“บ้า… ทีหลังอย่าทำอะไรพิเรนทร์แบบนี้อีกนะทิว… แม่ไม่ชอบ”แม่ยายชักมือออกมาจากแก้มลูกเขย ตีต้นแขนของทิวเสียงดังเพียะเป็นการเตือน แต่ลูกเขยหื่นหาได้กลัวไม่“ทิวยกมือข้างที่จับมือแม่ยายขึ้นมาดม… สูดหายใจแรงลึก เหลือบมองสบตาแม่ยายแล้วกล่าวเสียงหวาน“คืนนี้ผมจะไม่ล้างมือ… ”“คนบ้า… ชักจะเอาใหญ่แล้ว… ทีหลังถ้าขืนทำแบบนี้อีกแม่โกรธจริงๆ ด้วย… ”สกาวเดือนทำเสียงเข้ม แต่ลูกเขยหาได้กลัวไม่“ไปได้แล้ว… ขอบใจนะที่ช่วย… ”แม่ยายจำเป็นต้องสวมบทดุ สายตาจ้องมองทิวก้มเก็บอุปกรณ์เครื่องมือช่างและก่อนที่จะก้าวเดินออกไปจากห้องนอน“ถ้าต้องการให้ช่วย… ผมยินดีช่วยแม่เดือนทุกเรื่อง… ลูกเขยคนนี้ยินดีบริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงครับ”ทิวยังหันมาส่งยิ้มหวาน“คุณพระ… ”เบื้องหลังบานประตูที่ปิดลง สกาวเดือนเอนหลังพิงประตู ยกมือขึ้นทาบอก ใจยังเต้นตึกๆ เมื่อนึกย้อนไปถึงช่วงขณะสั้นๆ ที่มือของหล่อนสัมผัสกับแก้มสากระคายไปด้วยหนวดเคราและเหงื่ออุ่นๆ ของลูกเขย… ยังทำเอาใจเต้นไม่หายหล่อนยกมือที่ยังมีเหงื่อชื้นของลูกเขยติดอยู่ใต้ฝ่ามือขึ้นมาสูดดม สูดหายใจแรงลึกกำซาบกลิ่นกายผู้ชายที่ห่างหายไปนาน เอามือลูบแก้มของตัวเองที่กำล
Ler mais