Tous les chapitres de : Chapitre 291 - Chapitre 298

Chapter 291 Nagpalabas si Rigor ng utos sa katiwala na higpitan ang pagbisita sa mansiyon ng pamilya Lagdameo. May ilang regalo ring iniwan sa labas ng tarangkahan bilang maayos na pagtanggi sa mga hindi imbitadong bisita.Sa loob ng mga reception room, naroon ang ilang kamag-anak. Hawak ni Olivia ang kamay ni Naomi habang isa-isa silang ipinakikilala. Maayos ang ngiti ni Naomi, ngunit ramdam niya ang pagod sa buong maghapon.Pagsapit ng tanghali, dalawang restawran ang binuksan ng pamilya upang doon idaos ang handaan para sa mga panauhin.Kinagabihan, maraming natanggap na pulang sobre si Naomi. Mas marami naman ang kay Neriah, pati mga regalo. Suot ng bata ang isang brotseng oso na may maliliit na diyamante, regalo ni Georgia.

Chapter 293 Gabing iyon, halos walang nakatulog sa mansiyon.Nananatili si Naomi sa tabi ni Olivia. Makalipas ang dalawang oras, bahagyang bumuti ang lagay nito.“Magpahinga ka na,” sabi ni Rigor kay Naomi.Hindi agad umalis si Naomi. Sa labas ng pinto, narinig niyang nagsalita si Olivia.“Kahit tugma ang blood type, hindi natin puwedeng isakripisyo ang kalusugan ni Naomi. Nawawala na sa katinuan si Ashley. Kapag naglabas siya ng balita, maaapektuhan si Dad. Hindi na niya kakayanin ang ganitong stress.”“Magpapahinga ka na,” sagot ni Rigor. “Ako ang bahala.”Sa madilim na pasilyo, tahimik na nakatayo si Naomi. Lu

Chapter 295 Bumaba si Maxine sa unang palapag, kung saan nakaparada ang isang puting Bentley Flying Spur sa bakuran. Nasa loob si Ashley.“Mom, huwag kang mag-alala. Sinabihan ko ang doktor na ibigay ang anesthesia para hindi maramdaman ni Naomi ang sakit. Kahit mawala ang kanyang kidney, susuportahan siya ng pamilya Lagdameo, at makakabuhay pa rin siya nang normal.”Nanginginig ang mga kamay ni Ashley habang sumagot. “Maxine, iniisip ko pa rin na ang ginagawa natin ngayong gabi… masyadong padalus-dalos.” Gusto niyang protektahan si Naomi, ngunit kinapos siya sa tapang.Pumisil si Maxine ang luha, mata’y matindi at desperado. “Mom, bahagi na ni Naomi ng pamilya Lagdameo. Hindi siya mangahas na tumawag sa pulis. Oo, lumalabag tayo sa batas, pero hangga&r

Chapter 297 Alas-siyete ng umaga na, kakaunti lamang ang mga tao sa paligid, ngunit nagtipon sila sa lugar. “Bakit ganito kalaki ang sunog?” tanong ng isa sa mga nakakita, nag-aalala. “Grabe, parang may tao pa sa loob,” sagot ng isa pa. Nasa labas ang mga fire truck, abala sa paglaban sa apoy. Sa isang iglap, ang dalawang palapag na gusali ay nagningas na parang impyerno na sumisipsip ng buhay. Nakatayo ang cordon sa limampung metro, ngunit ramdam ang init kahit mula sa distansya. Nakayuko sa lupa si Rune at ang kanyang mga assistant, ubo at nasusuka sa sobrang usok. Alam ni Rune, tapos na ang lahat. Malapit sa kanya, nasagip ng mga bumbero ang isang babaeng nasa gitnang edad. Gulo ang buhok nito at parang may mental impairment. Hindi malinaw kung dahil sa paso o gulat sa pinsala, ngunit umiiyak siya habang dumad