All Chapters of จีบครับรับไหมเอ่ย: Chapter 51 - Chapter 60

99 Chapters

บทที่ 51 ต่อไปอย่าทำอีก

“เราปรับฝ่ายละหมื่นแล้วกัน ต่อไปอย่าทำอีกนะครับ ถ้ามีอีกครั้งเราจะแจ้งความและปรับให้มากกว่านี้นะครับ”ค่าปรับหนึ่งหมื่นบาทสำหรับกลุ่มของฝ่ายสาว ๆ ไม่มีปัญหา ถึงจะเป็นกะเทยแต่ก็เป็นกะเทยหลานคนมีเงินแต่กับคนที่จำชื่อพ่อตัวเองไม่ได้ทำหน้าซีด เพราะเพิ่งโดนตัดบัตรเครดิตเมื่อบ่ายของวัน ทำให้วันนี้เขาอารมณ์ไม่ดีทั้งวัน และพอโดนพอลลี่ชน อารมณ์ก็ระเบิดออกมา“ว่ายังไงลูกท่านหลานเธออย่างมึงไม่มีจ่ายเหรอวะ”“เสือก! พี่ครับคนผิดคือพวกนั้นให้มันจ่ายสิครับ จะมาเอาเงินจากผมทำไม”“อ้าว ไอ้ห่านี่ ใส่ความแต่คนอื่นนะ ชาติที่แล้วมึงทำโรงงานน้ำแข็งหรือไง ปั้นน้ำเป็นตัว ไอ้ห่าสัด”“พอลลี่พอก่อน ด่าอะไรรักษาวิกผมกับหน้ามึงที่กูแต่งให้ด้วย” ใบเฟิร์นกระซิบบอกเพื่อน“ไอ้เตี้ยนี่มันว่าพอลลี่ก่อนนะเฟิร์น เพื่อนเราแค่ชน” ใบบัวที่เวลานี้ยังมึน ๆ ใจก็เลยกล้ากว่าทุกที คำว่าไอ้เตี้ยทำคนฟังหัวร้อนอยากจะหักคออีหน้าสวยพวกนี้“เตี้ย!แล้วหนักหัวพ่อมึงเหรอ” คำก็เตี้ยสองคำก็เตี้ย ชายไทยสูงร้อยเจ็ดสิบลุกขึ้นอยากจะตบนังหน้าสวยที่ใส่ส้นสูงแล้วสูงพอดีกับเขา“เออ มึงอยากเจอพ่อกูไหม” ใบเฟิร์นลุกขึ้นบังน้องสาวไว้ แม่งด่าพ่อกูยอมไม
Read more

บทที่ 52 ฮีโร่

“มีมูลห่าอะไร กูนี่ผัว”“เอ๊ย! เป็นอะไรวะไอ้ภีม” ระพีพัฒน์จับแขนเพื่อนที่โวยวายแข่งกับเสียงเพลงบนรถบัส“มึงดูนี่ไอ้พัฒน์ เมื่อคืนเมียมึงกับเมียกูไม่ได้นอนเร็วแต่หนีเที่ยว หนีเที่ยวไม่พอดันมีเรื่องอีก แม่ง! พี่ขับเร็ว ๆ หน่อย”“อ้าว! ไอ้ห่าภีมใจเย็น” ระพีพัฒน์อ่านข่าวแล้วไม่ได้โมโหเท่ากับภีม เพราะไม่มีใครมาเกาะแกะเมียเขา แต่เมียไอ้ภีมนี่สิ งานนี้เคลียร์กันยาวเอาคดีไหนก่อนดีนะไอ้ภีม หนีเที่ยว มีเรื่องกับผู้ชาย หรือว่าผู้ชายที่มาจีบตำรวจมอ : น่าจะจีบจริงครับ รูปนี้ทะเลมาส่งหน้าคอนโดมีจับหัวกันด้วยครับ(แนบรูปที่ทะเลจับศีรษะของใบบัวโยกไปมา”คนเสือกของมอ : เหมาะสมกันยิ่งกว่ากิ่งทองใบหยกคนดีของมอ : ว้าว! ฉันลงเรือคู่นี้เลยดีกว่า #ทะเลบัว #สาวโยธาหนุ่มคอม“กิ่งทองใบหยกห่าอะไร โวะ!” ภีมหัวเสียยิ่งกว่าเดิมเมื่ออ่านคอมเมนต์ยิ่งอ่านคอมเมนต์ยิ่งเยอะ แล้วทุกคอมเมนต์ไปในทางเดียวกันทั้งนั้นว่าทั้งคู่เหมาะสมกันดี“กูว่ามึงเลิกอ่านเถอะ อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงแล้ว” ระพีพัฒน์ปลอบเพื่อนนอกจากมันไม่หยุดอ่านแล้ว มันยังอ่านและดูคลิปหลายคลิปวนไปอีกหลายรอบ“ไอ้พัฒน์มีพาวเวอร์แบงค์ไหม แบตกูหมด”“ไม่มี! ก
Read more

บทที่ 53 พี่จะป้อน

ฟอด!!! เสียงว่าที่คุณหมอกดจมูกลงทั่วใบหน้างามอย่างแสนคิดถึงนั่นอีกที่ทำให้เขายิ้มจนแก้มแทบปริโอ๊ย! ปวดแก้ม“ยิ้มอะไรคะเนี่ย”“คิดถึงพี่เหรอ” เขาไม่ตอบแต่กลับถามเธอกลับ“คิดถึงมากค่ะ ไปเถอะหิวแล้ว ทำอะไรให้บัวกินหน่อย” เธอชวน อยากกินสเต๊กปลาแซลมอนที่เขาเคยทำให้กิน ถามว่าเขาทำอร่อยกว่าที่ร้านไหม ตอบได้คำเดียวว่าไม่ แต่มันอิ่มในอกอย่างไรไม่รู้ใบบัวเองก็บอกไม่ถูก“อยากกินอะไร” ภีมถามขณะเปิดตู้เย็นหาวัตถุดิบ“สเต๊กแซลมอนได้ไหม”“อืมได้ แต่ต้องละลายน้ำแข็งแซลมอนก่อน ระหว่างรอเราทำอย่างอื่นให้บัวหายคิดถึงพี่ก่อนดีไหม” ปลาแช่แข็งถูกวางบนเครื่องละลายน้ำแข็ง เขาหันไปหาคนตัวเล็กที่ยืนมองอยู่ไม่ไกล“ทำอะไรดีคะ จะได้หายคิดถึง”“อืม...นั่นสิ” ร่างแกร่งเดินเข้าประชิดกาย กอดและกดลำตัวส่วนล่างของเราสองให้แนบสนิท ส่วนแข็งขืนทาบอยู่บนหน้าท้องแกร่ง บ่งบอกถึงความคิดถึงที่มีต่อกัน“อื้อ” เสียงหวานครางออกมาอู้อี้เมื่อเขาเริ่มบดเบียดริมฝีปากกับปากนุ่มนิ่มที่แสนคิดถึงเขาช้อนสะโพกขึ้นอุ้มในท่าลิงอุ้มแตง“ที่นี่หรือบนเตียง”“บนเตียง” ใบบัวตอบเสียงพร่า ใบหน้างามแหงนเริดให้เขาได้ซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนเธอวาบหวามใน
Read more

บทที่ 54 เหมือนบอกเล่า

“หนูรู้ไหม...ว่ารอบสองผู้ชายจะอึดขึ้น”เหมือนบอกเล่า หากแต่จริงเขากำลังจะทำให้เธอขาดใจ ดวงตากลมโตยังคงจับจ้องกลางกายที่เขากำลังสาวรูด เธอไม่อาจละสายตาจากสิ่งที่ตัวเองได้ลิ้มลองก่อนหน้านี้ได้เลยร่างแกร่งขยับขึ้นคร่อม จูบริมฝีปากบางอย่างโหยหา กลิ่นและรสของเขายังคงอวลอยู่ในปากอิ่ม นั่นยิ่งทำให้เขาอยากกลืนกินเธอเสียตั้งแต่ตอนนี้ แต่เขาไม่เลือกจะทำสิ่งนั้น เขาเพียงวางท่อนลำไว้บนกลีบงาม ถูรูดความแข็งที่ขรุขระให้ความเร่าร้อนไหลผ่านจากเขาสู่เธอฝ่ามือใหญ่เรียวบีบเคล้นเต้างาม สะกิดปลายยอดถันจนมันแข็งเป็นไต เมื่อเขาถอนริมฝีปากออก“เอาเข้ามา” เธอร้องขอพยายามควานหาสิ่งที่ต้องการให้เอาเข้าร่างของตัวเอง“ใจเย็น ๆ ครับคนดี ให้พี่กินหนูก่อน พี่ก็หิวนะครับ” เขาก็หิวเหมือนที่เธอหิวนั่นแหละ เมื่อเขาดูดกลืนยอดอกสีสวยดังจ๊วบ เธอก็รู้แล้วว่าเขาหิวสิ่งใด ยิ่งดูดก็ยิ่งหิวปลายลิ้นปัดป่ายเลียไล้กับปลายยอดอก เธอแอ่นกายป้อนเขาอย่างที่ก่อนหน้านี้ที่เขาป้อนเธอร่างเล็กสั่นเทาด้วยแรงปรารถนา ส่วนล่างของเขาก็ยิ่งปลุกเร้าเธอด้วยการถูไถและใช้ปลายหัวเห็ดสะกิดปลายติ่งสวาทของเธอในบางคราเขาดูดเต้าซ้าย บีบเคล้นเต้าขวา จาก
Read more

บทที่ 55 อร่อยไหม

“อา...แตกแล้ว”สองร่างยังสอดประสาน ลมหายใจหอบกระเส่าด้วยความเหนื่อยจากบทรักที่เพิ่งผ่านพ้น เขาลูบใบหน้างามที่มีเหงื่อเกาะทั่วกรอบใบหน้า“คบกันได้หรือยังหืม” เขาเอ่ยถาม อยากจะขยับความสัมพันธ์ให้ชัดเจนและเปิดเผย“อืมคบก็คบ”อารมณ์ขุ่นมัวในวันนี้หายเป็นปลิดทิ้ง เป็นฮีโร่แล้วไงไอ้ทะเล กูเป็นผัวโว้ย!“ฮัดชิ้ว!!! ไอ้ไม้มึงอาบน้ำเปล่าเนี่ย” นาวาด่าเพื่อนตรงหน้า เมื่อมันเดินเข้ามาใกล้เขาก็จามทันที แม่งต้องสกปรกแค่ไหนวะ เดินเข้ามากูจามเลย“ไอ้ห่าเล คุณชายอย่างกูอาบน้ำวันละแปดรอบโว้ย มึงไม่เห็นเหรอหน้ากูใสขนาดนี้” พฤกษาเองก็ใช่จะยอมคน เรื่องอะไรมาว่าเขาผู้มีตำแหน่งเดือนมหาวิทยาลัย ไม่หล่อแล้วจะมีตำแหน่งเป็นประกันเหรอ“ถ้าว่างมากก็ทำงาน งานจะส่งไม่กี่วันพวกมึงทำหรือยัง” เวหาถอนหายใจแล้วก็บ่นเพื่อนทั้งสอง มีดีแค่หน้าตากับความรวย เวหาอยากจะเห็นแฟนพวกมันจริง ๆ ใครจะเป็นผู้หญิงโชคร้ายพวกนั้น“แคก ๆ” ทะเลดาว[1]อดีตคนรักของนาวากำลังไอเพราะสำลักน้ำ แค่ดื่มน้ำก็สำลักนี่มันอะไรกัน หญิงสาวหันมองรอบตัวราวกับว่ามีสายตาของใครบางคนจับจ้องบทที่ 33 อร่อยไหม“คุณแฟนตื่นได้แล้วครับ” เสียงเรียกพร้อมทั้งริมฝีปากอุ
Read more

บทที่ 56 @โรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์

เพียงไม่นานคอนเมนต์ก็ขึ้นรัว ๆ Aekapol_pol เปิดตัวแล้วเหรอครับ rapeephat_phat ว้าว! เกียร์รุ่นสวยนะครับ Bunvad_baifern ไม้เรียวในมือสั่น rinnee_rapee@ Bunvad_baifern หัวเน่าของจริง Storm_P มันทิ้งเราแล้วว่ะ @Aekkaphop นอกจากคอมเมนต์ของเพื่อนสนิทแล้วยังมีคอมเมนต์ของคนที่พวกเขาไม่รู้จักเด้งขึ้นมามากมายและเพียงไม่นานเพจมอในตำนานก็ทำหน้าที่อย่างที่ภีมต้องการ เมื่อได้มีการแค็ปรูปแล้วเอาไปเมาท์มากมาย‘ฮีโร่ของเราน่าจะตัวหลอกนะคะ มิน่าละไม่มีเพื่อนน้องโยธาออกมาเมนต์เลย หนุ่มวิดวะงานดีหรือจะสู้ของดีคณะแพทย์คะ’คนเสือกของมอ : เรือตูล่มตั้งแต่ไม่ทันออกจากท่าเลยคนดีของมอ : ของดีคณะแพทย์เลิกกับดาวคณะแล้วเหรอทำไมไม่รู้คนเสือกของมอ : เลิกกันสักพักแล้วจ้า ไปอยู่ที่ไหนไม่รู้ข่าวคนดีของมอ : ก็อยู่ที่มอนี่แหละ พอดีตั้งใจเรียนคนเสือกของมอ : ตกข่าวเลยนะ คนตั้งใจเรียน“เกียร์แลกคาเทียร์กูอยากมีเกียร์สักสิบอัน อันหนึ่งไว้แลกพอร์ชเหมือนน้องรินณี ส่วนอีกอันไว้แลกคาเทียร์เหมือนน้องใบบัว” เอกภพเอ่ยแซวเมื่อถึงเวลาพักกลางวันและนั่งกันพร้อมหน้าทั้งสี่คนทั้งร
Read more

บทที่ 57 พ่อเลี้ยงเดี่ยว

“โอ๊ย! ไม่มีหรอกกูแค่ว่าไปอย่างนั้นแหละ ทะเลเจ้าชู้ขนาดนั้นกูไม่ยุ่งหรอก” ใบเฟิร์นรีบบอกปัด“อย่าให้กูรู้นะ ว่ามึงแอบกิ๊กกั๊กกับใครแล้วไม่บอกกู”“ขึ้นมึงขึ้นกู หยาบคาย” ใบเฟิร์นนอกจากไม่รับปากแล้วยังว่าเพื่อนกลับ“จ้าแม่คนเรียบร้อย” พอลลี่ว่าพร้อมทั้งเบะปาก“ผ้าพับไว้เลยแหละ”คนเรียบร้อยอย่างใบบัวชิงมีผัวก่อนพี่ไปเสียแล้วเงยหน้าจากจานข้าวมองหน้าสองคนตรงหน้า“รีบกิน มัวแต่คุยอยู่นั่นแหละ” คนไม่สบอารมณ์เพราะผู้ชายหล่อเพิ่งหนีไปบ่นให้เพื่อนทั้งสองที่กินข้าวไปด้วยคุยกับผัวไปด้วย“จ้าแม่!”“ใบบัวกูไม่มีมดลูก” กะเทยหัวจะปวดกับชะนีมีผัว พอลลี่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า หมดเรี่ยวแรงอยากได้ผู้ชายมาเติมเชื้อไฟบทที่ 34 พ่อเลี้ยงเดี่ยว“นายครับมีของมาส่งครับ” สมหมายยกของที่เพิ่งมาส่งเข้าบ้าน วันนี้ทั้งวันพนักงานส่งของวิ่งมาส่งของไม่หยุดไม่หย่อน เขาไม่รู้ว่านายของเขาสั่งอะไรนักหนา“มึงแกะแล้วประกอบให้กูด้วย”“อะไรเหรอครับนาย”“คอนโดกับห้องน้ำ” นทีตอบอย่างอารมณ์ดี สายตายังจับจ้องสมาร์ตโฟนในมือว่ามีอะไรที่ขาดเหลืออีกบ้าง“ฮะ เดี๋ยวนี้คอนโดกับห้องน้ำเขาสั่งออนไลน์ได้แล้วเหรอครับนาย”“ของแมว!” นทีกระแทก
Read more

บทที่ 58 พี่ไม่ได้ทำ

“ไปได้แป๊บเดียวนะคะ” “ครับ แป๊บเดียว” ก้อนในอกของนทีเริงร่ายิ่งกว่าปลากระดี่ได้น้ำรับลองบุญญาต้องชอบลูกสาวของเขาแน่นอน บุญญามองบ้านไม้สองชั้นหลังเดิมที่เคยมาเมื่อเดือนก่อนตั้งแต่วันที่เขาเลี้ยงอาหารค่ำวันนั้น หลังจากนั้นเขาก็ชวนเธอมาที่บ้านอีกหลายครั้งแต่เธอปฏิเสธตลอด จนกระทั่งวันนี้ วันที่เขาบอกว่าเขามีลูก เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว เธอควรจะโกรธจะโมโหที่สุดท้ายเขาบอกว่าโสดไม่มีใครเป็นเพียงแค่เรื่องโกหก ยิ่งคิดยิ่งไม่เข้าใจตัวเอง “นายครับ คุณหนูร้องครับ” เหมือนอย่างที่เตรียมไว้เป๊ะ ไอ้หมายไม่ทำให้ผู้เป็นนายผิดหวัง “อ้าว! ญาช่วยหน่อยครับ” บุญญาเดินตามการจับจูงของอีกฝ่ายไปอย่างง่ายดายเข้ามาในบ้านไม่ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้เลยสักนิด คงเพราะห้องของเขาเก็บเสียงกระมัง เมื่อเขาพามายังห้องชั้นล่างของตัวบ้าน ภาพที่เห็นคือเจ้าแมวสีขาวหน้าตาน่ารัก เห็นครั้งแรกบุญญาก็ตกหลุมรักทันที เจ้าเมียวน้อยร้อง ‘เมี้ยว ๆ’ มองหน้าคนมาใหม่ตาแป๋ว “สโนไวท์มีแต่พ่อ ไม่มีแม่ น้องคงอยากได้แม่” นทีตั้งใจยืนซ้อนหลังแอบสูดกลิ่นหอมของคนที่ยืนนิ่งกลางห้อง “น
Read more

บทที่ 59 ถ้าเราบอกตัวอย่าด่าเรานะ

“เปล่า เค้าแค่ถาม” “อ้าว นี่เราด่าพี่หมอภีมในใจไปตั้งเยอะ แต่เราว่ามันต้องมีอะไรเอะใช่ไหมตัวถึงได้ถามเราแบบนี้” “เออ...ถ้าเราบอกตัวอย่าด่าเรานะ” “ไม่อะ ด่าแน่นอน ถ้าอะไรไม่โอเคเราต้องด่าตัว ใบบัวเธอเป็นน้องนะ” ผู้เป็นพี่เพียงไม่กี่นาทีตั้งตัวเป็นพี่จอมบงการตั้งแต่ใบบัวจำความได้ คนเป็นน้องทำปากยื่นปากยาวอย่างหมั่นไส้ “คืองี้ไง ตอนพี่หมอภีมไปออกค่ายใช่ปะ ซื้อถุงยางไปด้วยแต่ตอนกลับมาถุงยางอนามัยไม่มี ตัวคิดว่าไง” เมื่อต้องเล่าเธอก็เล่าในส่วนที่ตัวเองจะไม่โดนด่า จะไม่บอกหรอกว่าเธอกับภีมไม่ค่อยได้ใช้ถุงยางอนามัย “ไปออกค่ายจะพกไปทำไม” ใบเฟิร์นครุ่นคิด “ใช่ไหมตัวก็คิดเหมือนเขาใช่ไหม” “คิดอะไร” “คิดว่าเขาคงใช้มันตอนออกค่าย” ใบบัวรีบหาพวก “แค่คืนเดียวเองนะ อีกอย่างเขาออกค่ายนะ จะแอบทำเรื่องแบบนั้นกันเหรอ” ใบเฟิร์นไม่ค่อยเห็นด้วยกับสิ่งที่น้องสาวคิด “แล้วถุงยางไปไหนอะ” “เรื่องนี้เราต้องไปปรึกษา รินณีนะแล้วให้นางแอบถามพี่หมอพัฒน์ ว่าพี่หมอภีมแอบไปไหนหรือเปล่า” ใบเฟิร์นเสนอความคิดเห็น “แต่พี่หมอเขาเป็น
Read more

บทที่ 60 เราก็คิดว่าอย่างนั้น

“เราก็คิดว่าอย่างนั้น”“บ้าเหรอบัว เป็นแกจะทิ้งกางเกงในไว้ให้พี่หมอภีมดูต่างหน้าไหม” ใบเฟิร์นแค่เปรยเล่น แต่ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริงจึงเปรียบเทียบให้น้องสาวเห็นภาพ“บ้าสิ! ใครจะทิ้งไว้ น่าอายจะตาย”“ผู้ชายเขาก็คงไม่ทิ้งไว้มั้ง” ทั้งสองขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิดยอมรับว่าไม่แน่ใจเหมือนกันว่าผู้ชายปกติทิ้งบอกเซอร์ไว้ดูต่างหน้ากันหรือเปล่า“หรือว่าอาจจะแบบรีบ ไปออกค่ายสถานที่มันก็ไม่เอื้ออำนวยใช่ปะ รีบทำตอนใส่เสื้อผ้าอาจมีคนมาก็เลยรีบใส่ ไม่ได้ใส่บอกเซอร์อะไรแบบนี้” ใบเฟิร์นอธิบายความคิดของตัวเองให้คู่แฝดฟัง ใบบัวกลับส่ายหน้าไม่เห็นด้วย“ถ้ารีบ พี่หมอภีมไม่ถอดกางเกงแค่งัด...”“หยุด!!! ไอ้น้องบ้า พี่แกยังซิงงัดเงอะอะไรกัน หยุดเดี๋ยวนี้ อกอีเฟิร์นจะแตก ติดเรตสุด รับไม่ได้” คนเวอร์จิ้นร้องห้ามน้องเสียงหลง ใบบัวบิดปากอย่างหมั่นไส้ แหมฟังแค่นี้ทำเป็นรับไม่ได้ เคยเห็นนะว่านั่งดูหนังเรตยี่สิบบวกเป็นประจำ“แล้วกางเกงพี่หมอภีมจะไปอยู่ที่พี่คนนั้นได้ไง” ใบบัวโอดครวญ“เราต้องถามผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบาน”เพียงไม่นานสองสาวก็มาถึงหน้าห้องของเพื่อน ผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบาน“มาทำไรกันเนี่ย” เจ้าของห้องน้ำเสี
Read more
PREV
1
...
45678
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status