Chapter 258“Narinig ko kanina ang tawag ng nanay mo,” sabi ni Lola Laida habang nagbabasag ng itlog sa kusina. “Darating daw siya mamayang umaga. Magtanghalian tayong lahat.”Napatingin si Naomi sa bintana. Kita niya ang kakaibang kislap sa mga mata ng kanyang lola, matalas pero puno ng pananabik. Bahagya siyang napakunot-noo.“Opo, Lola,” mahinang sagot niya, may bigat ang tinig.Tahimik siyang nakatayo, ngunit ramdam niya ang kirot sa dibdib. Ngayon na isa na rin siyang ina, mas nauunawaan niya ang damdamin ng isang ina para sa anak. Ilang taon nang may sakit ang kanyang lola, bagama’t kontrolado na ang kalagayan nito, bihira niyang makita ang ganitong kasigla. Para itong batang nakatanggap ng kendi matapos ang mahabang paghihintay.“Lola,” sabi ni Naomi habang inaayos ang mga gulay, “gusto mo bang bumalik sa Maynila, o dito ka muna? Sasamahan kita. Pwede rin tayong magbakasyon.”Ngumiti si Lola Laida at muling tumingin sa labas.“Kasal ka na. Dapat doon ka sa asawa mo. Ano ang sil
Last Updated : 2026-02-08 Read more