บททั้งหมดของ จูบสวาท: บทที่ 11 - บทที่ 20

อุ้งปากฉ่ำชื้นผละออก ริมฝีปากจุมพิตทั่วแผ่นหลัง ปลายนิ้วคีบยอดเต้าที่แข็งตึง บีบเคล้นเบาๆ บางจังหวะก็สะกิดยอดดอกบัวงามระรัว ลลิลเสียวซ่าน หยัดกายแอ่นเป็นคันศรสะโพกแข็งแรงเริ่มขยับดันบั้นท้ายเธอเป็นจังหวะ ทั้งที่ยังไม่ได้สอดใส่มาในตัวเธอ ลลิลได้ยินเสียงแหบครางต่ำในลำคอของทีเด็ด คล้ายทรมาน เขามอบความสุขให้กับเธอ แล้วทำไมเธอจะไม่อยากมอบความสุขให้กับเขาบ้างลลิลหมุนตัวหันมาเผชิญหน้า สบตาหวานฉ่ำด้วยแรงสวาทของทีเด็ด หญิงสาวเขย่งปลายเท้าขึ้นบดปากตัวเองกับปากหนาได้รูป แลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน เสียงจูบปากดังเป็นจังหวะ ใบหน้าหวานเลื่อนลงต่ำ ไซร้ซอกคอแข็งแรง ปลายลิ้นลากไล้ไปทั่วผิวหนัง ทีเด็ดครางเสียงกระเส่าแขนแข็งแรงทั้งสองข้างยกขึ้นเท้าผนังห้องน้ำประคองตัว ศีรษะแหงนหงายไปด้านหลัง ยามที่ถูกคนตัวเล็กละเลงจูบไปทั่วแผ่นอก ยอดอกแข็งตึง ถูกปลายลิ้นนุ่มตวัดไล้เลียระรัว ทีเด็ดหอบหายใจสะท้าน ฟันขาวขบตุ่มเนื้อเบาๆ ร่างหนากระตุกสั่น“อ่าส์”สุดจะทานทนไหว เขากำลังจะตายเพราะปากนุ่มๆ ของลลิล หญิงสาวเลื่อนตัวลงต่ำ กลีบปากลากไล้จนถึงหน้าท้อง เธอคุกเข่ากับพื้นห้องน้ำ จุมพิตกายแกร่งที่พุ่งชัน ลากปลายลิ้นจากโคน

ลลิลยิ้มอย่างขอบคุณ มองพจน์เดินไปจนสุดสายตา สิ่งที่ทีเด็ดพูดลอยแว่วเข้าหูมาเป็นระยะ หญิงสาวยิ้มเศร้า เดินเข้าบ้านไม่ทันจะปิดประตูด้วยซ้ำ ร่างสูงร่างหนึ่งก็ผลักเธอเข้าไปพร้อมกับปิดประตูบ้านกดล็อกอย่างแน่นหนา“คุณเด็ด!”“ใช่! ฉันเอง ตกใจหรือไงที่ฉันวกกลับมา”“ถ้าจะมาพูดเรื่องแบบนี้ก็ออกไปค่ะ หลินไม่อยากฟัง”กระดาษใบหนึ่งถูกยื่นมาตรงหน้า ลลิลมองมันอย่างประหลาดใจ“อะไรคะ”“เช็ค กรอกตัวเลขได้ตามใจชอบ ขายไม่ใช่เหรอ”ริมฝีปากบางสั่นระริก มองกระดาษที่อยู่ในมือทีเด็ด“ไม่คิดเงินหรอกค่ะ ถือว่าคืนกำไรให้ลูกค้า”คราวนี้ทีเด็ดแทบกระอักเลือด สันกรามบดแน่น หายใจฟืดฟาด“ดี! ถ้าอย่างนั้นก็เอาเลยแล้วกัน”ทีเด็ดผลักร่างบางลงไปนอนบนโซฟา ทาบทับด้วยร่างหนาของตัวเอง ไม่สนใจอาการดิ้นผลักไสของคนใต้ร่าง“จะดีดดิ้นทำไม ของเคยๆ กันอยู่”ชายหนุ่มคำรามต่ำในลำคอ บดขยี้กลีบปากหวานนุ่มของลลิลจนริมฝีปากแยกจากกัน ปลายลิ้นตวัดสอดแทรก เกี่ยวกระหวัด ดุดันลงโทษที่เธอทำเช่นนี้ แต่พอได้ลิ้มรสที่คุ้นเคยจูบที่ดุดันกลับกลายเป็นเรียกร้อง จุมพิตลงโทษเปลี่ยนเป็นเว้าวอนลลิลตัวสะท้านไหว พยายามเบี่ยงหน้าหลบเลี่ยงเรียวปากร้อนรุ่มที่ค

เบิ้มกับชิดยิ้มมุมปาก กวาดตามองลลิลอย่างเสียดาย แต่ก็...ถ้าเสี่ยพอใจแล้ว ไม่นานก็คงตกถึงมือพวกเขาสองคน ทั้งคู่ออกไปรอนอกบ้าน ปล่อยให้ลลิลอยู่กับเสี่ยมุ้ยแค่สองคน“พี่เบิ้ม อิจฉาเสี่ยชะมัด ดูหุ่นน้องหลินสิ นมนี่แบบแม่เจ้าเว้ย”ชิดกระซิบกระซาบกับเบิ้ม“เดี๋ยวก็ถึงมือเรา เสี่ยกินไม่นานหรอก เดี๋ยวก็เบื่อ”ชิดยกนิ้วขึ้นปาดปาก ยืนคิดเคลิบเคลิ้มถึงสิ่งที่จะได้รับยามที่เสี่ยมุ้ยเบื่อ“เอ่อพี่ แล้วสินค้าล็อตใหม่ของเรา เสี่ยบอกให้ปล่อยเมื่อไร”เบิ้มหันมามองรุ่นน้อง ยิ้มมุมปาก“หลังจากที่เสี่ยชิมหมดแล้วสิ”“เสี่ยนี่จะชิมยังไงไหว ตั้งสิบคน เด็กสาวๆ ทั้งนั้น เนื้อคงหวานไม่น้อย”“เอ็งอย่าเอะอะไป พวกจมูกมดอยู่เพียบ”“ไปกลัวอะไรกับตำรวจ ผมเห็นเสี่ยรู้จักพวกคนใหญ่คนโตเพียบ แถมมีบางครั้งยังเสิร์ฟเด็กสาวๆ ประเคนถึงปากพวกนั้นก็มี”“ทำงานใหญ่ก็ต้องมีคนหนุนหลังแข็งแรงหน่อย พวกเราออกไปยืนติดประตูรั้วดีกว่า ปล่อยให้เสี่ยร่าเริงได้เต็มที่”เบิ้มกับชิดออกไปยืนติดรั้ว สายตามองเข้าไปในตัวบ้านมีความอิจฉาปะปนอยู่ลลิลมองเสี่ยมุ้ยอย่างระแวง เธอพยายามยิ้มสู้เสือเข้าไว้“หลินว่า...เสี่ยไปนั่งที่โซฟาก่อนดีไหมคะ”“นั่ง

ลลิลร้องเป็นเพลง เธอแอบเห็นรอยยิ้มของทีเด็ด หญิงสาวถึงกับโล่งใจ ความเซี้ยวบางอย่างเกิดขึ้น จะเป็นอะไรไป ในเมื่อเธอกับเขาจะแต่งงานกันในไม่ช้า หญิงสาวผลักร่างสูงในนอนลงบนเตียง ขยับตัวขึ้นนั่งบนตัวของทีเด็ด ประกายตาวิบวับจะคลุกวงในคุณเด็ดบ้าง”คิ้วข้างหนึ่งของทีเด็ดเลิกสูงขึ้น สายตามองลลิลอย่างท้าทาย“อยากรู้เหมือนกันว่าจะแค่ไหนเชียว”ทีเด็ดลอบกลืนน้ำลายยามที่เห็นลลิลถอดเสื้อออกทางศีรษะโยนมันทั้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี ตามด้วยบราสปอร์ต เผยให้เห็นเต้าเต่งตึงที่เด้งดึ๋งตรงหน้า ลลิลมองทีเด็ดด้วยสายตาเร่าร้อน ฟันขาวขบกลีบปากล่างแล้วปล่อยอย่างยั่วเย้า เห็นอาการลอบกลืนน้ำลายของทีเด็ดแล้วรู้สึกย่ามใจ รู้ว่าตัวเองกำลังมีอิทธิพลเหนือเขา“อย่ามาร้องขอชีวิตกับหลินแล้วกัน”โน้มตัวลงกระซิบแผ่วเบาข้างใบหู เป่าลมร้อนพร้อมกับเม้มปากขบติ่งหูของทีเด็ดเบาๆ ปลายลิ้นร้อนไล้เลียจนชายหนุ่มขนลุกซู่ไปทั้งตัว ลลิลรู้ว่าจุดอ่อนของทีเด็ดอยู่ตรงไหน อะไรที่เขาชอบให้เธอสัมผัสมากที่สุดกลีบปากบางนุ่มแตะแต้มสันกราม ปลายคางที่เริ่มสากระคาย ก่อนจะวกขึ้นบดเคล้าเรียวปากหนาของทีเด็ด สอดแทรกลิ้นเล็กเข้าเกี่ยวกระหวัดดูดกลืนอย่างหิ

เริ่มรุกแก้มเห็นอาการของขุนแล้วอดยิ้มไม่ได้ เมื่อก่อนขุนไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงยังไง ปัจจุบันนี้ก็คงไม่แตกต่าง ส่วนเธอก็ห่างหายจากเรื่องพวกนี้มานานหลายปี“อรุณสวัสดิ์”“อืม”ขุนตอบ ก่อนจะเดินไปรินน้ำที่ตู้เย็น รีบกลืนน้ำเย็นดับความตื่นตัวที่กำลังพุ่งพล่าน ได้ยินเสียงฝีเท้าเบา ๆ ของใครบางคนเดินมาใกล้ เอื้อมมือไปหยิบแก้วส่งให้ขุน ให้เขารินน้ำให้“ตื่นแล้วใช่ไหม เช้า ๆ แบบนี้”ขุนก้มต่ำลงมอง พยายามมองว่าอีกฝ่ายคิดอะไร ยิ่งเห็นแววตาพราวระยับของแก้มก็เริ่มหวั่น“ตื่นแล้วสิ ไม่งั้นจะอยู่ตรงนี้เหรอ”ขุนขยับตัวเมื่อเห็นแก้มขยับเข้ามาใกล้“แน่ใจว่าเป็นคนที่ตื่น ไม่ใช่…”สายตาพราวระยับของแก้มเลื่อนลงต่ำ ไปหยุดตรงเป้ากางเกง ฟันขาวกัดปากเล็กน้อย เธอรู้สึกว่าการได้แกล้งขุนนั้นสนุก ยิ่งเห็นหน้าตื่นตระหนกของขุนพร้อมกับการหวงเนื้อหวงตัวเธอก็อยากแหย่“ไม่ได้อยู่คนเดียวใส่เสื้อให้ดี ๆ หน่อยไม่ได้เหรอ”“งั้นก็มองอยู่ล่ะสิ ถึงรู้ว่าไม่ได้ใส่อะไรเลย”“ไม่ได้มอง”พูดเสียงขึงขัง พร้อมกับเมินมองไปทางอื่น“รู้ไหมเห็นแบบนี้แล้วอยากแกล้งขุนจังเลย ใจจะแข็งอะไรขนาดนั้น ทำไมตอนนั้นถึงได้ไม่คบกัน”“ก็เรียนอยู่”“ถ้าง