Masukภาคย์ ภูบดินทร์ คุณหมอมาเฟียที่จับผลัดจับพลูมาเดบิวต์เป็นมือกีตาร์วง forget-me-nots นิสัย : เจ้าเล่ห์ ปากร้ายสกิลแรปด่าไฟลุก รักอิสระ รักพวกพ้อง ไม่สนใจความรัก ไม่ชอบความสัมพันธ์แบบผูกมัด แป้งหอม สาวน้อยวัยใสที่เติบโตมาในรั้วโรงเรียนหญิงล้วนไร้เดียงสาเรื่องความรักแต่ซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตนเอง นิสัย : มองโลกในแง่ดี อ่อนโยน อ่อนหวาน แต่ไม่อ่อนแอเมื่อต้องเผชิญกับการถูกกดดันจากครอบครัวเพียงเพราะความผิดผลาดของตนเองที่นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต
Lihat lebih banyak“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง” บูเออร์น้อยส่งเสียงร้องพร้อมกระดิกหางไปมาเพื่อรอคำชมในขณะที่ลูกพีชย่อตัวนั่งลงใช้มือน้อยบอบบางลูบหัวเจ้าหมาแสนรักด้วยความเอ็นดูสุดหัวใจ“บูเออร์น้อยเก่งมากกลับถึงบ้านเดี๋ยวลูกพีชให้กินขนมนะ” คล้ายรับรู้ได้ถึงรางวัลที่ตัวเองจะได้รับบูเออร์น้อยทั้งส่งเสียงเห่าทั้งกระดิกหางด้วยความดี
“หยุดเดี๋ยวนี้ !”เสียงตวาดที่แฝงไปด้วยความดุดันทำให้เท้าของเด็กน้อยทั้งห้าคนที่กำลังกระหน่ำเตะลงบนร่างกายของขอทานสกปรกพลันหยุดชะงักก่อนที่คิงพี่ใหญ่สุดของแก๊งจะหันมามองเด็กหญิงตัวน้อยที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจเมื่อเรื่องสนุกสนานที่พวกเขากำลังทำถูกขัดจังหวะจากคนที่พวกเขาไม่เค
“น่ารักที่สุด” ลูกพีชเอ่ยชมน้องหมาทั้งห้าตัวด้วยรอยยิ้มก่อนที่เด็กน้อยจะจับเชือกจูงเอาไว้และเตรียมพาน้องหมาออกไปเดินเล่น“คุณหนูคะเจ้าเด็กพวกนี้ซนมากถ้าออกไปเดินเล่นข้างนอกพี่หงเกรงว่า...” คำพูดที่เหลือของเฟยหงถูกมือเล็กของลูกพีชยกขึ้นห้ามไว้เพราะวันนี้ลูกพีชตั้งใจที่จะออกไปเดินเล่นนอกบ้านอยู่แล้ว
เด็กน้อยแสนเจ้าเล่ห์เมื่อได้ลูกหมาตัวน้อยมาเลี้ยงตามความตั้งใจลูกพีชก็ยอมเป็นเด็กดีเชื่อฟังภาคย์กับแป้งหอมไม่ว่าพ่อขากับแม่ขาจะบอกให้ทำอะไรเด็กน้อยล้วนไม่เคยขัดทำตามคำสั่งอย่างว่าง่ายทำให้สองสามีภรรยามีความสุขเป็นอย่างมากโดยที่ไม่รู้เลยว่ากำหนดเวลาการทำตัวเป็นเด็กดีเชื่อฟังพ่อกับแม่ของลูกพีชนั้นมีระ
“ถ้าหนูแป้งบอกว่าไม่เข้าใจล่ะคะ ?” แป้งหอมเชิดหน้าอย่างไม่ยอมจำนนกฎของเธอจะยอมให้พี่ภาคย์แหกง่ายได้ยังไง“ก็ไม่ทำไมก็แค่…” กว่าแป้งหอมจะรู้ว่าก็แค่ของภาคย์หมายความว่าอย่างไรลมหายใจของเธอก็ถูกปิดกั้นด้วยริมฝีปากของภาคย์อย่างสมบูรณ์เธอได้แต่ครางประท้วงอู้อี้อยู่ในลำคอเบาๆแต่ภาคย์กลับไม่ยอมให้เธอเป็นอ
เสียงพูดคุยที่ใกล้เข้ามาทำให้แป้งหอมที่กำลังนั่งดูซีรีส์อยู่เผลอตัวลุกพรวดขึ้นด้วยความตื่นเต้นดีใจก่อนที่มือบางจะประคองหน้าท้องนูนใหญ่เอาไว้แล้วค่อยๆเดินจนกลายเป็นวิ่งช้าๆไปหาภาคย์ที่กำลังเดินมาที่ห้องนั่งเล่นทันทีที่ภาคย์เห็นว่าแป้งหอมกำลังวิ่งมาหาเขาภาคย์ก็เร่งฝีเท้าวิ่งไปหาแป้งหอมทันทีก่อนที่สองแ
“ชิ ขอควงหนึ่งวันไม่ได้ไงทำเป็นหวงไปได้” จีนแสร้งพูดขึ้นด้วยความน้อยอกน้อยใจแต่ภาคย์กลับยักไหล่อย่างไม่แยแสก่อนจะเดินนำหน้าไปยังห้องพักที่ทางทีมงานจัดเอาไว้ให้ก่อนที่จีนจะวิ่งตามไปติดๆสิงห์กับไฟที่เดินตามหลังได้แต่ส่ายหน้าให้กับความขี้เล่นของจีนที่สักวันคงโดนเฮียภาคย์ฟาดเข้าให้การแข่งขันรอบคัดเลือ
ในที่สุดวันแข่งขันรอบคัดเลือกก็เดินทางมาถึงสถานที่จัดงานคือหอประชุมแห่งหนึ่งใจกลางเมืองกรุงเพียงแค่เดินเข้ามาจีนกับสิงห์ก็เห็นวงดนตรีชื่อดังมากมายที่มาร่วมเข้าแข่งขันในวันนี้รวมถึงมอสมือกีตาร์ที่ขอลาออกเพื่อไปอยู่กับวงคู่แข่งอย่าง It’Real ของพีทจีนกับเพื่อนๆไม่แม้แต่จะเหลือบมองหรือเข้าไปทักทายทำให้ม
Ulasan-ulasanLebih banyak