All Chapters of พันธะกามเทพ: Chapter 41 - Chapter 50

ตอนที่ 14 ความรัก (ส่วนที่ 3) “จริง ๆ กี้ต้องไปฝรั่งเศสอยู่แล้วล่ะ ต้องไปช่วยญาติเลือกสินค้ามาขายที่เมืองไทย” ญาติของกิรณานำเข้าสินค้าแฟชั่นแบรนด์เนมจากต่างประเทศหลายแบรน์ซึ่งคุณหญิงรวีวรรณมารดาของกิรณาถือหุ้นในธุรกิจนี้ด้วย หญิงสาวมักได้รับเชิญให้ไปเป็นที่ปรึกษาเวลาเลือกสินค้าที่จะนำเข้ามาขายในเมืองไทย เพราะทุกคนต่างเชื่อมั่นในรสนิยมของกิรณาที่สามารถมองได้ขาดว่าสินค้าชิ้นไหนเหมาะสมและชิ้นไหนไม่น่าจะทำตลาดในประเทศไทยได้ “ผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย” ชายหนุ่มเอ่ยเหมือนพ้อ อันที่จริงยังมีเรื่องอีกหลายเรื่องที่เขาไม่รู้เกี่ยวกับคู่หมั้น “ก็เราพึ่งรู้จักกันไม่เท่าไรนี่คะ คุณจะรู้ได้ยังไงว่ากี้ทำอะไรบ้าง เผลอ ๆ คุณอาจคิดว่ากี้เป็นพวกไร้สาระด้วยซ้ำ” “หือ รู้จักไม่นานแต่ลึกซึ้งนะ” ไม่พูดเปล่าชายหนุ่มก้มลมแตะริมฝีปากบนไหล่ขาวผ่องที่โผล่พ้นตัวเสื้อ “คุณนี่ วกเข้าเรื่องนี้อีกแล้ว” หน้านวลแดงซ่าน ผู้ชายคนนี้ช่างลดเลี้ยวนักพาเธอวกเข้าเรื่องที่เขาต้องการได้ตลอด “กี้ครับไปฝรั่งเศสคราวนี้ ผมคงไม่ได้กลับมาเมืองไทยอีกนานเลย

ตอนที่ 15 รักหยั่งลึก (ส่วนที่ 2) ร่างสูงนั่งพิงพนักเก้าอี้ในสวนเล็ก ๅ ข้างอพาร์ทเม้นท์ มือข้างหนึ่งมีบุหรี่ที่ไหม้ไปแล้วกว่าครึ่งมวนคีบอยู่ กิรณาขมวดคิ้วมองอย่างไม่ค่อยจะพอใจนัก ชาวปารีสส่วนใหญ่สูบบุหรี่จัดมาก ยังดีที่ระยะหลังนี้มีการกำหนดเขตปลอดบุหรี่เอาไวชัดเจน หญิงสาวจำได้ดีถึงสมัยยังเด็กเมื่อครั้งตามบิดามาอาศัยอยู่ที่นี่ เธอพบเจอคนสูบบุหรี่แทบทุกที่แม้แต่ในอาคาร ทว่าผู้ชายตัวโตที่กำลังงอนเธออยู่นี่สิทุกทีอยู่เมืองไทยก็ไม่เคยเห็นสูบบุหรี่ พอมาที่นี่เกิดอยากจะทำตัวเป็นหนุ่มปารีสเซียงเสียอย่างนั้น “คุณสูบบุหรี่ด้วยเหรอคะ” หญิงสาวตวัดเสียงถามอย่างหงุดหงิด จ้องเขม็งไปที่บุหรี่ในมือของชายหนุ่ม ธามไม่ตอบกลับอัดบุหรี่เข้าปอดแรง ๆ แล้วพ่นควันออกมาเป็นสายตรงหน้าของหญิงสาว ช่างเป็นกิริยาที่ยียวนจนน่าโมโหยิ่งนัก กิรณาหมุนตัวกลับ เปลี่ยนใจไม่คิดง้องอนแล้ว มือแข็งแรงกระชากร่างบางเข้ามาหา กดริมฝีปากที่กรุ่นไปด้วยควันบุหรี่กับกลีบปากบางจงใจรุกรานรุนแรง กิรณางับลงที่ริมฝีปากของชายหนุ่มแรง ๆ จ้องมองธามด้วยแววตาโกรธจัด “กี้ เจ็บนะ” เสียงห้าว ๆ เอ่ยอย่างหง

ตอนที่ 16 ของขวัญ (ส่วนที่ 2) กิรณายืนดูคู่หมั้นที่รื้อเอาชามผสมที่เขาล้างไปแล้วรอบหนึ่งกลับมาล้างใหม่และทำท่าจะขนจานชามในตู้ออกมาล้างอีกรอทั้งหมด นี่เขาเป็นอะไรของเขากัน “ถ้าคุณอยากทำงาน ช่วยกี้แกะเปลือกถั่วดีกว่าค่ะ” หญิงสาวส่งห่อถั่วพิตาชิโอให้ชายหนุ่ม จริง ๆ ขนมที่เธอทำไว้ก็น่าจะพอสำหรับเรียงเป็นชั้นตามที่ตั้งใจแล้ว แต่ดูท่าคนรักของเธอคงอยากมีงานทำ กิรณาเลยจะทำขนมเพิ่ม คราวนี้เธอจะลองใช้พิตาชิโอเป็นส่วนผสมหลักแทนถั่วชนิดเดิม ท่าทางเธอกับเขาคงได้วุ่นวายสมใจ “คุณธาม น้ำตาลไม่พอคุณไปซื้อให้หน่อยได้มั้ยคะ” เสียงใส ๆ ดังมาจากบริเวณครัว ทันทีที่ชายหนุ่มเดินถือถุงใส่ผลไม้เข้ามา ธามอยากจะลงนอนแผ่มันตรงหน้าประตูนี่แหล่ะ เมื่อสักครู่คู่หมั้นพึ่งสั่งให้เขาไปซื้อสตอเบอรี่สดเพื่อเอามาทำไส้เพิ่ม ตอนแรกเขาจะใช้ให้วิลล์ไปซื้อให้ แต่กิรณาดันส่งวิลล์ไปเอาของที่อื่นเสียก่อน เขาเลยต้องเป็นคนเดินไปซื้อที่ร้านผลไม้หัวมุมถนนเอง แล้วนี่กลับมายังไม่ทันวางของเธอจะให้เขาไปซื้อน้ำตาลอีกแล้ว “กี้คร้าบ มีอะไรอีกมั้ย ผมจะได้ไปทีเดียวเลย” ชายหนุ่มลากเสียง อ

ตอนที่ 17 ความคาดหวัง (ส่วนที่ 2) กิรณาก้าวเข้าไปในบริเวณผับชั้นใต้ดินของโรงแรมในเครือมอเรล ซึ่งเธอได้รู้มาว่ามันเป็นคอนเสปที่มาจากแนวคิดของคนรักของเธอเอง ที่กำหนดให้โรงแรมในเครือทุกที่ต้องมีสถานบันเทิงประเภทนี้ ซึ่งแต่ก่อนเป็นที่สิงสถิตในยามค่ำคืนของธาม จนกระทั้งหญิงสาวย้ายตามเขามาทำงานที่ฝรั่งเศสด้วย ธามเปลี่ยนมาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับเธอแทนเมื่อธามหายหน้าหายตาไปเพราะความแง่งอนจึงเดาได้ไม่ยากว่าเขาจะหายไปอยู่ที่ไหน “เอ่อ ให้ผมเข้าไปตามคุณธามให้เอามั้ยครับ” คนสนิทของธามยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะกันไม่ให้ว่าที่นายหญิงของตัวเองเข้าไปพบผู้เป็นนายในสถานที่แห่งนี้ เพราะเคยรู้ฤทธิ์ดีว่าสาวสวยผู้นี้ดุขนาดไหน เหตุการณ์ที่เมืองไทยคราวก่อนยังติดตา ภาพที่เจ้านายของเขาโดนเธอ ‘ลุย’ เสียหมดสภาพ เมื่อจับได้ว่ามีผู้หญิงมาพักในห้องชุดส่วนตัวของคนเป็นนาย “ทำไมคะ มีอะไรหรือเปล่า” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างสงสัยในพฤติกรรม และนั่นยิ่งทำให้กิรณาเร่งฝีเท้าก้าวเข้าไปด้านในให้เร็วขึ้น บอดีการ์ดหนุ่มจนปัญญาจะห้ามปราม ได้แต่ตามประกบหญิงสาวไม่ห่าง สายตาของหนุ่มน้อยหนุ

ตอนที่ 18 ห้วงรัก (ส่วนที่ 2) “พอแล้วค่ะ เลิกเล่นได้แล้ว ไม่เป็นอะไรก็กลับบ้านเถอะค่ะ” “โอ๊ยผมขับรถไม่ไหวหรอก คุณก็ไม่มีใบขับขี่ที่นี่ เราต้องนอนนี่แล้วล่ะ” ชายหนุ่มเริ่มเจ้าเล่ห์ “ก็ให้วิลล์ขับ” กิรณาว่า นึกค้อนกับข้ออ้างของเขา ชายหนุ่มออกจะรวยแสนรวยมีคนสนิทติดตาม อยู่ ๆ จะมาเล่นมุขขับรถกลับบ้านไม่ได้ “ผมสั่งให้กลับไปแล้ว” คนตัวโตยังไม่ยอมจนหนทางง่าย ๆ “อย่ามามั่ว คุณไปสั่งตอนไหน” ก็เขาอยู่กับเธอตลอดเวลา แล้ววิลล์เป็นทั้งบอดีการ์ดทั้งคนสนิท อยู่ ๆ จะทิ้งเจ้านายไปเฉย ๆ ไม่มีทางเป็นไปได้แน่ “ผมมีโค้ดกันน่า ทำอย่างอื่นดีกว่านะกี้ ไม่อยากคุยแล้ว” ชายหนุ่มว่าหน้าตาเฉย ก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น “โอ๊ย บอกว่าไม่เล่นไงคุณธาม” กิรณาโวยวาย “ไม่ได้เล่น คราวนี้ไม่เล่นแล้ว” เสียงห้าว ๆ กลั้วหัวเราะ หากแววตาคนพูดจริงจัง ก้มลงแตะริมฝีปากบาง รุกรานรุนแรง มือควานไล้ไปตามร่างบาง “กี้ครับขอเถอะนะ นะครับคนดี” เสียงพร่ากระซิบออดอ้อน กิรณาพยายามรวบรวมกำลังใจทั้งหมด ดิ้นหนีปัดป้อง อา