หรงอวี้อุ้มซูย่างเดินออกมา ก่อนจะวางเธอเข้าไปในรถด้วยความนุ่มนวลเมื่อขึ้นมานั่งบนรถ ซูย่างถึงได้เห็นสภาพขาของตนเองถนัดตา หลังประคบเย็นด้วยน้ำแข็งแล้ว ขาของเธอก็บวมเป่งขึ้นมาอย่างชัดเจนหรงอวี้ก้าวขึ้นมานั่งประจำที่คนขับ สีหน้าแลดูตำหนิตนเองไม่น้อยไม่ว่าจะพูดยังไง แก้วเก็บความร้อนใบนั้นเขาก็เป็นคนหยิบให้ซูย่าง แถมน้ำร้อนข้างในเขาก็เป็นคนเติมเองกับมือถ้าเขาไม่เอาแก้วใบนั้นไปให้ซูย่าง บางทีเรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นบรรยากาศภายในรถดูอึมครึม ซูย่างนั่งอยู่บนเบาะหลังในความเงียบ ขณะสัมผัสได้ถึงรังสีความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวของหรงอวี้"หรงอวี้ คุณคิดอะไรอยู่คะ?"เมื่อครู่ตอนอยู่ในห้องพยาบาลเขายังไม่ทำหน้าแบบนี้เลย หรือจะเป็นเพราะคนตระกูลฝู่พวกนั้น?"ผมกำลังคิดว่า ถ้าวันนี้ไม่ได้เอาแก้วใบนั้นไปให้คุณก็คงดี"ซูย่างชะงักงัน คาดไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่หรงอวี้คิดจะเป็นเรื่องนี้เธอหลุดขำออกมา "นี่คุณชายสามตระกูลหรงผู้โด่งดังรู้จักมานั่งคิดเรื่องหยุมหยิมแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ ไม่กลัวคนเขาหัวเราะเยาะเอาหรือไง?""ผมพูดจริง ๆ นะ" สีหน้าของหรงอวี้ดูเคร่งเครียด"หรงอวี้ พูดตามตรงนะ ฉันไม่ไ
Leer más