บททั้งหมดของ My Daughter's Doctor is my Ex Lover: บทที่ 281 - บทที่ 290

Chapter 281“Parang gusto kong tumawa,” bulong ni Naomi habang pinagmamasdan ang makakapal na kilay ni Rigor. Pinipigilan niya ang sarili at kinagat ang labi.“Tumawa ka lang kung gusto mo,” pabulong na sabi ni Cormac habang inaakbayan ang baywang niya. “Mas mataas na ang katayuan mo sa pamilya kaysa sa akin. Hindi ka gagalawin ng matanda.”“Hindi naman kailangang gawing malaking bagay ito. Madali namang kausap si Lola,” sagot ni Naomi, may kumpiyansa ngunit may bahagyang kaba.Kinuha niya ang susi at binuksan ang pinto. Sabay-sabay silang pumasok.“Ay, sister!” masiglang bati ni Olivia kay Lola Laida. “Ang tagal kitang gustong makilala.”Napabitaw si Olivia sa kamay ni Rigor at hinawakan ang kamay ni Lola Laida. “Magkanya-kanya na lang tayo ng tawag,” dagdag niya nang mapansing hindi bagay ang pagtawag ng “sister,” sabay tawa nang kaunti.Ngumiti si Lola Laida, medyo nahihiya. “Halika, pasok kayo.”“Ang ganda ng bakuran ninyo. Kayo po ba ang nagtanim ng lahat ng ito?” hanga si Olivia

Chapter 283Tatlong araw nanatili sina Olivia at Rigor sa bahay ni Lola Laida. Nahihiya na silang makaabala pa, ngunit ayaw din nilang basta isama si Neriah pabalik ng Maynila.“Mag-rent kaya tayo ng bahay dito sa subdivision?” biglang sabi ni Olivia habang tinatapik ang hita ni Rigor. “Dito muna tayo tumira. Kada weekend, kapag umuuwi sina Naomi at Cormac, sabay-sabay tayong kakain.”“Tama rin,” sagot ni Rigor. “Wala rin naman tayong masyadong ginagawa.”“Magbubukas ang hotel next month. Chairman ka. Hindi ka ba aattend?” dagdag ni Olivia.Napangiti si Rigor. Ngayon lang niya naramdaman na mas mabilis mag-isip ang asawa kaysa sa kanya.Nirentahan ni Cormac ang mag-asawa ng apartment sa parehong komunidad. Pagbalik nila ni Naomi sa kanilang unit, sumandal si Cormac sa pinto.“Dito na ako titira?” tanong niya, may bahagyang biro.“Oo naman,” sagot ni Naomi habang inaayos ang closet at nilalagyan ng ilang suit ng lalaki. May halo iyong saya at pananabik sa dibdib niya.Lumipat si Cormac

Chapter 285“Danilo, may puso ka pa ba?” nanginginig ngunit mariing sabi ni Lola Laida. “Nakikita mong lumaki si Naomi sa harap mo. Paano mo siya nahihingan ng tatlong milyon? Ano ba ang tingin mo sa bata?”Hinawakan niya ang dibdib niya at napaupo.Habang nagsasalita ang matanda, naglibot si Rosario sa sala at kusina.“Ma, maganda na ang buhay ninyo ngayon,” sabi niya habang hinahawakan ang range hood. “Mamahayalin ang mga gamit. Tahimik pa kapag binuksan.”“Si Naomi ang bumili ng mga iyan,” sagot ni Lola Laida. “Alam mong may sakit ako. Siya ang nagpalit niyan para hindi ako maapektuhan ng usok.”Napailing ang matanda at tumingin sa anak.“Danilo, wala rin akong pera. Marami na ang nagastos sa pagpapagamot ko. Kung may emergency kayo, tutulungan ko kayo kung kaya ko. Pero ang manghiram kay Naomi, hindi tama.”“Ma,” alanganing sabi ni Danilo, “narinig ko kay Lavander na mayaman na si Naomi. Presidente raw ng malaking kumpanya ang asawa niya. Totoo ba?”“Nakita mo ang kapatid mo?” sag

Chapter 287Tumayo si Maxine habang hawak ang baso ng alak. Nanginginig ang kamay niya.“Tito, Tita… nagkamali po ako. Alam kong mali ako. Hindi ko po inaasahang mapapatawad ninyo ako.”Pumatak ang mga luha niya. Napahikbi siya.“Lolo, Lola, kasalanan ko po ang lahat.”Tahimik si Olivia. Umubo lamang siya. Ang nangyari ilang buwan na ang nakalipas ay malaking iskandalo. Sa engagement banquet nina Naomi at Cormac, nakipagsabwatan si Maxine sa kaibigan niya upang lagyan ng droga ang inumin ng dalawa. Nauwi iyon sa pagkansela ng engagement, pagkalas ni Maxine sa industriya ng aliwan, at paglabas ng dati niyang kaso ng pagnanakaw noong high school.Nakatingin si Rigor kina Naomi at Cormac.Si Naomi ay tahimik. Maingat siyang kumuha ng gulay gamit ang chopsticks. Walang emosyon sa mukha, ngunit sa loob niya ay malamig at malinaw ang desisyon.Naglagay si Cormac ng mangkok ng white fungus soup sa harap niya.“Uminom ka muna,” malumanay niyang sabi.Nakatayo pa rin si Maxine, umiiyak.“Tita,

Chapter 289 Biglang nanginig ang mga pilikmata ni Naomi. Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ng kanyang lola. Hindi makapagsalita ang lahat nang bumaba si Ashley mula sa kotse habang inalalayan si Havoc. “Ako…,” mahina sanang magsasalita si Naomi ngunit natuyo ang lalamunan niya. Namutla siya. Gusto niyang ipaliwanag ang lahat at ilayo agad ang lola sa sitwasyon. Tinitigan ni Lola Laida si Ashley. Sandaling nagtagpo ang kanilang mga mata. Kumplikado at malalim ang tingin ng matanda, ngunit agad niya itong iniwas. “Hindi ba tayo mamimili?” malumanay na sabi ni Lola Laida kay Naomi. “Bibilhan ko si Neriah ng bag.” Parang nabuhayan si Olivia. “Oo, tara na po. Sasamahan ko kayo.” “Hindi ako pamilya