All Chapters of Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit: Chapter 191 - Chapter 200

HUNTER'S POV“Red, nagawa mo na yung pinapatrabaho ko sayo?” bungad ko agad kay Red pagpasok na pagpasok ko pa lang sa headquarters.Tumigil ako sa harap ng kaniyang lamesa.Naabutan ko siyang nakaharap sa malaking monitor ng kaniyang computer. Itinigil niya ang pagta-type sa keyboard at inikot paharap sa 'kin ang kaniyang inuupuang swivel chair.“Tapos na.” nakangisi niyang tugon saka hinila ang drawer sa kaniyang lamesa.Mula do'n ay inilabas niya ang isang brown envelope at iniabot sa 'kin.Nang hawakan ko' yon ay agad akong kinabahan. Sobrang lakas ng kabog nang dibdib ko at nag-umpisa na ring manlamig ang mga kamay ko.Sa tanang buhay ko, ngayon lang ako natakot ng ganito.Parang dinadaga ang dibdib ko. Hindi ko yata kayang malaman ang nilalaman ng envelope. Natatakot ako sa pwede kong maramdaman matapos makita ang resulta.Matagal ko iyong tinitigan.Tumaas ang sulok ng labi ni Red. “Ano na? Kanina lang inaapura mo ko para dyan tas tititigan mo lang naman pala! Ano pang hinihint

HUNTER'S POVPumasok kami sa loob ng arcade.Nagpababa sa 'kin si Kenji at excited na tumakbo sa mga sasakyang hinuhulugan ng token.Pumunta ako sa counter at bumili ng powercard para hindi na namin kailanganin ng token. Tuwang-tuwa sila at kitang-kita ko ang excitement sa kanilang mga mata habang naglalaro.Kahit papano ay nabawasan ang inis ko sa nanay nilang selfish! Mabuti naman at nagkusa na siyang bigyan ako ng panahon na makasama ang mga anak ko, dahil kung hindi — mapipilitan na naman akong gipitin siya para lang mapasuko!Hindi ako nag-abalang sulyapan siya kahit para na siyang tanga na panay ang cheer sa amin sa gilid.Kung ako lang ang masusunod, gusto kong ibalik sa kaniya kung papano n'ya ko paulit-ulit na ginago!Gusto kong iparanas ang sakit na ipinaramdam n'ya sa 'kin noon — magpahanggang ngayon!Pero tama si Denise. Kapag sinaktan ko si Amara, t'yak na kamumuhian ako ng mga anak namin.Kitang-kita ko kung gaano nila kamahal ang kanilang ina! Hindi ko kayang kamuhian

AMARA'S POVTig-isa kami ng bitbit na Tray ni Hunter kasunod ang isa pang crew na dala ang iba pa naming orders. “Wow! Sawakas!” masayang palakpak ni Kenji nang lumapit kami sa kanilang magkapatid.Kumikislap sa tuwa ang kaniyang mga mata kasabay nang sunod-sunod na paglunok.Haha! Mukhang gutom na gutom na talaga siya matapos mapagod sa paglalaro.“Wow! Ang daming foods!” mangha din namang bulalas ni Kian habang inilalapag namin ang mga pagkain sa kanilang harapan.Nakangiti akong bumaling sa kambal..“Mga anak, mag wash na muna kayo ng hands, bago kumain...” paalala ko sa kanila.“Okay po.” tango nila saka mabilis na bumaba sa upuan.“Manong, tara po... Mag hugas po muna tayo ng kamay.” lapit ni Kian sa kanilang ama sabay hila nito sa isa niyang kamay.Napangiti si Hunter.“Okay.” tugon niya saka tumayo.Inakay niya ang dalawang bata papunta sa washroom.Nakangiti naman ako habang sinusundan sila ng tingin. Talagang napalapit na ang loob ng kambal sa kaniya.Sana lang, tuluyang map

AMARA'S POV“Ay weh?” tila hindi naman naniniwalang tanong ni Agent Daisy.“Daisy, may meeting kayo ni Agent Sky, hindi ba? Gusto mong hindi kita pasamahin sa misyon nyo? Mas maganda siguro kung pagpalitin ko kayo ng team ni Agent Gelyn?” banta sa kaniya ni Hunter.Agad napalis ang ngiti niya sa labi at sinimangutan si Hunter.“Ang KJ mo talaga Sir!” irap sa kaniya ni Agent Daisy sabay baling sa 'kin.“Miss Amara, sa sunod na lang tayo magkwentuhan. Bye!” paalam niya saka hinila sa kamay si Agent Dhalia — palayo sa amin.Kumaway naman si Agent Dhalia sa' kin. “Bye, Miss Amara!”Ngumiti ako at kumaway din pabalik!Nakasimagot kong binalingan si Hunter. “Kahit kailan talaga ang hilig mong mang-manipulate...”“Tss!” malakas lamang niyang ismid saka muling lumakad.Pagpasok namin sa loob ng opisina ay nadatnan namin sa loob si Agent Red na nasa kaniyang lamesa. Sa likod niya ay may tatlong Monitor. Ang magkabilang dulo ay nasa 24 inches habang ang nasa gitna ay nasa 52 inches ang lapad.D

3RD PERSON'S POVHindi nakatiis si Amara. Tumayo siya at lumapit kay Agent Red. Naupo siya sa bakanteng upuan na nasa harapan ng lamesa nito at pinanood ang ginagawa.“Agent Red, ano nang balita kina Hunter?” nag-aalala niyang usisa. Mag-aalas singko na kasi ng hapon ngunit hindi pa rin nakakabalik si Hunter at ang mga kasamahan nito.“Nasa loob na sila ng kuta at kasalukuyang nakikipagsagupaan.” imporma nito.Napagsalikop ni Amara ang kaniyang kamay at pumikit. Taimtim siyang nanalangin para sa kaligtasan ni Hunter.“Bugoy, Nestor, dito lang kayo. Susundan ko lang si Boss.” baling ni Roki sa dalawa nang makarinig siya ng palitan ng putok sa kaliwang bahagi ng pasilyo kung saan nagtungo ang kaniyang amo.Lumabas si Hunter mula sa kabilang pasilyo. Isang malaking bulwagan ang kaniyang nilabasan. Inilibot niya ang kaniyang paningin sa paligid. Bukod sa mga ilang sirang lamesa ay ang liwanag lamang mula sa mga bintanang basag ang mga salamin ang kaniyang makikita.Ilang metro mula sa kan