All Chapters of รักคุณหวังผล ( NC 18+): Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 21 อร่อยไหม ที่พักของรักคุณหาใช่โรงแรมอย่างที่บอกกับเพื่อนรักไว้ แต่กลับเป็นเพนต์เฮาส์สุดหรูของผู้ชายชื่อดีแลน ห้องไม่ใหญ่เท่าไร แต่คิดว่าราคาคงใหญ่มากเชื่อแล้วว่าเขารักงานจริง ๆ เพราะเพนต์เฮาส์ของเขาติดกับที่ทำงานของเขาเรียกว่าเดินไปทำงานไม่ถึงห้านาที นอกจากนี้ยังมีทางเชื่อมพิเศษซึ่งจะมีแค่คนในตระกูลหวังเท่านั้นที่ใช้ได้หล่อ รวย กรวยก็เบ้อเร่อเท่อ เหมาะสมกับตำแหน่งของสามีรักคุณ“คิดถึงจัง” ทันทีที่ได้เจอหน้าผู้ชายเบ้อเร่อเท่อ รักคุณก็โผเข้าสวมกอดพร้อมทั้งหอมแก้มซ้ายขวาฟอดใหญ่“ยังไม่ได้อาบน้ำเลย” คนทำงานมาทั้งวันบ่นพอเป็นพิธีเพื่อกลบเกลื่อนความเขิน มาถึงก็มีผู้หญิงหอมแก้มซ้ายขวา“ยังไม่ได้อาบน้ำเหรอ นึกว่าอาบน้ำแล้วนะเนี่ย หอมมาก” คนบอกว่าหอมมากซุกหน้ากับอกกว้าง เสียงหัวเราะในลำคอของเขาทำหัวใจเธอพองโต“เวอร์ไม่มีใครเกินคุณแล้วรัก”“เหรอคะ แต่รักอาบน้ำแล้วนะคะ หอมมากเลย คุณจะหอมสักฟอดสองฟอดไหมคะ” คนอาบน้ำรอผู้ชายเอียงแก้มซ้ายแก้มขวาให้เขา เผื่อว่าผู้ชายจะอยากหอม“ไม่ดีกว่า” เขาปฏิเสธทั้งยังบีบจมูกเธอและจับส่ายไปมาอย่างมันเขี้ยวรักคุณย่นหน้าให้คนชอบแกล้ง รู้หรอกว่าอยากหอม แต่

“เห็นคนข้างเฮียไหม คนนั้นเพื่อนเฮีย เฮียแอบรักมานาน” คำบอกเล่าของเพื่อนทำคนฟังหน้าม้านหญิงสาวหน้าตาน่ารัก ใบหน้างามของเธอขาวสะอาดตา มองแล้วให้ความรู้สึกสบายตา“ชื่อเดียร์น่า” เจนนี่กระซิบกระซาบต่อ คนฟังเวลานี้กำลังทำหน้าไม่ถูก ทั้งสามคนมองเห็นเธอกับเจนนี่แล้ว รักคุณไม่รู้ว่าตัวเองต้องทำหน้าอย่างไรในเวลาแบบนี้เขามากับผู้หญิงที่เคยชอบก็แค่เคยชอบ แล้วไง ตอนนี้เขาอาจจะเลิกชอบแล้วก็ได้ รักคุณให้กำลังใจตัวเองสายตาเขาที่ส่งมาอ่านยากเช่นเคย ใบหน้าเขาก็นิ่งเฉย รักคุณเม้มปากเล็กน้อยเขาจะชอบใครก็เรื่องของเขา เธอแค่ชอบเขาก็พอ“คิดถึงจัง” เดียร์น่าสวมกอดเจนนี่ทันทีที่ทั้งสองเจอหน้ากัน“คิดถึงเหมือนกันค่ะ” เจนนี่กอดตอบ“ดีใจจัง เจอรักที่นี่” เป็นเจมมี่ที่โผเข้ากอดรักคุณ ไม่เจอหน้าเพื่อนตั้งแต่วันที่มาถึงฮ่องกง นี่ก็เกือบสัปดาห์แล้ว“เจ้เดียร์น่า นี่เพื่อนเจนกับมี่ค่ะ รักคุณ” เจนนี่แนะนำให้เพื่อนรู้จักกับเพื่อนของพี่ชาย รักคุณยื่นมือออกไปเพื่อทักทาย ซึ่งเดียร์น่าก็ทักทายอย่างเป็นมิตร“สวัสดีค่ะ รักคุณค่ะ”“สวัสดีค่ะ เดียร์น่าค่ะ”การทักทายเป็นภาษาอังกฤษ เพราะเดียร์น่าพูดภาษาไทยไม่ได้ ภาษาที่ใช้

“สิ่งที่เราไม่เห็นก็ใช่ว่าจะไม่มีอยู่จริง” เดียร์น่าตอบยิ้ม ๆ ถ้าจำไม่ผิด เธอเคยเห็นสองคนนั้นจูบกันใต้ต้นไม้ในกรุงลอนดอนเมื่อสิบปีที่แล้ว สายตาของทั้งสองที่มองกันวันนี้ทำให้เดียร์น่าเดาได้ไม่ยาก แต่ไม่อยากเชื่อว่าสองสาวฝาแฝดตรงหน้าจะมองไม่ออก “จริงเหรอ เราจะมีอาซ้อจริงเหรอวะมี่” “ไม่รู้สิเจน ก็ควรจะมีแล้วมั้ง เฮียก็อายุสามสิบสองแล้วนะ ไม่มีแฟนสักที จะเก็บซิงไว้ชิงโชคเหรอ” คำพูดของเจมมี่ทำสองสาวหัวเราะตัวงอ ไม่ใช่ขำกับมุกเก็บซิงไว้ชิงโชค หากแต่ขำว่าคนอย่างเฮียดีแลนน่าจะห่างไกลจากคำว่าซิง “แกคิดได้เนอะมี่ ว่าเฮียแกจะซิง” เจนนี่ยังขยี้ต่อ เจมมี่เองก็เกาหัวแกรก ๆ นั่นสินะ ผู้ชายไม่ได้เหมือนผู้หญิงนี่นา ไม่เคยมีแฟนก็ใช่ว่าจะไม่มีประสบการณ์ “แหม...เจนก็ เราหมายถึงตำแหน่งแฟนคนแรกไง เฮียยังไม่เคยเปิดให้ใครได้ใช้งาน ถือว่าซิงแหละ” เจมมี่พยายามแถข้าง ๆ คู ๆ สีข้างถลอกเป็นแนวยาวแล้ว “นั่นเฮียมาแล้ว ถามเฮียดูก็แล้วกันว่าซิงไหม” เจนนี่พูดถึงคนที่เพิ่งเดินเข้าบ้านมาใหม่ ดีแลนหัวคิ้วขมวดเมื่อเห็นว่าสามสาวมองเขาเป็นตาเดียว ทั้งยังมีแววล้อเลียนอยู่ในนั้น

“เดี๋ยวรักรีบไปรีบกลับนะคะ สักสองสามวัน” เธอออดอ้อนกอดเอวเขาไว้หลวม ๆ ส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มอย่างที่ชอบทำ แต่ดูแล้วเขาไม่น่าหลงกลตาหวาน ๆ ของเธอ“รีบยังไงสองสามวัน”“แน่ะ อยากให้ไปวันเดียวใช่ไหม คิดถึงละสิ”“เพ้อเจ้อ” เขาว่า แต่กลับจดริมฝีปากบนหน้าผากเธออีกสามครั้งติด ๆใครกันแน่ที่เพ้อเจ้อ รักคุณเหนื่อยใจกับคนไม่รู้ใจตัวเอง“ขาดรักแล้วคุณจะรู้สึก”“รู้สึกดี”“คุณ!!!”รักคุณกลับไปเมืองไทยได้หนึ่งวันแล้ว ทำไมเขารู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า ยี่สิบสี่ชั่วโมงของแต่ละวันเท่ากันหรือเปล่านะดีแลน หวังมองทะเลเบื้องหน้า เขากับรักคุณอยู่ในความสัมพันธ์ที่มีผลประโยชน์มาเกี่ยวข้องนี้นานเท่าไรแล้วนะห้าเดือน! ดีแลนตกใจกับสิ่งที่เพิ่งได้ตระหนักเหลืออีกแค่หนึ่งเดือนอย่างนั้นหรือ อีกหนึ่งเดือน ความสัมพันธ์ของเขากับเธอต้องจบลง“เฮียครับ ได้เวลาประชุมแล้วครับ”“อืม”บรรยากาศการประชุมวันนี้ค่อนข้างอึมครึม ไม่ว่าจะเป็นชาร์ม แพทริก หรือพารีสเองก็รับรู้ว่าวันนี้เฮียของพวกเขาใจลอยการประชุมจบลงอย่างหงอยเหงา ทั้งที่โพรเจกต์ใหม่ค่อนข้างน่าสนใจในมุมมองของสามหนุ่มผู้ช่วยของดีแลน แต่ท่านประธานกลับทำเหมือนไม่

บทที่ 26 ยกเลิกสัญญา รักคุณอาการดีขึ้นมากหลังจากพักฟื้นได้หนึ่งสัปดาห์ หลังจากวันที่เขามาเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล เราสองคนก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย รักคุณไม่แน่ใจว่าเรื่องระหว่างเขากับเธอ ตกลงจะเป็นอย่างไรต่อไป เหลือเวลาระหว่างกันแค่สามอาทิตย์เท่านั้น เขาคงโกรธมากที่เธอเองก็มีวัตถุประสงค์การเข้าหาเขา ได้แค่ห้าเดือนเองก็ล่มไม่เป็นท่า ลูกก็ไม่ได้ ผู้ชายก็ไม่ได้ “เจ้รัก” “พอใจมาได้ไง”“มาเยี่ยมเจ้ไง” คนว่างงานสองคนมองหน้ากัน“อืม หายดีแล้ว” คนหายดีแล้ว แต่หน้าเหี่ยวยิ่งกว่าผักโดนตากแดดมาแรมปี“เจ้ทะเลาะกับเฮียดีแลนเหรอ” คำถามของพอใจทำรักคุณหน้าตาตื่น หันซ้ายหันขวาทั้งที่เป็นห้องนอนส่วนตัวของตัวเอง“ไม่ได้ทะเลาะ” รักคุณตอบอ้อมแอ้ม“คบกันเหรอ” พอใจเข้าไปใกล้เจ้รักอีกนิด เบียดกระแซะถาม“เปล่า ไม่ได้คบ” คนไม่ได้คบ แต่ว่าได้กินกันแล้วตอบ แต่ไม่ยอมสบตา“ตอนเจ้รักอยู่ในห้องผ่าตัด เฮียดีแลนโทรเข้าเครื่องเจ้ ชื่อที่เจ้เมมไว้ ‘เป่าเป้ย’ แล้วเฮียรู้ว่าเจ้อยู่ห้องผ่าตัดก็รีบบินมาเลย ถ้าไม่คบกันแล้วจะเรียกว่าอะไร”รักคุณอยากกลอกตาสักสิบรอบ ‘น้องพอเถอะ’ วันนี้ฉลาดเป็