LOGIN
Report
เธอแค่พนักงานใหม่ที่เผลอใจให้เจ้านาย... แต่สำหรับเขา เธอคือความลับที่ไม่อาจเปิดเผย จนวันที่เธอตัดสินใจเดินออกไป — เขาถึงเพิ่งรู้ว่า ความลับนั้น…คือสิ่งที่เขาไม่อยากสูญเสียที่สุดในชีวิต
View MoreChapter 1
แก้วที่แตกร้าว
บทนำ
“ออกไป!”
เพล้ง!
จานรองแก้วน้ำใบหนึ่งถูกขว้างออกมาอย่างแรง พุ่งเฉียดแก้มเนียนระเรื่อของหญิงสาวไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปด เสียงแตกละเอียดก้องกระจายไปทั่วห้อง
“คุณไล่ฉันเหรอ ลุคคา นี่คุณกล้าไล่ฉันเหรอ”
“หูตึงหรือไง ไสหัวไป”
“....” วรรณนรียืนอึ้ง เข่าอ่อนไปทั้งตัว น้ำตาร่วงเผลาะ กำลังจะอ้าปากพูด เสียงเหี้ยมเกรียมจากคนตรงหน้าก็ตะโกนขึ้นมาอีก
“รปภ! ใครก็ได้ ลากผู้หญิงคนนี้ออกไปเดี๋ยวนี้”
ไม่นานฝ่ายรักษาความปลอดภัยก็กรูเข้ามาในห้องราวกับเตี้ยมกันเอาไว้
“ไม่ต้อง! ฉันไปเองได้” วรรณนรีสะบัดมือรปภ.ออกอย่างไม่สะทกสะท้าน ทว่าสายตาที่เธอมองไปยัง ‘ลุคคา’ กลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวัง “คนอย่างคุณ... ฉันไม่น่าตาบอดเลยจริงๆ”
วรรณนรีเดินออกจากห้องทำงานของผู้บริหาร ผ่านแผนกต่างๆ ของบริษัท กระชากป้ายชื่อที่ระบุตำแหน่งผู้อำนวยการบนอกเสื้อทิ้งขยะท่ามกลางสายตาของพนักงานมากมาย
ร่างบางก้าวออกจากบริษัทซางเหมยฯ ราวกับพายุ
“ให้ไปส่งที่ไหนครับคุณผู้หญิง”
“....”
หลังจากแจ้งจุดหมายกับคนขับเสร็จ วรรณนรีหยิบแหวนเพชรที่ใส่เป็นจี้ห้อยคอขึ้นมาคลำเล่น
...ภาพวันวานทอวาบเข้ามาในหัว
ตอนนั้นเธอเป็นเพียงพนักงานใหม่ เริ่มต้นจาก AE ตัวเล็กๆ ที่ไม่มีใครรู้จัก ได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการฝ่ายครีเอทีฟด้วยความสามารถของตัวเอง และอยู่ภายใต้การสนับสนุนของลุคคา ...คนที่เธอรักอย่างหมดหัวใจ
เธอเคยคิดว่าที่เขาไม่เปิดเผยความสัมพันธ์เป็นเพราะกลัวเพื่อนร่วมงานจะอคติกับเธอ
เธอเชื่อ เชื่อสุดหัวใจว่าเขาหวังดีกับเธอจริงๆ
“เอาอะไรมามั่นใจว่าเขาทำเพื่อเธอ น่าขำสิ้นดี!”
วรรณนรีหัวเราะให้กับความโง่เขลาของตัวเองในอดีต
“เขาทำเพื่อตัวเองทั้งนั้น”
“คนเห็นแก่ตัว”
วรรณนรีกระตุกสร้อยที่คอกำไว้ในมือแน่น
หลับตาทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา จนมั่นใจแล้วว่าเธอจะยอมปล่อยมือ
ทิ้งความสัมพันธ์ที่เธออุตส่าห์ทะนุถนอมมาหลายปี แต่กลับมองไม่เห็นปลายทางนี้ไป
เธอชื่นชมลุคคามาก มากซะจนยอมกลืนศักดิ์ศรีของตัวเอง ยอมเป็นคนรักลับๆ ของเขา
เด็กสาวใสซื่อคนนั้นที่เขาเพียงเลี้ยงเอาไว้ดูเล่น เหมือนแมวเชื่องๆ ตัวหนึ่ง
...ทว่าตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว
น้ำตาไหลซึมผ่านแก้มข้างหนึ่งโดยไร้เสียงสะอื้น หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาฝ่ายบุคคล เพื่อแจ้งเรื่อง ‘ลาออก’
Latest chapter
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 161
แต่ละวันดำเนินไปในจังหวะเดิม ซ้ำๆ ราวกับติดอยู่ในลูปที่ไม่เคยเปลี่ยน ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับลุคคายังคงเป็นความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้ มีทั้งช่วงที่โกรธเคือง งอนใส่กัน เงียบหาย แล้วสุดท้ายก็กลับมาคืนดีกันเหมือนเดิมทว่าไม่ว่าเรื่องจะจบลงแบบไหน คนที่กุมเกมเอาไว้เสมอกลับเป็นเขา ลุคคาเป็นฝ่ายมีอิทธิพลเหนือกว่า ทั้งในเรื่องความรู้สึกและการตัดสินใจ ส่วนวรรณนรี... มักเป็นคนที่ยอมถอยก่อนอยู่เสมอ ราวกับเธอไม่เคยมีความกล้าหาญพอจะเดินออกจากวงจรนั้นได้จริงๆ“คุณจะเปิดเผยเรื่องของเราเมื่อไหร่คะ”เสียงเหนื่อยอ่อนเอ่ยถาม เมื่อข่าวลือระหว่างลุคคากับจีน่าเริ่มหนาหูขึ้นทุกวัน“ให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อน”เสียงทุ้มตอบกลับ ยืนจับเนคไทให้เข้าที่อยู่หน้ากระจก ก่อนจะหันไปคว้าเสื้อคลุม เดินออกจากห้องแต่งตัวไป วรรณนรีมองตาม ในใจรู้สึกค้างคา แต่ก็ไม่ได้ตามไปเซ้าซี้อะไรอีกอดทนรอจนกระทั่งโปรเจกต์ใหญ่ผ่านพ้น... ก็ถามคำถามเดิมอีก“จะเปิดเผยเรื่องของเราตอนไหนคะ”“รอก่อน”“รอ... รออะไร”ลุคคาชำเลืองมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยตอบ “รอจนกว่าจะไม่กระทบกับเราทั้งคู่”“กระทบ... เรื่องอะไร ฉันไม่คิดว่าการเปิดเผยเรื่องของเรามีอะไรให
Last Updated : 2026-05-02เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 160
“อุ๊ย... หรือจะจริง” เสียงซุบซิบดังขึ้นข้างๆ วรรณนรีกำลังคุยรายละเอียดงานกับทีมอยู่ชำเลืองมอง เห็นสองคนที่ยืนอยู่แถวสองของวงสนทนากำลังกระซิบกระซาบกันพลางมองไปที่ทิศทางหนึ่ง เธอมองตาม ก็เห็นหนุ่มสาวสองคนที่มีบุคลิกและหน้าตาโดดเด่นที่สุด เดินเคียงกันเข้ามาในออฟฟิศ “ข่าวลือว่าคุณจีน่ากับคุณลุคคาคบกันน่าจะจริงนะคะ” คนที่อยู่ใกล้กับวรรณนรีเอ่ยขึ้น ซึ่งไม่รู้ว่าพูดกับใคร แต่วรรณนรีได้ยิน จึงตวัดสายตาไปมอง และสบตากับคนพูดเข้าพอดิบพอดี ที่น่าตลกคือ สายตาของพนักงานดันไม่ย้ายไปจากเธอ เหมือนกำลังรอคำยืนยันจากเธออยู่ยังไงยังงั้น วรรณนรีรู้สึกสะอึก เกือบไปไม่เป็น ดีที่มีไหวพริบ จึงยกมุมปากขึ้นยิ้มกลบเกลื่อน พูดเหมือนเป็นเรื่องของคนอื่นได้แบบหน้าตาเฉย “ไม่รู้สิ แต่ก็ได้ยินข่าวอยู่เหมือนกัน ถ้าอยากรู้ ก็ลองถามดู” “ถามใคร” พนักงานคนนั้นถามกลับทันที น้ำเสียงค่อนข้างตีสนิท ซึ่งวรรณนรีรู้สึกว่าไม่ได้รับการเคารพเท่าไหร่แต่ก็ไม่คิดเก็บมาใส่ใจ เธอเพียงแค่ยิ้ม ไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นอีก ดึงทุกคนกลับมาสนใจงานตรงหน้า คุยรายละเ
Last Updated : 2026-04-30เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 159
วันต่อมา วรรณนรีเดินเข้าออฟฟิศตามปกติ ผ่านทางเดินที่พนักงานยืนจับกลุ่มทักทายกันยามเช้า เธอหันไปยิ้มและพยักหน้าให้ทุกคนอย่างที่เคยทำโดยไม่ทันสังเกตเลยว่าด้านหลังมีอีกคนเดินตามมาห่างๆ “ผู้อำนวยการไม่แต่งตัวแบบเมื่อวานแล้วเหรอคะ” หนึ่งในทีมที่มักจะทำงานให้กับวรรณนรีเอ่ยขึ้นอย่างคนคุ้นเคย ถือว่าสนิทกันในระดับหนึ่ง และน้ำเสียงที่พูดก็เต็มไปด้วยความจริงใจ ไม่ทำให้คนฟัง ฟังแล้วรู้สึกไม่สบายใจ “เมื่อวาน... ดูดีกว่าเหรอ” วรรณนรีไม่รีบเข้าห้องทำงาน เมื่อมีคนทัก เธอก็ต้องหยุดคุยด้วยเป็นธรรมดา “อื้ม พี่ว่าเมื่อวานดูสดใสสมวัยกว่า” “จริงเหรอคะ ฮ่าๆ พอดีเมื่อวาน...” “สวัสดีค่ะสาวๆ คุยอะไรกันอยู่เหรอ” เสียงใครบางคนดังแทรก ขัดจังหวะการพูดของวรรณนรี ดึงดูดความสนใจของทุกคนให้หันไปมอง ไม่เว้นแม้แต่คนที่โดนขัดจังหวะ จีน่าเดินเหมือนลอยมา ทั้งตัวสวมแบรนด์เนม ยิ่งขับให้หญิงสาวดูโดดเด่น สมฐานะผู้บริหาร ตัดภาพมาที่วรรณนรี ถึงจะตำแหน่งเล็กกว่าหน่อยหนึ่งแต่ก็เรียกได้ว่าเป็นผู้บริหารเหมือนกัน แต่เสื้อผ้าหน้าผมกลับ
Last Updated : 2026-04-29เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 158
ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยแหวนในกล่องเล่น ใบหน้านาบอยู่บนแผ่นอกแกร่ง สายตาจ้องมองโลหะวงกลมสีเงินอยู่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าเธอเอากล่องแหวนขึ้นมาบนเตียงด้วยตอนไหน ทั้งที่ล่าสุด ตอนที่เขามอบให้ ยังอยู่บนโซฟาที่ห้องโถงแท้ๆ หรือเธอจะหยิบติดมือมาด้วย... ความจริงเป็นแบบไหนนั้นลุคคาเองก็คร้านจะหาคำตอบ สายตาเขามองกล่องแหวนที่วางอยู่ท้องตัวเองเงียบๆ ราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ “เมื่อไหร่คะ...” เสียงหวานปนอ่อนแรงถามขึ้นลอยๆ ลุคคาเงียบ ไม่เอ่ยตอบ เหมือนไม่เข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร แต่ที่จริงรู้ แค่เลือกที่จะรอก่อน... จนเสียงหวานที่เอาเรื่องกว่าเดิมเล็กน้อยดังขึ้นมาใหม่ “คุณจะบอกเรื่องของเราให้ทุกคนรู้ตอนไหน” “รอให้ตำแหน่งของเธอมั่นคงก่อน แล้วค่อยเปิดตัว” ลุคคาไม่ได้ตอบทันที เขาครุ่นคิดอยู่เสี้ยวลมหายใจ ถึงให้คำตอบ ซึ่งน่าเชื่อถือกว่าการตอบแบบไม่คิด วรรณนรีใจสั่นไหว ทั้งอยากเชื่อ... และไม่อยากเชื่อ สิ่งที่เขาทำมาทั้งหมด เธอไม่ไว้ใจ... แต่ก็ไม่กล้าพอที่จะห
Last Updated : 2026-04-26เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 130
เวลาผ่านไปพักหนึ่งวรรณนรีก้าวออกมาจากห้องลองชุดอย่างระมัดระวัง มือหนึ่งจับชายกระโปรงเอาไว้เล็กน้อยราวกับยังไม่คุ้นชินกับชุดราตรียาวกรอมเท้าภายในร้านเงียบลงโดยไม่รู้ตัวหญิงสาวยืนอยู่ใต้แสงไฟสีอุ่น ชุดราตรีสีเข้มขับให้ผิวของเธอดูสว่างขึ้นอย่างประหลาด แนวผ้าถูกตัดเย็บเข้ารูปพอดี เผยให้เห็นส่วนโค้งเ
Last Updated : 2026-04-05เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 119
ราวกับโดนมนตร์เสน่หาเข้าครอบงำ พริบตาที่กางเกงหลุดจากเอวหนา ร่างบางก็ย่อตัว คุกเข่า มือล้วงแก่นลำออกมาจากกางเกงในแบรนด์เนม กำรูดจนแข็ง ก่อนจะอมเข้าไปในปาก เรียวลิ้นอ่อนห่อใต้ลำเนื้อร้อน ดูดดุนไม่หยุด เสียงครางต่ำเล็ดลอดผ่านลำคอแกร่ง เรียวขาหยัดเกร็ง ฝ่ามือใหญ่จับ
Last Updated : 2026-04-04เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 118
จากมื้อกลางวัน สู่โรงงานใช้เวลาเพียงไม่นานดวงตาอ่อนหวานแฝงไว้ด้วยความกังวลช้อนมองคนข้างๆ ขณะเดินไปตามทางที่ทอดตัวออกนอกอาคารของโรงงานตัดเย็บ เรื่องงานเป็นเพียงข้ออ้าง และตอนนี้ก็เคลียร์เสร็จเรียบร้อยแล้ว รวดเร็วกว่าที่คิด เวลาที่ได้อยู่ด้วยกันก็สั้นตามไปด้วย
Last Updated : 2026-04-03เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 117
ไถฟีดอยู่ดีๆ ภาพถ่ายรวมกลุ่มเพื่อนของลุคคาก็เด้งขึ้นมา โดยที่ลุคคาถูกแท็กโพสต์สาธารณะ คนที่เป็นเพื่อนกับเขาจึงเห็นภาพนี้ด้วย นิ้วหัวแม่มือที่กำลังจะปัดผ่านชะงัก สายตาจ้องมองภาพบนจอนิ่ง แม้จะเป็นภาพถ่ายรวมที่มีเกือบสิบคน แต่คนที่อยู่ตรงกลางคือลุคคากับเพื่อนผู้หญิง
Last Updated : 2026-04-03
reviews