Gabriel's POVNagising ako sa mabagal na paghinga ni Elise sa tabi ko. Nakatagilid siya, buhok niya nakakalat sa unan, at may bakas pa ng kagabi sa balat niya—mga marka ng init, mga alaala ng gabing parehong gusto naming kalimutan at alalahanin.Pero may isang bagay na hindi ko kayang balewalain.Daniel.Napapikit ako sandali, huminga nang malalim. Kagabi, nalunod kami sa isa’t isa—sa init, sa sakit, sa pananabik. Nakalimutan namin ang katotohanang may multong nagbabalik. Isang multo na may lakas ng loob na kunin ang anak ko.Ang anak namin.Maingat akong bumangon, hinila ang kumot para hindi siya magising. Lumakad ako papunta sa bintana, pinanood ang umagang unti-unting pumapasok sa kwarto. Sa liwanag ng araw, mas malinaw ang lahat.Hindi na pwedeng takbuhan ‘to.Hindi ko hahayaang lapitan ni Daniel si Sofia. O si Elise.Tumunog ang phone ko.Isang mensahe.Unknown Number: “Good morning, Gabriel. Mukhang masaya kayo kagabi. Sana ganyan ka rin kasaya kapag nalaman mo ang totoo.”Nanla
Dernière mise à jour : 2025-12-15 Read More