Semua Bab Memories of the night ❤️ ดวงใจภูบดินทร์: Bab 91 - Bab 100

ปึก“อะ โอ๊ย อื้อ” ริมฝีปากที่กำลังจะเปล่งเสียงครางถูกความอ่อนนุ่มของกลีบปากบางปิดกั้นเอาไว้อีกครั้งภาคย์จับมือแป้งหอมที่ขย้ำผ้าปูเตียงจนยับยู่ยี่ขึ้นมาคล้องคอของเขาเอาไว้หลวมๆเอวสอบเริ่มขยับเข้าออกด้วยความยากลำบากรอจนกระทั่งร่างกายของแป้งหอมปรับสภาพความแข็งกร้าวก็ถูกกระแทกเข้าหาช่องทางอ่อนนุ่มอย่า

ภาคย์เอ่ยชมเชยแป้งหอมที่กำลังกระแทกเอวบางลงมาไม่หยุดสองมือบอบบางลูบไล้แผ่นหลังกว้างที่ชื้นไปด้วยเหงื่อไปมาสะเปะสะปะก่อนที่ริมฝีปากของภาคย์จะค่อยๆครอบครองปลายถันหวานและดูดดึงขบเม้มทิ้งรอยแดงเอาไว้อย่างเอาแต่ใจทำให้แป้งหอมที่กำลังเผชิญหน้ากับอารมณ์ที่หวาบหวามและความสุขที่สั่นไหวได้แต่เชิดหน้าสูดปากครา

“ได้สิคะมีอย่างอื่นที่อยากกินอีกไหมคะบอกมาได้เลยค่ะเดี๋ยวพี่ภาคย์จัดให้” พ่อครัวมือทองเอ่ยถามแป้งหอมที่มีสีหน้าครุ่นคิด“แกงเลียงกุ้งสดแล้วก็ปลาทอดราดพริกได้ไหมคะ ?” แป้งหอมคิดชื่ออาหารที่เธออยากจะทานเพิ่มอีกสองอย่าง“ตกลงค่ะ” ภาคย์ตอบรับอย่างไม่ลังเลถึงแม้ว่าเมนูปลาราดพริกจะค่อนข้างออกไปทางหวานมัน

เมื่อเดินห่างออกมาไกลจากห้องพักนักดนตรีพอสมควรแป้งหอมที่เพิ่งมาเข้าห้องน้ำคนเดียวครั้งแรกตั้งแต่เกิดเรื่องในวันนั้นก็หันมองรอบข้างด้วยความระมัดระวังจนกระทั่งพบว่าบรรยากาศรอบด้านดูปลอดภัยเด็กสาวจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกก่อนจะรีบสาวเท้าก้าวยาวๆเข้าไปในห้องน้ำโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าด้านหลังของตัวเองนั้นม

“หุบปาก”เสียงตะคอกที่ดุดันและทรงพลังทำให้นิรินหุบปากฉับเธอเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าด้วยดวงตาที่คลอขังไปด้วยหยดน้ำตาในขณะที่แป้งหอมวิ่งเข้าสู่อ้อมกอดของภาคย์ด้วยความหวาดกลัวร่างบอบบางภายใต้อ้อมแขนของภาคย์สั่นเทาราวกับลูกนกตัวน้อยทำให้ภาคย์รู้สึกปวดใจจนแทบหายใจไม่ออกถ้าเขามาช้ากว่านี้อีกนิดเ