All Chapters of เจ้านายคนนี้ห้ามรัก: Chapter 181 - Chapter 190

220 Chapters

บทที่ 180

ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่วันก่อน “โปรเจกต์สินค้าใหม่ของคุณเจียงไปถึงไหนแล้ว” ถามเสร็จ ลุคคาเคาะนิ้วรอฟัง ไม่ได้สังเกตเลยว่าทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมทำหน้าเลิ่กลั่กกันอยู่ สักพัก น้ำเสียงระมัดระวังของใครสักคนก็ดังขึ้น ราวกับว่าเรื่องนี้ ไม่ได้อยู่ในหัวข้อประชุมหลักตั้งแต่แรก “คุณเจียง... ที่เคยคุยเอาไว้ ตอนนี้ได้แคนเซิลไปแล้วค่ะ” “หืม? เหตุผลล่ะ” ลุคคาขมวดคิ้ว คุณเจียงคือลูกค้าเก่าของวรรณนรี ดังนั้นเขาจึงอยากจะเทคแคร์เป็นพิเศษ แต่พอรู้ว่าจะไม่ได้ร่วมงานกัน เขาก็ผิดหวังเล็กน้อย “เห็นว่าไปทำกับเจ้าอื่นค่ะ” “ที่ไหน” “เอ่อ” AE ที่เคยดีลงานกับทีมของคุณเจียงมีท่าทีลังเล สายตาแหลมคมของลุคคาที่มองมา ไม่ได้กดดันเลยสักนิด แต่กลับทำให้พนักงานตัวเล็กๆ รู้สึกเหมือนโดนบีบจนต้องพูดออกมา “ทำกับอดีตผู้อำนวยการ... วรรณนรีค่ะ” ภายในห้องประชุมเงียบกริบทันทีที่ได้ยินชื่อวรรณนรี...บรรยากาศอึดอัดจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศดังชัดเจน ทุกคนรู้ดีว่าเรื่องนี้ละเอียดอ่อน เพราะไม่ใช่แค่ล
Read more

บทที่ 181

วรรณนรีก้มมองหน้าจอแท็บเล็ตในมือ เลื่อนดูภาพจำลองสำนักงานทีละมุมอย่างตั้งใจ“ถ้าปรับตรงนี้เป็นกระจกใสทั้งหมด แสงธรรมชาติน่าจะเข้าถึงด้านในมากขึ้นนะครับ”เจ้าของบริษัทฟิตเอาท์ชี้ให้ดูรายละเอียดบนแบบแปลนหญิงสาวพยักหน้ารับเป็นระยะ สลับกับจดโน้ตเพิ่มเติมลงในแท็บเล็ตของตัวเอง การพูดคุยดำเนินต่ออีกพักใหญ่ ก่อนอีกฝ่ายจะขอตัวกลับไปเตรียมใบเสนอราคาและแบบแก้ไขตามที่คุยกัน“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ เดี๋ยวคืนนี้ส่งรายละเอียดให้ดูอีกที”“ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”วรรณนรียิ้มให้ พลางลุกขึ้นส่งอีกฝ่ายเล็กน้อยตามมารยาทเมื่อเจ้าของบริษัทฟิตเอาท์เดินออกจากร้านไปแล้ว เธอจึงกลับมาทรุดตัวนั่งที่เดิม สายตายังคงจับจ้องอยู่บนหน้าจอรายละเอียดงานมีมากกว่าที่คิด หลายจุดต้องตัดสินใจเองทั้งหมด ไม่มีบริษัทใหญ่ ไม่มีทีมงานคอยช่วยตรวจสอบเหมือนในอดีต หญิงสาวกำลังเลื่อนดูแบบแปลนสำนักงานซ้ำอีกรอบ จึงไม่ทันสังเกตว่ามีใครบางคนเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างโต๊ะ“ตอนนี้จะคุยได้หรือยัง”น้ำเสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นเหนือศีรษะ นิ้วที่กำลังเลื่อนหน้าจอชะงักทันที “....” เธอเลื่อนสายตาขึ้นมองเจ้าของเสียง หัวใจกระตุกวาบ ค
Read more

บทที่ 182

“ใช่ ฉันอยากชวนเธอ ไปกินข้าวกับแม่ที่บ้าน” ความคิดภายในหัววรรณนรีหยุดนิ่งเมื่อได้ยินคำพูดที่หลุดออกมาจากปากเขา “คุณว่าอะไรนะ” ถามย้ำเพราะไม่แน่ใจว่าหูเพี้ยนไปเองหรือเปล่า “ฉันชวนเธอไปกินข้าวที่บ้าน” วรรณนรีเงียบ มองสบตาอีกฝ่าย เธอไม่ได้ดีใจ แค่รับมือไม่ถูก และรู้สึกสงสัยในคำพูดของอีกฝ่าย อยากรู้ว่าเขาต้องการอะไร “คุณชวนฉันจริงเหรอ” “จริงสิ รถจอดทางนี้ มาสิ” เขารุดหน้ามาจะคว้ามือ เธอปัดหลบอย่างเป็นธรรมชาติ “ฉันไปรถตัวเองดีกว่า” “เดี๋ยวส่งโลเคชั่นให้ แต่จะให้ส่งทางไหน เพราะอันเดิมเหมือนจะติดต่อไม่ได้” วรรณนรีนัยน์ตากระตุกไหว เพิ่งนึกได้ว่าตัวเองเปลี่ยนโทรศัพท์เครื่องใหม่ และโยนทุกอย่างที่กวนใจทิ้งไปกับเครื่องเดิมแล้ว ทุกช่องทางติดต่อที่เคยมีกับบริษัทเดิมไม่ได้ใช้งานแล้ว ทั้งที่คิดว่าจะไม่แชร์คอนแทคกับคนตรงหน้าแล้วแท้ๆ แต่กลับมาตายน้ำตื้นซะอย่างงั้น “ฉันขับตามคุณไปดีกว่าค่ะ” “....” ลุคคาพยักหน
Read more

บทที่ 184

“กลัวคนเข้าใจผิดเหรอ หมายความว่ายังไง” ลุคคาเอ่ยประโยคที่รู้สึกคาใจบนโต๊ะอาหารออกมา ก่อนหน้านี้ บทสนทนามากมายถูกยกขึ้นมาพูดคุยบนโต๊ะ แต่เขาดังฝังใจแค่คำพูดนี้ของวรรณนรี อดทนเก็บความคับข้องใจเอาไว้ จนกระทั่งมื้อเย็นสิ้นสุดขณะที่จีน่ายังอยู่ข้างในบ้าน คุยเล่นกับน้องสาวบุญธรรมและแม่ของเขาอย่างถูกคอ วรรณนรีกลับไม่คิดอยู่ต่อ หรือแสดงออกว่าอยากเอาใจครอบครัวของเขาเลยแม้แต่น้อยเขาเดินมาส่งเธอที่รถ และถามสิ่งที่ติดอยู่ในใจออกมาหญิงสาวเปิดประตูรถ หันกลับมาเผชิญหน้าเขา เพื่อจะตอบ... แต่ไม่คิดว่าเขาจะอยู่ใกล้ขนาดนั้น ร่างกายเธอแทบจะชิดกับแผงอกแกร่งที่สวมแค่เชิ้ตสีเข้มบางๆ ชั้นเดียว แถมยังจงใจเปิดกระดุดสองเม็ดบน เผยแผงอกล่ำเล็กน้อย แต่กลับให้ความรู้สึกเซ็กซี่และดูเย้ายวนวรรณนรีสูดหายใจลึก เธอควบคุมความปั่นป่วนที่ก่อตัวขึ้นในช่องท้อง มือจับขอบประตูรถแน่น“ถ้าไม่ถึงเรื่องที่ฉันเรียกแม่คุณว่าป้าละก็ฉันหมายความตามนั้น”“ทำไม”เขาเขยิบใกล้เข้ามาอีก วรรณนรีคิดจะหลบเข้าไปในรถ แต่กลับถูกมือหนาคว้าเอวคอดแล้วกระชับเข้ามาแนบชิดช่วงล่างของเธอกระแทกกับเป้ากางเกงเข
Read more

บทที่ 185

ข่าวการกลับมาของวรรณนรีกลายเป็นที่พูดถึงในวงการอย่างรวดเร็ว แม้ออฟฟิศแห่งใหม่จะยังไม่เปิดดำเนินการอย่างเป็นทางการ แต่ข้อเสนอความร่วมมือกลับหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย เนื่องจากวรรณนรีเปลี่ยนช่องทางการติดต่อทั้งหมดคุณเจียงจึงกลายเป็นประตูบานเดียวที่ผู้คนในวงการใช้เข้าถึงเธอ ทั้งลูกค้าเก่าและรายใหม่ต่างพยายาม "จีบงาน" กันตั้งแต่ยังไม่เห็นป้ายบริษัทด้วยซ้ำ“มีคนติดต่อเข้ามาหาคุณหลายรายเลยนะ” คุณเจียงเอ่ยขึ้นขณะเดินสำรวจโลเคชั่นถ่ายทำโฆษณาเคียงข้างหญิงสาว “ทั้งคนเก่าคนใหม่”วรรณนรีละสายตาจากฉากจำลองตรงหน้า หันไปมองเขาเล็กน้อย “แล้วคุณเจียงให้เบอร์ฉันไปหรือเปล่า”“ไม่ครับ” เขาส่ายหน้า “ผมรู้ว่าคุณเปลี่ยนทุกอย่างใหม่หมด คิดว่าคงมีเหตุผลของคุณ เลยไม่ได้ให้ช่องทางติดต่อไปโดยพละการ”เขาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา เปิดรายชื่อที่บันทึกไว้ก่อนยื่นให้เธอ“นี่ครับ รายชื่อกับรายละเอียดเบื้องต้นของแต่ละราย ถ้าคุณสนใจร่วมงานกับใคร ค่อยเป็นฝ่ายติดต่อกลับเองก็ได้”วรรณนรีรับแท็บเล็ตมาไล่อ่านอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อพบชื่อที่คุ้นตาหลายชื่อ“เยอะขนาดนี้เลยเหรอคะ”“ผมคัดมาเฉพาะที่ดูน่าสน
Read more

บทที่ 186

“วรรณนรี” “....” เสียงเรียกดังจากด้านหลังไกลๆ ตอนนี้คุณเจียงแยกตัวออกไปแล้ว จึงเหลือเธอแค่คนเดียว วรรณนรีเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น ไม่ได้สนใจเสียงที่แว่วมากระทบหู คิดว่าคงได้ยินผิดไปเอง และไม่คิดจะหันไปมองด้วย “วรรณนรี... นา!” ทว่าเสียงเรียกกลับดังขึ้นอีกครั้ง และใกล้กว่าเดิม ซ้ำยังเรียกชื่อเล่นของเธอชัดถ้อยชัดคำ วรรณนรีอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง เห็นลุคคาเดินหน้าตั้งเข้ามาหา ก็รู้สึกเสียใจทันที รู้งี้ไม่น่าหันกลับมาก็ดี ชายหนุ่มยิ้มกว้างทันทีที่เธอหยุดรอ วรรณนรีมองรอยยิ้มของเขาอย่างลังเล เธอไม่ได้ใจฟู แต่กลัว... กลัวความรู้สึกเดิมๆ จะกลับมา ความเจ็บช้ำจากความคาดหวัง เธอไม่อยากสัมผัสมันอีกแล้ว “มีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอแข็งใจเอ่ยถาม ลุคคาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอพอดิบพอดี เว้นระยะห่างไม่ถึงสองก้าวด้วยซ้ำ ไออุ่นจากร่างสูงกดทับลงมา วรรณนรีถึงกับอึดอัด เธอสูดหายใจลึกมองสบตาเขาตรงๆ รอคำตอบ “มีงานต่อหรือเปล่า” “ทำไมคะ” “ไปหาอะไรกินกัน” “ฉันไม่สะดวก ขอตัวนะคะ”ลุคค
Read more

บทที่ 187

ออฟฟิศใหม่เสร็จสมบูรณ์ วรรณนรีตั้งใจจะเปิดออฟฟิศเงียบๆ คนเดียว แต่คุณเจียงลูกค้ารายใหญ่กลับไม่ปล่อยให้เธอโดดเดี่ยว เขาเกณฑ์คนมาร่วมงานจนออฟฟิศเล็กๆ ของเธอแน่นขนัด แขกส่วนใหญ่เป็นคนในวงการโฆษณา อินฟลูฯ คนเบื้องหลังสายงานครีเอทีฟ ซึ่งคัดมาเฉพาะดาวเด่น และคนที่มีอิทธิพลจริงๆ เท่านั้นวรรณนรีไม่ใช่คนที่ทำอะไรฉาบฉวย แม้จะไม่ได้ตั้งใจจัดงานเลี้ยงฉลองใหญ่โต แต่พอรู้ว่าคุณเจียงอยากจะมาแสดงความยินดี เธอก็จัดเตรียมการรับรองเอาไว้เป็นอย่างดี เพียงแต่ คิดไม่ถึงว่าคนจะเยอะขนาดนี้“ไหนว่าแค่เพื่อนในวงการเจ็ดแปดคนไงคะ” วรรณนรีกระซิบกระซาบข้างใหญ่คุณเจียงเมื่อเห็นคนตบเท้าเข้ามาไม่หยุดคุณเจียงหัวเราะลั่นทันที“ฮ่าๆ ผมเชิญไปแค่นั้นจริงๆ แต่พวกเขาพาผู้ติดตามมาด้วย ผมกำชับไปแล้วว่าให้พามาเฉพาะคนที่เกี่ยวข้องจริงๆ เพราะออฟฟิศคุณค่อนข้างจำกัด”วรรณนรียิ้มอ่อน เธอไม่ได้จะตำหนิคุณเจียง แค่โอดครวญเล่นเฉยๆระหว่างนั้นก็มีคนเข้ามาทักทายไม่หยุด จนคุณเจียงต้องปลีกตัวออกไป เพื่อให้วรรณนรีได้มีเวลารับรองแขกอย่างเต็มที่“ล้อเล่นน่า... คุณไม่มีพนักงานเลยเหรอ ทั้งบริษัททำงานคนเดียว จะเก่งเกินไปแล้ว” ใครคนหนึ่งทักขึ้น
Read more

บทที่ 188

“นา” “พิมพ์ นนท์...” วรรณนรียิ้มกว้างเป็นรอยยิ้มที่กว้างที่สุดของวันนี้ก็ว่าได้ เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากทางเข้า หันไปดูก็ไม่ผิดหวัง เป็นคนที่เธอคิดไว้จริงๆ พิมพ์ชนก... และอานนท์ ทั้งคู่มาในชุดทำงานปกติ ไม่ได้แต่งหรูหราอะไรมาก เพราะวรรณนรีแจ้งไปแล้วว่าไม่ใช่งานใหญ่อะไร แค่เปิดออฟฟิศธรรมดาเท่านั้น “มาด้วยกันเหรอ” “อืม เจอกันที่หอ ก็เลยขอติดรถมาด้วยน่ะ” พิมพ์ชนกเป็นคนเอ่ยตอบ อานนท์พยักหน้ารับตามทันที กวาดตามองไปรอบๆ “ฝีมือดีเหมือนกันนะเนี่ย คราวหน้าถ้ามีอะไรให้ช่วย บอกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ คนกันเอง” “รู้แล้วน่า ไม่ต้องย้ำแล้ว” วรรณนรีวางมือบนแขนอานนท์อย่างเป็นกันเอง ก่อนจะเอื้อมมืออีกข้างไปคว้าแขนพิมพ์ชนก ดึงทั้งคู่มาที่โต๊ะอาหาร หยิบเครื่องดื่มขึ้นมายื่นให้กับมือ “ขอบคุณนะที่มา” วรรณนรีชูแก้วขึ้น อานนท์กับพิมพ์ชนกก็ยกตาม ทั้งสามชนแก้วกันเบาๆ ดื่มฉลองให้กับออฟฟิศใหม่ของเพื่อนสาว “ต้องมาอยู่แล้วสิ” พิมพ์ชนกเอ่ย “ใช่ งานส
Read more

บทที่ 189

“ผมกับจีน่าเราเป็นเพียงเพื่อนร่วมงานกัน ไม่มีอะไรนอกเหนือจากนั้น” ลุคคาตอบข้อสงสัยของอานนท์อย่างใจเย็น สายตามองวรรณนรี อยากรู้ว่าเธอคิดยังไง หลังฟังคำยืนกรานจากปากเขาแล้ว วรรณนรีไม่สนใจด้วยซ้ำ เธอหันไปคุยเรื่องอื่นกับพิมพ์ชนกหน้าตาเฉย ลุคคาขมวดคิ้ว อานนท์มองตาม มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย เห็นชัดๆ ว่าลุคคากำลังคาดหวังบางอย่างจากวรรณนรี “แค่กๆ” ลุคคากระแอมไอ สายตาของทุกคนในวงหันมามองเขาทันทีรวมถึงวรรณนรีด้วย “ผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณ วรรณนรี... ขอเวลาสักครู่ได้ไหม” “เรื่องอะไรคะ” วรรณนรีมองอีกฝ่าย ทว่าลุคคาไม่ตอบ เขาต้องการที่จะคุยกับเธอตามลำพัง วรรณนรีอึดอัดเล็กน้อย “มีอะไรก็คุยกันตรงนี้เลยค่ะ” เธอพยายามโน้มน้าว ทว่าลุคคากลับยืนยันหนักแน่น “ผมอยากคุยกับคุณตามลำพัง” “....” บรรยากาศในวงสนทนาเงียบลงทันควัน ทั้งที่รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงเซ็งแซ่ของแขกเหรื่อ แต่จุดที่พวกเขาอยู่กลับเงียบงันราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก วรรณนรีมองตอบสายตาจริงจังของลุคคา ก่อนจะมองไปรอบๆ สบตาอานนท์ที พิม
Read more
PREV
1
...
171819202122
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status