Todos los capítulos de หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง: Capítulo 111 - Capítulo 120

207 Capítulos

บทที่ 111

หรงอวี้อุ้มซูย่างเดินออกมา ก่อนจะวางเธอเข้าไปในรถด้วยความนุ่มนวลเมื่อขึ้นมานั่งบนรถ ซูย่างถึงได้เห็นสภาพขาของตนเองถนัดตา หลังประคบเย็นด้วยน้ำแข็งแล้ว ขาของเธอก็บวมเป่งขึ้นมาอย่างชัดเจนหรงอวี้ก้าวขึ้นมานั่งประจำที่คนขับ สีหน้าแลดูตำหนิตนเองไม่น้อยไม่ว่าจะพูดยังไง แก้วเก็บความร้อนใบนั้นเขาก็เป็นคนหยิบให้ซูย่าง แถมน้ำร้อนข้างในเขาก็เป็นคนเติมเองกับมือถ้าเขาไม่เอาแก้วใบนั้นไปให้ซูย่าง บางทีเรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นบรรยากาศภายในรถดูอึมครึม ซูย่างนั่งอยู่บนเบาะหลังในความเงียบ ขณะสัมผัสได้ถึงรังสีความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวของหรงอวี้"หรงอวี้ คุณคิดอะไรอยู่คะ?"เมื่อครู่ตอนอยู่ในห้องพยาบาลเขายังไม่ทำหน้าแบบนี้เลย หรือจะเป็นเพราะคนตระกูลฝู่พวกนั้น?"ผมกำลังคิดว่า ถ้าวันนี้ไม่ได้เอาแก้วใบนั้นไปให้คุณก็คงดี"ซูย่างชะงักงัน คาดไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่หรงอวี้คิดจะเป็นเรื่องนี้เธอหลุดขำออกมา "นี่คุณชายสามตระกูลหรงผู้โด่งดังรู้จักมานั่งคิดเรื่องหยุมหยิมแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ ไม่กลัวคนเขาหัวเราะเยาะเอาหรือไง?""ผมพูดจริง ๆ นะ" สีหน้าของหรงอวี้ดูเคร่งเครียด"หรงอวี้ พูดตามตรงนะ ฉันไม่ไ
Leer más

บทที่ 112

เพล้ง!แก้วน้ำถูกปัดตกลงบนพื้น เสียงแก้วแตกกระจายดังบาดหูปลุกคนทั้งคู่ให้ตื่นจากภวังค์ซูย่างเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตื่นตระหนก จึงเห็นหรงอินเบิกตาโตอ้าปากค้างราวคนเสียสติ สายตาจับจ้องไปที่ขาอันบวมแดงของเธอไม่วางตา"อินอิน?" ซูย่างส่งเสียงเรียกแผ่วเบา"กรี๊ด!" หรงอินร้องลั่น ยกมือขึ้นปิดหูทันที คล้ายได้เห็นภาพที่น่าสะพรึงกลัว ตัวคนถอยกรูดด้วยความหวาดผวา"ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยด้วย!" เธอกรีดร้องอย่างทรมานแต่แล้วเธอก็พลันระเบิดเสียงหัวเราะ "ออกไป! ออกไปนะ! พวกแกไสหัวไปให้พ้น! ช่วยด้วย! พี่ซูย่าง ไม่นะ!"เธอพร่ำเพ้อถ้อยคำแปลกประหลาดฟังไม่ได้ศัพท์ ราวกับว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือปีศาจร้ายหรงอวี้ขมวดคิ้วด้วยความกังวล รีบก้าวเท้าเข้าไปหาหรงอิน หมายจะจับตัวเธอให้สงบลง "หรงอิน นี่พี่เอง"แต่เสียงของผู้ชายกลับยิ่งกระตุ้นความทรงจำอันน่าหวาดกลัวที่สุดในก้นบึ้งหัวใจของหรงอินขึ้นมา เธอเริ่มดิ้นรนขัดขืนอย่างบ้าคลั่ง น้ำหูน้ำตาไหลอาบเต็มใบหน้า"อย่าเข้ามา! อย่าเข้ามานะ! ช่วยด้วย!"ปากของเธอพึมพำไม่หยุด แต่กลับจับใจความไม่ได้ซูย่างมองหรงอินด้วยความเป็นห่วง เธอยันกายลุกขึ้น ก่อนจะขยับเข้าไปห
Leer más

บทที่ 113

เธอโถมตัวเข้าสู่อ้อมกอดของฝู่เฉินซี พลางร้องไห้คร่ำครวญ "พี่คะ! รีบช่วยฉันออกไปที ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่! ที่นี่ไม่มีใครให้คุยด้วยสักคน!"คุณนายฝู่มองบุตรสาวด้วยความปวดใจ "หยาฮุ่ยเอ๊ย แม่กับพี่เป็นห่วงลูกมาตลอด พอได้ข่าวว่าลูกเกิดเรื่อง พวกเราก็รีบไปหานังแพศยานั่นทันที แต่มันยืนกรานไม่ยอมปล่อยลูกออกไป! แถมยังมีคุณชายสามตระกูลหรงอีกคน แม่ดูออกเลยว่าเขาตั้งใจปกป้องซูย่างเต็มที่ แต่ลูกเองก็ทำไมถึงได้เลอะเทอะขนาดนี้ แม้แต่คนตระกูลหรงลูกยังกล้าไปยุ่งด้วยอีก!""แม่! หนูผิดไปแล้ว หนูสำนึกผิดแล้วค่ะ แม่รีบช่วยหนูออกไปเถอะนะ! พรุ่งนี้ข่าวต้องลงเรื่องที่หนูโดนตำรวจจับแน่! แบบนั้นมันจะน่าอายขนาดไหนกัน? หนูไม่เอา! พี่คะ พี่จะช่วยฉันออกไปใช่ไหม?"เธอร้องไห้แทบขาดใจ มือข้างหนึ่งดึงเสื้อคุณนายฝู่ อีกข้างดึงแขนเสื้อฝู่เฉินซี แต่ไม่ว่าเธอจะร้องห่มร้องไห้อ้อนวอนอย่างไร ฝู่เฉินซีกลับมองเธอด้วยสีหน้าเย็นชาเท่านั้นเธอจึงรู้สึกตื่นตระหนก "พี่! ทำไมมองฉันแบบนั้นละ! ก็เพราะพี่นั่นแหละ! ถ้าไม่ใช่เพราะพี่ นังแพศยานั่นจะเกลียดฉันขนาดนี้เหรอ? ถ้าพี่กับมันไม่ได้หย่ากัน มันจะกล้าแจ้งตำรวจได้ยังไง?"เพี๊ยะ!เสี
Leer más

บทที่ 114

หรงอวี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ไม่เคยนะ""หรงอวี้คะ ถ้าหรงอินตื่นขึ้นมาอาการกำเริบอีก ฉันจะติดต่อให้ส่งตัวไปโรงพยาบาลทันที แต่ฉันจะยังให้ความช่วยเหลือในการรักษาต่อไปแน่นอนค่ะ" ซูย่างกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังหรงอวี้ผงกศีรษะรับ เรื่องนี้เขารู้ดีอยู่แล้วหลังผ่านพ้นเรื่องราววุ่นวายมามากมาย ซูย่างก็อ่อนล้าจนแทบหมดเรี่ยวแรง เธอทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา หอบหายใจหนักหน่วงซ้ำร้ายไปกว่านั้นคือนอกจากความเจ็บปวดบริเวณแผลพุพองแล้ว ท้องน้อยของเธอก็ยังเริ่มปวดหน่วง คล้ายมีมีดเล่มเล็กเข้าไปคว้านอยู่ในท้องอีกด้วยเธอกุมท้องขดตัวงอ หรงอวี้สังเกตเห็นอาการผิดปกติของเธอในทันที"ซูย่าง คุณเป็นอะไรไป?"ซูย่างตอบโดยไม่ปิดบัง "ท้องฉัน..."ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ แทบพูดไม่ออกด้วยความอ่อนล้า"ดื่มยาจีนหรือยังครับ?""ของวันนี้ยังไม่ได้ดื่มเลยค่ะ"หรงอวี้เดินเข้าไปในห้องครัวด้วยความคุ้นเคย เขาหยิบยาจีนห่อใหม่ออกมาจากตู้เย็น นำหม้อดินที่ใช้เมื่อวานวางลงบนเตา และเริ่มลงมือต้มยาอย่างเร็วไวหลังตั้งหม้อต้มยาไว้ในครัวแล้ว เขาก็รีบเดินกลับมาที่ห้องรับแขก และหยิบหลอดยาทาแผลพุพองขึ้นมาอีกครั้ง "คุณยังไม่ได
Leer más

บทที่ 115

ครึ่งชั่วโมงก่อน ตอนแรกซูย่างคิดจะลุกไปต้มบะหมี่ในครัว แต่กลับพบว่าเจ็บขาจนทนไม่ไหว จึงโทรไปหาหลินลู่ซีซูย่างบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในงานแข่งขันให้หลินลู่ซีฟังทั้งหมด รวมถึงเรื่องที่ฝู่หยาฮุ่ยสาดน้ำร้อนใส่ และเรื่องที่ฝู่เฉินซีตามมาคาดคั้นเธอถึงห้องพยาบาลหลังรับฟังเรื่องราวทั้งหมด หลินลู่ซีก็เดือดดาลขึ้นมาทันที "พวกคนสารเลว! ฝู่หยาฮุ่ยเนี่ย ฉันขัดหูขัดตามานานแล้ว! สมัยที่เธอยังเป็นพี่สะใภ้ หล่อนก็คอยแต่จะรังแกเธอ เห็นเธอเป็นแค่คนรับใช้! นี่ขนาดเธอหย่ากับไอ้ผู้ชายเฮงซวยนั่นแล้ว หล่อนยังคิดจะมาตั้งแง่เป็นศัตรูกับเธออีก! ฉันว่าอีนี่คงเลวเข้ากระดูกดำแล้วแน่ ๆ !""เธอก็แค่อยากใช้การแข่งครั้งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่าตัวเองเก่งกว่าฉันนั่นแหละ แต่ถึงยังไงก็ไม่ควรขโมยข้อสอบอยู่ดี แบบนี้มันผิดกฎหมายแล้ว"หลินลู่ซีด่ากราดด้วยความโมโห "ฉันว่ายัยนั่นมันไม่มีสมองมากกว่า วัน ๆ คิดแต่แผนสกปรกคอยจ้องจะทำร้ายชาวบ้าน! ต้องโทษไอ้ผู้ชายเฮงซวยกับแม่มันนั่นแหละที่ให้ท้ายจนเคยตัว! เมื่อก่อนเธอไม่น่าไปดูแลยัยนั่นดีขนาดนั้นเลย!"ซูย่างรีบรินน้ำส่งให้เพื่อนรักแก้วหนึ่ง "ฉันผิดเองนั่นแหละ ฉันผิดเอง""ผิดที
Leer más

บทที่ 116

"เรื่องนี้ฉันคนเดียวตัดสินใจไม่ได้หรอก ถึงมาหาฉันก็ป่วยการ ท่านอธิการบดีได้รับคำขาดจากตระกูลหรงมาแล้ว คงไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ แน่" ซูย่างพูดทั้งที่ของกินยังเต็มปาก"ฉันก็แค่เป็นห่วง..."ขณะที่หลินลู่ซีกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เธอปรายตามองซูย่างด้วยความฉงน และพบว่าอีกฝ่ายก็ทำหน้างงไม่ต่างกันหลินลู่ซีลุกไปเปิดประตู เมื่อเห็นว่าเป็นใคร ก็กระแทกประตูปิดทันทีซูย่างยังคงเคี้ยวตุ้ย ๆ "ใครเหรอ?""ไอ้ผู้ชายเฮงซวย!" หลินลู่ซีตอบอย่างหัวเสีย"เขามาทำไม?" ซูย่างชักสีหน้าหงุดหงิดใจเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง หลินลู่ซีเปิดประตูออก "คุณจะทำอะไร? ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ เชิญกลับไปได้แล้ว!""ผมอยากคุยกับซูย่าง" ฝู่เฉินซีเอาตัวขวางประตูไว้ ก่อนออกแรงผลักเข้ามา"นายเป็นบ้ารึไง ฝู่เฉินซี!" หลินลู่ซีโมโหที่โดนผลัก"ฝู่เฉินซี! นี่มันห้องฉันนะ! คุณทำร้ายคนในครอบครัวฉัน ฉันมีสิทธิ์แจ้งตำรวจ น้องสาวคุณเข้าไปนอนในห้องขังแล้ว คุณอยากตามเข้าไปอีกคนหรือไง?" ซูย่างพูดเสียงเย็นเยียบฝู่เฉินซียืนนิ่ง "ผมขอโทษ คุณหลิน"หลินลู่ซีแค่นหัวเราะ "ไม่ต้องหรอก เชิญไสหัวไปได้แล้ว!""ซูย่าง ผม
Leer más

บทที่ 117

"หรงอวี้?" ฝู่เฉินซีหรี่ตาลงเล็กน้อยมืดค่ำป่านนี้แล้ว ทำไมเขาถึงมาปรากฏตัวที่ห้องของซูย่างได้ล่ะ?"ผมมาหาซูย่างเพราะมีธุระต้องจัดการ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณหรงมั้งครับ?"หรงอวี้มองฝู่เฉินซี ดวงตาฉายแววเย็นเยียบราวน้ำแข็ง "คุณหลินบอกแล้วว่าไม่ต้อนรับคุณ ถ้าคุณว่างมากก็เอาเวลาไปคิดหาวิธีช่วยน้องสาวคุณดีกว่า อย่ามาเสียเวลาอยู่ที่นี่เลย น้องสาวคุณถูกทางมหาวิทยาลัยแจ้งจับ และนี่ก็เป็นมติเอกฉันท์จากบอร์ดบริหารด้วย ไม่ได้เกี่ยวกับย่างย่างสักนิด"แววตาของฝู่เฉินซีหม่นแสงลง ย่างย่างเหรอ เรียกกันสนิทสนมดีจริงนะ!"คุณหรง ตระกูลฝู่ก็เป็นหนึ่งในบอร์ดบริหารเหมือนกัน ไม่เห็นรู้เลยว่ามีการประชุมบอร์ดด้วย" หรือหรงอวี้จะคิดว่าคณะบอร์ดบริหารมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น?หรงอวี้ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่กลับทำท่าไม่ยี่หระ "ผมลืมไปเลยว่าคุณก็เป็นหนึ่งในบอร์ดบริหารเหมือนกัน แต่ดูเหมือนหุ้นของตระกูลหรงจะใหญ่ที่สุดไม่ใช่เหรอครับ?""คุณหรง ถึงยังไงผมกับซูย่างก็เคยเป็นสามีภรรยากัน ความผูกพันสามปีมันเห็น ๆ กันอยู่ เรื่องที่ผมมาหาเธอคงไม่ต้องให้คุณมายุ่งหรอกจริงไหม?"หลินลู่ซีแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา "คุณนี่หน้าห
Leer más

บทที่ 118

"หรงอินถูกส่งไปโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้กำลังหลับอยู่ ผมกลัวคุณจะไม่ทานข้าว ก็เลยให้จ้าวเสี่ยวชีห่อกลับมาให้" หรงอวี้อธิบายเขาคาดไม่ถึงว่าหลินลู่ซีจะอยู่ที่นี่ด้วย และยิ่งคาดไม่ถึงว่าจะบังเอิญเจอฝู่เฉินซีเมื่อครู่นี้ซูย่างหวนนึกถึงสถานการณ์อันน่ากระอักกระอ่วนใจเมื่อครู่ สีหน้าจึงดูไม่ค่อยสู้ดีนัก "เมื่อกี้ทำให้คุณต้องมาเห็นเรื่องตลกเข้าแล้วสิ"ทุกครั้งที่มีเรื่องพัวพันกับคนตระกูลฝู่ เขาต้องมาเห็นเข้าทุกทีสิน่า"ตอนแรกผมนึกว่าตระกูลฝู่เป็นตระกูลผู้ดีมีชื่อเสียง แต่ดูท่าคงจะมีดีแค่ชื่อเสียแล้วสินะ" ปกติหรงอวี้ไม่ค่อยใส่ใจเรื่องทำนองนี้ นานทีปีหนเห็นข่าวซุบซิบผ่านตา ก็ทำเพียงหัวเราะแล้วปล่อยผ่านไปข่าวคราวประเภทความแค้นตระกูลมหาเศรษฐีเขาเคยผ่านตามาไม่น้อย แต่ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะต้องมาประสบพบเจอด้วยตัวเองแบบนี้หลินลู่ซีถือน่องไก่พลางพูดว่า "มีเรื่องน้ำเน่ายิ่งกว่านี้ที่คุณยังไม่เคยเห็นอีกค่ะ ฉันละซึ้งจนตาสว่างแล้ว!""รีบกินน่องไก่ของเธอไปเถอะ" ซูย่างรีบพูดดักคออีกฝ่ายไว้หรงอวี้เพียงยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อทั้งสองนั่งลงบนโซฟา หลินลู่ซีกัดน่องไก่คำหนึ่ง ก่อ
Leer más

บทที่ 119

"แม่ครับ!" ฝู่เฉินซีรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ "เลิกพูดแบบนี้เถอะ เดิมทีเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความผิดซูย่างอยู่แล้ว เมื่อกี้ผมเห็นหรงอวี้อยู่ที่คอนโดซูย่างด้วย ทางตระกูลหรงคงต้องยื่นมือเข้ามาช่วยแล้วแน่ ๆ "หรงอวี้อยู่ที่คอนโดของซูย่างงั้นหรือ?!กู้อวี่หนิงตื่นตระหนกหัวใจสั่นไหว ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าสองคนนี้คบหากันอย่างเปิดเผยแล้วสินะ? นี่มันจะไม่สนิทสนมกันเกินไปหน่อยเเหรอ!คุณนายฝู่ยิ่งด่ากราดด้วยความโมโห "ทีนี้จะทำยังไงล่ะ ตระกูลหรงช่วยนังตัวดีนั่นเล่นงานหยาฮุ่ยแล้ว หยาฮุ่ยของแม่ทำไมถึงได้อาภัพขนาดนี้!""ตอนนี้ซูย่างต่อต้านผมมาก เธอไม่ยอมรับฟังอะไรแล้วครับ" ฝู่เฉินซีเองก็จนปัญญากู้อวี่หนิงฉวยโอกาสพูดเสริมขึ้นว่า "พวกเราไม่ได้มีอำนาจบารมีเท่าตระกูลหรงนี่คะ ถ้าคุุณซูจะเกลียดพวกเราก็ไม่แปลก เพราะอีกฝ่ายเป็นถึงคุณชายสามตระกูลหรงเชียวนะ"คำพูดเธอแฝงนัยยะบางอย่าง ฝู่เฉินซีย่อมเข้าใจความหมายนั้นในทันทีคุณนายฝู่รีบผสมโรงทันควัน "อวี่หนิงพูดถูก นังนั่นมันก็ดีแต่เหยียบย่ำคนอื่นเพื่อปีนป่ายขึ้นที่สูง ตัวมันกอบโกยเงินทองบ้านเราไปตั้งเท่าไหร่ แต่ตอนนี้กลับพลิกลิ้นไม่เห็นหัวคน! แม่ไม่เชื่อหรอกว่า ถ้
Leer más

บทที่ 120

"มีอะไรคะ? เรื่องหรงอินใช่ไหม?""ใช่ครับ หรงอินฟื้นแล้ว แต่ร้องไห้ไม่หยุด""งั้นคุณรีบไปเถอะ จริงสิ เธอยังไม่ได้ทานอะไร งั้นเอาของพวกนี้ไปให้เธอด้วยนะคะ" ซูย่างรีบส่งกล่องเก็บความร้อนใบหนึ่งให้เขาหรงอวี้ไม่ปฏิเสธ เขาหิ้วกล่องและเดินจากไปก่อนไป เขายังหันกลับมามองด้วยความไม่วางใจอยู่หลายครั้ง "มีอะไรต้องโทรหาผมนะ" แม้รู้ดีว่าเธอคงไม่โทรก็ตาม"ได้ค่ะ คุณถึงโรงพยาบาลแล้วก็อย่าลืมโทรบอกฉันด้วยนะ ฉันอยากรู้ว่าอาการเธอเป็นยังไงบ้าง"หรงอวี้มาถึงโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว ยังไม่ทันจะได้ก้าวเท้าเข้าประตูห้องผู้ป่วย เขาก็ได้ยินเสียงร้องไห้อันแหบแห้งของเด็กสาวดังลอดออกมาผู้ดูแลรายงานด้วยท่าทางตื่นตระหนก "คุณหรงคะ ฉันเองก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น หลังจากคุณกลับไป คุณหนูหรงนอนหลับอยู่ดี ๆ แต่เมื่อกี้ตื่นขึ้นมาก็ร้องไห้ไม่หยุด ร้องจนเสียงแหบเสียงแห้งไปหมด พูดด้วยก็ไม่ยอมตอบ เอาแต่บอกว่ากลัวแล้ว ๆ อย่างเดียวเลยค่ะ""เดี๋ยวผมดูเอง"หรงอวี้เดินเข้าห้องผู้ป่วยไปด้วยความกังวล เมื่อหรงอินเห็นเขา เธอก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาต่อต้านรุนแรง กลับมองเขาด้วยสายตาที่น่าสงสารจับใจ "พี่คะ พี่มาหาหนูแล้วใช่ไ
Leer más
ANTERIOR
1
...
1011121314
...
21
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status