All Chapters of รักคุณหวังผล ( NC 18+): Chapter 51 - Chapter 60

“ทำไมถึงอยากมีลูก”“เรื่องของรัก คุณไม่ต้องยุ่ง” คำตอบของเธอทำเอาเขาขบกรามแน่น“ถึงลูกจะไม่มีสิทธิ์เลือกเกิด แต่เราควรยุติธรรมกับเขา จะให้เขาเกิดมาโดยไม่มีพ่อได้ยังไง” ถ้าเด็กเลือกเกิดได้ เขาเชื่อว่าเด็กทุกคนอยากเกิดมาในครอบครัวที่มีทั้งพ่อแม่พร้อมหน้า“รักจะเป็นทั้งพ่อทั้งแม่”“ดื้อ” สิ่งที่เขาพูดเนี่ยไม่เข้าหูเธอเลยหรือไง“เธออยากมีลูกก็แค่คบแฟนแล้วแต่งงานมีลูก” ดีแลนจะรู้ไหมว่าคำพูดของเขาน้ำเสียงแข็งขึ้นกว่าปกติ“ก็ไม่อยากได้พ่อ อยากได้แต่ลูก”“ทำไมพูดไม่เข้าใจ รักคุณ”“เรื่องของรัก คุณไม่ต้องยุ่ง” เธอว่าไม่ให้เขายุ่งครั้งที่สองแล้ว“ทำไมจะยุ่งไม่ได้” ดีแลนเองก็สุดจะทนกับอาการเอาแต่ใจของเธอ ปกติรักคุณไม่ใช่คนแบบนี้ รักคุณที่เขารู้จักน่ารักกว่านี้มาก“แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมายุ่ง”นั่นสิ สิทธิ์อะไร ดีแลนถามตัวเอง มือยังคงกำแน่นด้วยความโมโห ด้วยรู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์“คุณก็ไม่มีสิทธิ์เหมือนกันที่จะขโมยลูกผม”“รักขโมยลูกคุณตอนไหน” รักคุณเท้าสะเอวอย่างโมโห ใช้คำว่าขโมยลูก ท้องเธอก็ไม่ได้ท้อง จะว่าเธอขโมยได้ไง“ตอนที่คุณให้แตกในนั่นแหละ”“แต่รักไม่ได้ท้อง ลูกคุณไม่ได้อยู่ในท้องรักสักหน่อย

ตอนทำก็ทำด้วยกัน พอได้ผลผลิตจะเอาเก็บไว้คนเดียว มันใช่เหรอวะดีแลนไม่มีคำตอบให้ตัวเอง แต่ก็ยังหงุดหงิดที่ใครบางคนยังไม่มากดหัวใจให้เขา“ชาร์ม...ม” เสียงยานคางของดีแลนเวลานี้บ่งบอกว่าเริ่มเมาแล้ว “อะไรเฮีย”“รัก...หอมแก้มเฮียไหม”“อาการหนักแล้วพอใจ ดูสิ” ชาร์มไม่ลืมส่งคลิปสั้นให้พอใจดู ว่าทางนี้ก็อาการหนักไม่ต่างกันบอกว่าไม่ใช่สเป็ก ไอ้ที่เหม่อ ๆ นี่เขารู้นะว่าคิดถึงใคร‘ทางนี้ก็หนักเหมือนกันเฮียชาร์ม นอนมองดาวที่ไม่มีดาวสักดวง’ พอใจบอกเล่าสถานการณ์ทางเมืองไทยให้ทางฮ่องกงรับทราบ“รักกันแล้วทำไมไม่คุยกันวะ ไม่เข้าใจ” ชาร์มบ่น ซึ่งเวลานี้เขาเดินออกมาคุยโทรศัพท์ในส่วนของระเบียงบ้าน ปล่อยให้เฮียนั่งดื่มอยู่ในห้องของคอนโดมิเนียม‘พอใจว่าต้องหาตัวเร่งปฏิกิริยา’“ยังไง” ชาร์มถามอย่างอยากรู้“คืองี้ค่ะ” พอใจบอกเล่าแผนการที่จะทำให้คนปากแข็งทั้งคู่ได้เปิดใจคุยกันสักทีภาพเซอร์ไพรส์วันเกิดของลลิตาโดยที่มีเพื่อนรักอย่างศศิตาจัดขึ้นกับเพื่อน ๆ ภาพเจ้าของวันเกิดมิได้เป็นจุดสนใจของดีแลน แต่เป็นภาพของฝาแฝดสองหนุ่มหล่อที่ยืนถ่ายรูปข้างรักคุณนั่นต่างหากที่เขาสนใจมือของพวกมันทั้งสองวางบนไหล่บอบบางของเ

ที่เคยบอกว่าเธอชอบเขารักเขา เธอขอถอนคำพูด โคตรเกลียดรักคุณข่มตาหลับ หมั่นไส้ไม่อยากมองหน้า ไม่อยากได้ยิน อยากถึงที่ดินที่ตั้งโรงงาน จากนั้นก็ดูให้จบ ๆ เพราะเมื่อคืนนอนไม่หลับ ทำคนแกล้งหลับกลายเป็นหลับสนิทเมื่อตื่นมาอีกที เวลาผ่านไปเกือบสี่ชั่วโมง แต่รถยังไม่หยุดวิ่ง รักคุณมองนอกหน้าต่าง ดูแล้วยังเป็นถนนที่เต็มไปด้วยรถรา เธอขมวดคิ้วกับสิ่งที่เห็น สี่ชั่วโมงน่าจะถึงที่หมายแล้ว“นี่เราอยู่ที่ไหน” เธอถามคนนั่งข้างกัน เขาทำหน้าตาเหลอหลา บ่งบอกว่าเขาเองก็ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน รักคุณหยิบมือถือขึ้นมาเปิดตำแหน่งปัจจุบันของตัวเอง“พัทยา!!! คุณมาทำบ้าอะไรที่นี่”“อ้าว ไประยองไม่ผ่านพัทยาเหรอ” ดีแลนทำหน้าซื่อ เขาไม่ใช่คนพื้นที่ เรื่องหลงมันก็เป็นเรื่องปกติ“เราไปแกลง ระยอง ไม่ต้องมาทางนี้ นี่คนขับรถคุณไม่รู้เส้นทางเหรอ ทำไมไม่มาตามกูเกิลแม็ป” รักคุณบ่นยืดยาว อยากจะบ้าตาย“คนขับรถผมไม่ค่อยชินเส้นทาง ก็เลยหลงนิดหน่อย”“หลงนิดหน่อยอะไร นี่มันหลงมาไกลเลยนะ แล้ววันนี้จะถึงไหมเนี่ย” รักคุณมองแผนที่ในมือ เธอประมาทเองที่ไม่ได้ตั้งจุดหมายไว้ในเครื่องเธอ ก็ใครจะคิดล่ะว่าเขาจะทำเรื่องง่าย ๆ ให้เป็นเรื่องยาก

บทที่ 29 ไม่ใจอ่อน รักคุณต้องหน้าตึงอีกครั้ง เมื่อรู้ว่าห้องของเธอกับเขาอยู่ติดกันในส่วนของชั้นบนของบ้านพัก ส่วนห้องของผู้เป็นยายอยู่ชั้นล่าง เพราะท่านเดินขึ้นลงไม่ไหวแล้วตามอายุที่มากขึ้น หน้าของรักคุณก็งอหงิกมากกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าของใช้ส่วนตัวของเธอถูกจัดวางไว้อย่างเรียบร้อย บางส่วนถูกขนมาจากฮ่องกง ไม่ใช่ความบังเอิญ เขาจงใจพาเธอมาถึงที่นี่ รักคุณลงมาจากชั้นบน กวาดตาโดยรอบมองหาผู้ชายที่พาเธอมาไกลถึงที่นี่ เห็นเขาเดินอยู่ตรงหาดทราย เธอไม่รอช้า รีบสาวเท้าตรงไปยังคนนิสัยไม่ดี “นี่คุณ!” “ทะเลสวยนะคุณ” รักคุณกลอกตาอีกรอบในความไหลลื่นของคนตรงหน้า “คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่” “ถ้าเฮียบอก รักต้องสัญญาว่าจะให้”เมื่อโดนเขาดักขอด้วยคำพูดนี้ รักคุณก็ไม่กล้าสัญญา เกิดเขาอยากได้ในสิ่งที่เธอให้ไม่ได้จะทำอย่างไร “ฉันอยากกลับบ้าน” “พรุ่งนี้ก็ได้กลับแล้ว เรามาทำงานนะ คนโต ๆ กันแล้ว เขาไม่ใช้อารมณ์กับเรื่องส่วนตัวมาปนเรื่องงานหรอก” เมื่อโดนเขาว่าเรื่องนี้ เธอยิ่งหน้าตึงกว่าเดิม กำลังจะเดินกลับบ้านพัก ร่างบอบบางก็ถ

ดีแลนมองภาพนั้นเพลินตา“พอใจอาบน้ำเส…” คำถามสะดุดลงเมื่อคนที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องน้ำไม่ใช่พอใจ แต่เป็นเฮียของพอใจต่างหาก รักคุณรีบร้อนพลิกกายจะวิ่งกลับห้องสายเดี่ยวผ้าลูกไม้บางและทะลุจนดีแลนสามารถมองเห็นเนื้อแท้ของสาวเจ้า เต้างามกลมกลึงและยอดถันสีชมพูระเรื่อที่เขาชอบดูดเม้มอยู่ภายใต้สายเดี่ยวตัวนั้นโนบรา…นั่นคือสิ่งที่ทั้งเธอและเขาคิดได้ทันทีเมื่อเห็นจุดป้านสีชมพูชัด เพราะคิดว่าห้องนี้เป็นห้องของพอใจที่เธอกับน้องเข้าออกกันเป็นประจำ ทำให้ไม่ได้ระวังเรื่องการแต่งตัว“อย่าเพิ่งไป คุยกันก่อน”เสื้อคลุมอาบน้ำสองตัวถูกใช้คลุมร่างบอบบางและร่างหนา รักคุณกระชับเสื้อคลุมให้แน่นขึ้นอีกนิดเพื่อปกปิดปลายยอดถันที่ตั้งชันดีแลนขยับเสื้อคลุมเช่นกัน พยายามทับชายเสื้อคลุมเพื่อปิดบังอะไรต่ออะไรที่กำลังตื่นตัว ก่อนหน้านี้ไม่เคยโงหัวขึ้นมาสักครั้ง พอได้กลิ่นได้เห็นภาพที่คุ้นเคยเท่านั้นแหละ เจ้าน้องชายของเขามันก็ลุกยืนตั้งตรงพร้อมทุกสถานการณ์ทันที“คุณมาอยู่ห้องพอใจได้ไง”“เฮียซื้อห้องนี้แล้ว”“ซื้อเพื่อ?” รักคุณขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ“ก็จะได้มาอยู่ใกล้รักไง”“แล้วเมียคุณล่ะ”“ก็อยู่นี่ไง” เขาชี้ตรงมา