INICIAR SESIÓN"Shhh, stop crying." Malumanay na pagpapatahan sa kanya ni Marcus habang nasa ilalim pa rin siya ng mga yakap nito. "Nandito na ako, hindi na ako aalis pa." sabi pa nito sa kanya.Hindi pa rin tumigil si Isabella sa pag iyak."I-i thought you were dead. I've always been thinking about you," sabi pa ni Isabella sa pagitan ng kanyang paghikbi."It's okay. I am not dead. Narito ako, buhay na buhay," sagot naman ni Marcus na hindi na rin mapigilang maantig sa pag-iyak ni Isabella para sa kanya.Humigpit pa lalo ang yakap niya kay Isabella. Yakap na ayaw na niya itong ulit pakawalan pa. Iyong tipong yakap na wala ng bukas pa.Ilang minuto rin sila sa ganoong ayos. Magkayakap, hanggang sa unti-unting kumalma ang pag-iyak ni Isabella.Dahan dahan siyang kumawala sa pagkakayakap sa kanya ni Marcus, saka siya tumingala dito.Umangat ang kamay niya at masuyong hinawakan ang pisngi nito."Kuya Mar, I love you." mahinang usal ni Isabella.Halata ang kakaibang kislap sa mata ni Marcus ng marinig a
Para siyang kakapusin ng paghinga sa tagal ng paghalik sa kanya ni Marcus."Uhm," at napapasinghap siya tuwing magkakaroon siya ng pagkakataong humugot ng hangin sa baga.Unti-unti nang pumikit ang kanyang mga mata, at tuluyan na siyang nadala hanggang sa ang kamay niyang nakahawak lang sa balikat ni Marcus ay pumulupot na sa leeg nito para mas doon siya makakapit nang maayos.Humigpit lang ang hawak ni Marcus sa baywang niya, habang magkaugpong ang kanilang mga labi, ay dahan-dahan na humakbang si Marcus hanggang sa naramdaman na lang ni Isabella ang paglapat ng likod niya sa kalambutan ng kama.Doon na siya nagkaroon ng pagkakataong makawala sa paghalik sa kanya ni Marcus. Bahagya niya itong itinulak, ngunit hindi umalis sa ibabaw niya. Dinampian siya nito ulit ng halik sa mga labi."How long do you want to kiss me?" tanong niya kay Marcus na pilit na iniwasan para hindi na siya nito mahalikan.Ngunit ngumiti lang si Marcus, at nilapit ulit ang labi sa labi niya bago sumagot."Baby,
"Mrs. Green, kung hindi natin dadalhin sa ospital ang apo niyo ay baka mas lalong lumala ang kanyang kalagayan," ani ni Mrs. Reyes, ang mayor doma ng mansion."Nag-aalala na rin ako, pero ayaw niya talagang pumunta sa ospital. At hindi ko siya mapipilit dahil sa trauma niya sa nangyari sa kanya noong bata siya."Sabay pang nagpakawala ng malalim na paghinga ang dalawa.Limang araw na rin mula nang umuwi si Marcus na may mataas na lagnat dahil sa pagkaalala nito sa nakaraan."Bakit hindi na lang natin tawagan si Ms. Isabella? Nakikita ko na sinusunod niya ang bawat sabihin nito kay Young Master."Napatitig si Mrs. Green sa kasama."Bakit nga ba hindi. Siguradong gagaling agad ang apo ko." sabi naman ni Mrs. Green at hindi na nagdalawang isip na tinawagan nga si Isabella.....Siniguro ni Isabella na maayos ang ward ng kanyang ina matapos ang operasyon nito. Nasa kalagitnaan na ng operasyon ang kanyang ina. At sabi ng doktor na magiging mas matagumpay ang operasyon dahil si Doctor Sun a
"Die!"Iyon ang huling kataga na binitawan ni Marcus bago niya kinalabit ang gatilyo.Parang pampilikula sa paningin niya na tila bumagal pa ang pag Ikot ng oras, ng kanyang paligid.Sa pagtama ng bala ng kanyang baril sa noo, bumalik din sa alaala niya kung paano unting tumigil sa paghinga ang kanyang mga magulang.Kung paano niya nakita na maligo sila sa sarili nilang dugo.Bumulagta ang lalaki sa harap niya. Nakamulat ang mga mata na wala ng buhay hanggang sa kumalat na ang dugo nito sa lupa.Pagkatita niya sa dugo ay doon siya muling nakaramdam ng pagkasuka. Nahihilo siya hindi dahil sa natakot siyang makakita ng dugo kundi sa trauma niya na muling bumalik sa kanyang alaala ang mga nangyari sa kanyang mga magulang.Napaatras siya at halos mitumba na sa lupa kung hindi siya agad nalapitan ng kanyang assistant at naalalayan."Mr. Green!"Hindi na nagsalita si Marcus dahil para na lalagnatin ang pakiramdam niya."Anong nangyari kay Mr. Green?" napalingon si John sa nagsalita.Ang isa
Parang masusuka si Marcus habang palapit nang palapit sa eksaktong lugar kung saan niya nakitang namatay ang kanyang mga magulang.Pero kahit na nakaramdam siya ng panghihina ay pinilit pa rin niya ang sariling huwag paapektuhan sa kanyang kahinaan. Simula nang makita niya ang kanyang mga magulang kung paano bawiaan ang buhay ng mga ito ay hindi na siya umapak pa sa lugar na ito.Pero dahil kailangan niyang iligtas si Doktor Sun para kay Isabella, pinagtibay niya ang kanyang sarili.Nagpakawala siya ng isang napakalalim na paghinga.Hindi na siya nag-iwan ng note o hindi na siya nagpaalam kay Isabella nang umalis siya sa bahay nito para hindi siya mag-alala. Ayaw niyang isa pa siya sa alalahanin nito kapag sinabi niya kung saan siya pupunta.Even if he always calls or messages Isabella, not now. Gusto niyang gawin ito nang wala siyang nalalaman."Ayos lang kayo, Mr. Green?" tanong sa kanya ni John. Ang kanyang assistant at kaibigan.Marami siyang mga kasamang tauhan, ngunit hindi niy
Matapos mapayapa ang pagtulog ni Isabella ay muling pinagtuunan ng pansin ni Marcus ang pagtawag sa kanyang assistant."Mr. Green, mabuti at tumawag na kayo." iyon agad ang ibinungad nito sa kanya ng sagutin nito ang tawag niya.Kunot ang noo niya na halatang may hindi magandang nangyari sa mga pinapagawa niya sa tono ng boses nito."Anong nangyari? Parating na ba si Dr. Sun?" agad naman na tanong niya dahil iyon naman ang bago niyang pinapagawa dito. Ang tungkol kay Doktor Sun na isang pinakamagaling na cardiologist."Masamang balita, mr. Green dahil biglang nawala ako ng balita sa kanya. Huli siyang nakita sa airport pagdating niya dito sa bansa. Nang sunduin ko siya ay hindi ko na siya nakita pa.""Anong ibig mong sabihin? Nag check ka na ba ng CCTV sa buong airport para malaman kung nasaan siya?""Oo, mr. Green. At iyon ang isa sa gusto kong ibalita pa sayo. Dahil isa apat na pamilya ang kumuha kay Doctor Sun."Humigpit ang pagkakahawak ni Marcus sa kanyang cellphone."It's okay.







![My Professor, My Fuck Buddy [SSPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)