"Salamat sa ipinadala mong kape kanina, pero sana last na iyon. Stop spending your money on me, Kallum. Kaya ko namang bumili no'n," ani ko. Bumaba ang tingin niya sa 'kin. His eyes were tinkling."Ayos lang. Gusto kong bilhan ka. Isa pa, malaki ang sahod ko noong nakaraan dahil sa mga overtime ko," sagot niya. Naramdaman ko ang marahan niyang paghawi ng buhok ko mula sa maliit na tila bintana ng helmet saka ngumiti siya nang malawak.My heart just melt with that."Kahit na...""Mura lang ang mga 'yon, pero sige, kung ayaw mo ng gano'n, ibang almusal na lang ang ipapadala ko sa 'yo tuwing umaga. Huwag mo nang tanggihan." Lalong lumambot ang kaniyang ekspresyon.Tumango ako at iniwas na sa kaniya ang tingin. "S-sige na nga...""Yes!" Bulong niya na parang bata kaya natawa na lang ako.This man will be the death of me. For sure.I wasn't expecting Kallum to be serious about bringing me breakfast every morning. Napansin ko na lang na tuwing umaga, may mga dumadating na iba't ibang klase
Leer más