บททั้งหมดของ I'm evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

“3 ชั่วโมง มึงนั่งเฝ้ากูเหมือนหมาเฝ้าบ้านมา 3 ชั่วโมงโดยที่มึงไม่รู้ว่าเฝ้ากูทำไมเนี่ยนะไอ้เปอร์” ผมทั้งงงทั้งปวดหัวกับมันเลย ไอ้ห่าคูเปอร์มันเป็นบ้าอะไร ที่มากไปกว่านั้นคือไอ้เวกัสมันให้ไอ้คูเปอร์มาเฝ้าผมทำไม“อืม~ ไม่รู้หรอกเฮีย เฮียกัสสั่งผมก็ทำเพราะผมว่าง เออเฮียกัสฝากถามว่าเมื่อคืนเป็นไงบ้างแค่

แม่คือเหตุผลเดียวที่ทำให้ฉันสู้มาตั้งแต่ยังเรียนมัธยม และแม่ก็เป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ฉันต้องผ่านเรื่องเลวร้ายนี้ไปให้ได้ ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องผ่านมันไปให้ได้ อยากตายแค่ไหนก็ต้องห้ามตายเด็ดขาดเจ้าขา ถ้าตายไปแล้วแม่จะอยู่กับใคร ตั้งแต่เกิดมาแกมีแค่แม่ และแม่ก็มีแค่แกไม่ใช่เหรอ แล้วถ้าแกทิ้งแม่ไปแม่จะอย

“ร้านสวยจังเลยค่ะ” ใช้เวลาฝ่ารถติดในกรุงเทพฯ ประมาณเกือบ 45 นาที พี่เวกัสก็พาฉันมาถึงร้านอาหารร้านหนึ่งในย่านเศรษฐกิจ เป็นร้านในซอยสงบที่อยู่ลึกเข้ามาด้านใน สไตล์ Bar & Bistro บรรยากาศดีมากและเป็นส่วนตัวมาก ดูก็รู้ว่าอาหารที่นี่ต้องแพงแน่ ๆ คนธรรมดาอย่างฉันที่ปกติเข้าแค่ร้านหมูกระทะชาบูก็เลยค่อนข้าง

“ถามอะไรของมึงยาวเหยียดขนาดนั้นวะ กูก็ตอบไปแล้วไงว่าเจอแล้วลองแล้ว” เห็นไหมคะขนาดผู้ชายคนนั้นยังงงเลยที่พี่เวกัสตั้งคำถามแบบเมื่อกี้“ตกลงมึงเคลียร์แล้วนะเรื่องผู้หญิงคนนั้น” พี่เวกัสยังถามเขาต่อ ยิ่งพี่เขาถามจี้เท่าไหร่ฉันก็ยิ่งใจสั่นมากขึ้นเท่านั้น“ก็เออไง”“โอเค แสดงว่ามึงไม่ติดใจเรื่องผู้หญิงคน

“ฮึ ๆ ๆ ยังไม่ตอบกูเลยว่าเหมือนกันไหม”“ไม่เหมือน...ไม่มีทางเหมือนหรอกไอ้มิกซ์มึงจำไว้!”“ไอ้กัส”“อะไร?”“เบื่อเมื่อไหร่เอามาให้กูกินบ้างนะ อยากลองชิมบ้างว่ะน้อง เจ้าขา~ ของมึงคนนี้” “...” สารเลว ฉันได้แต่ด่าเขาในใจพร้อมกับร่างกายที่มันเริ่มสั่น ขนาดไม่ได้หันหน้าไปมองฉันยังรู้เลยว่าเขาต้องกำลังใช้