บททั้งหมดของ DEAL WITH MY STEP-BROTHER (R18): บทที่ 31 - บทที่ 40

Sunday had finally come. Maaga ako nagising ng araw na ito. I don't know if I'm looking forward to it or I just can't sleep, thinking that this is the end of the deal. The end of our forbidden...and sinful acts. Tumingin ako sa salamin at pinagmasdan ang aking itsura. I look simple in a summer dress I'm wearing. Wala namang sinabi si Thoper kung saan kami magda-date pero nararamdaman kong casual date lang iyon. As if he'll make it romantic. Mukha ba kaming mag-couple? How I wish! Nakaladlad ang aking buhok. Naglagay ako ng isang puting clip sa buhok. My make up is light but pink. Kitang kita ang pagka-girly. Mas lalong nadedepina 'yong pagka-angelic look ko. I sighed while staring at my reflection. Sabi ni Ariela sa akin na enjoy-in ko ang araw na ito. Huwag ko daw pigilan 'yong nararamdaman ko. I'm pretty sure that I can flirt. Anong magiging reaksyon niya kapag ka...ginawa ko iyon? A smile escaped to my lips. Bakit parang gusto ko 'yon makita bago man lang matapos 'tong kahi

"Who told you that you have the right to end the deal Happie huh?" Mahina akong humikbi. Hindi ko na kayang pigilan pa ang luha sa pagtulo. "Kuya—""Don't f*cking call me kuya for once!" He raised his voice. "I hated that word now." Tumayo siya. Ginulo niya ang buhok habang mabibigat ang pagbuga ng kaniyang hinga. "That's why you are weird today Happie." He tsked. "Gusto mo na 'to itigil?" "Dahil kailangan." Tumayo din ako. Kahit masakit sa dibdib, kailangan ko itong harapin. "Kung wala kang konsensiya, ako meron!" Buo na ang desisyon ko. "Is there f*cking wrong about this?" Tumango ako. "Yes." "Bullshit!" Sarkisto siyang tumawa. "We're not f*cking related." "We are." Giit ko. Matapang ko siyang tiningnan kahit pa patuloy ang pagtulo ng aking luha. "We are step-siblings."Umiling siya. Huminga siya ng malalim. "No. I'm the only one who can stop the deal.""Thoper please..." I begged. "Ayaw ko na." Umiling siya ulit. Nagmamatigas. Mamula-mula na rin ang mata niya na parang h

I told myself that I will avoid him as much as possible but here I am, inside his car. "Hindi mo naman ako kailangang ihatid." Ani ko habang kinakabit ang seatbelt. Thoper brushed his messy hair, trying to fix it. His beard is already showing. Mukhang kaunti lang din ang tulog dahil malaki ang eye bags. "Hindi ko din naman gusto." He sighed. "But you asked me to be nice to your mother. Gusto mo bang tanggihan ko siya?"I immediately shook my head. "No. Thanks for respecting her." "Tss." May binato siya na tumama sa hita ko. Nag-init ang aking pisngi nang makitang ointment 'yon na binigay ko kagabi. "Just think of it as I owe you from that ointment." Hindi ako nakaimik dahil ano pa bang dapat ko i-deny? Huli na niya ako. Ang tahimik ng biyahe. Alam ko namang hindi kalayuan ang school sa bahay pero bakit ang tagal pa rin ng oras? Hindi ko alam kung mabagal lang ba talaga siya magpaandar o mabilis na iyon pero nababagalan pa rin ako. Then Thoper's phone rang. Saglit akong sumi

Pagkatapos namin mag-usap ni Thoper ay hindi na niya kami ginulo. Nakapag-practice kami at nakagawa din ng props ng matiwasay. Madilim na rin nakauwi ang mga kaklase ko. Hindi ko na nalinaw pa kay David kung anong gusto niyang ipahiwatig pero pinoproblema ko 'yon kinagabihan. Pero mas pinoproblema ang pag-uusap namin ni Thoper kanina sa fountain. Ang bigat-bigat sa pakiramdam. Para akong tinutusok ng kutsilyo sa puso tapos sinasabayan pa ng piga. Ugh. Hindi ata magandang nagkikita pa din kami ni Thoper. Dapat mas mag-iwasan kami. Should I ask him to leave? Na huwag na muna siya umuwi? Bakit ko naman siya hindi papauwiin sa sarili niyang bahay? Should I move out? Papayagan kaya ako? Hindi maganda ang tulog ko kaya hindi rin maganda ang mood ko kinabukasan. Walang akong schedule ngayong araw kaya naandito ako sa bahay at nakatambay. Mamayang hapon pa naman ang practice namin. Gagawa kami ng props tsaka practice ulit for polishing."Magagalit ka ba sa akin kung gusto ko na bumu

Nanatili kami doon at nagkwentuhan ni David. Nakakalmang pagmasdan ang karagatan tapos puro kalokohan pa si David kaya naman kahit papaano medyo gumaan itong nararamdaman ko. "Ano? Hindi na magpapraktis?" He asked me. Tanghaling tapat ngunit makulimlim ang langit kaya ando'n pa rin kami nakatambay at kumakain ng fast food. "Oo. Bukas na lang siguro. Isingit natin sa vacant." Sagot ko. Wala akong gana mag-practice e. "Sabagay. Nakakatamad naman kasi. Mas gusto ko pang mag-date kaysa sa practice na ito. Grades lang naman 'yan." Mahina akong tumawa bago kumuha ng dalawang pirasong fries at sabay na isinubo iyon. Well, this is considered as a date. Iniisip ko pa rin kung tama ba itong ginagawa ko pero naandito na e. Ituloy ko na lang. Nag-chat si David sa gc kaya naman tiningnan ko iyon.David: Wala na munang practice. Makikipag-date muna ako. Inis kong binato ng tissue si David sa chat niya. Tumawa siya. Ariela: Tama 'yan David. Ipriority ang landi kaysa grades. Support you br