiti sa kaniyang mga labi simula nang malaman niya ang tungkol sa pagdadalantao niya. Hindi na siya makapaghintay na ipaalam ito kay William. Labis siyang nasasabik. 'Sana nga babae ito, pwede ring lalaki,' ngingiti-ngiti niyang saad sa sarili. 'Pero, kahit ano ka pa man, buong puso kitang tatanggapin, mahal ko..' Patuloy siya sa paghimas sa kaniyang tiyan na para bang kinakausap ang nabubuong sanggol sa kaniyang sinapupunan. "Kailan mo ipapaalam kay William ang tungkol diyan sa ipinagbubuntis mo?" tanong ng kaniyang lola habang ang direksyon ng mga mata nito'y nasa tiyan niya. Da