บททั้งหมดของ Second Chance With Her Billionaire Husband (SPG): บทที่ 121 - บทที่ 130

Hindi pa man nauubos ang katahimikang bumabalot sa paligid, biglang naglakad palapit ang mga lalaki mula sa Black Serpent. Matitigas ang hakbang, malamig ang tingin, tila mga buwitre na amoy na amoy ang dugo ng kahinaan. Inisa isa nila si Natalie ng tingin, mula ulo hanggang paa, at walang pakundangang naglabas ng paniningil.“Yung lalaki mo,” sabi ng pinuno, ang boses ay parang kaluskos ng tuyo at maruming papel, “humiram ng malaking pera sa amin. High interest. Ngayon, pati interes, umabot na sa sampung bilyon. Dahil si Ms Natalie daw ay aso niya, ikaw ngayon ang magbabayad.”Puro halakhak ang kasunod, mga pang aasar na parang lumilikot sa tenga.“Cash, transfer, tseke, tinatanggap namin lahat. Kahit sampung bilyong cash hindi mo kayang ilabas ngayon, wag mag alala. Madaling kausap ang Black Serpent.”At doon siya tumingin kay Natalie mula paa hanggang ulo, may halong bahid ng libog at kalapastanganan, para bang sinusukat ang presyo ng isang gamit na puwede niyang bilhin. “Kung hand

Ang unang palapag ng Night Bar ay nalunod sa kumikislap na ilaw at nakaka-engganyong musika, pula, berde, at dilaw na mga ilaw na sumasayaw sa ritmo ng ingay ng mga taong lasing at nagdiriwang. Ang hangin ay mabigat sa halimuyak ng alak at pabango, habang ang bawat sulok ng lugar ay puno ng tawanan at pag-aagawan ng atensyon. Sa gitna ng entablado, isang lalaki na nakasuot ng mamahaling fur coat at shades ang nakatayo, napapalibutan ng napakaraming babae na naka-bikini. Nakaluhod sa kanya, itinaas ang kanilang mga ulo, tila siya ang sentro ng kanilang mundo at debosyon.Itinaas ng lalaki ang kanyang baso, at habang ang alak ay tumutulo pababa, sabik na iniabot ng mga babae ang kanilang dibdib para sagutin ang tumutulong na likido. Ang sinumang makahuli ng alak ay tataas at hihilahin ng lalaki papasok sa kanyang bibig sa halik, habang ang kanyang pang-amoy ng kasiyahan ay kitang-kita. Natawa ang lalaki, kumuha ng ilang bungkos ng salapi at ipinapasok sa bibig ng mga babae. “Ngayong gab

Maingat na bumaba si Ryan mula sa sasakyan, tinitiyak na ang paligid sa loob ng ilang kilometro ay malinis at walang makakasagabal sa kanilang operasyon. Iniayos niya ang bawat detalye, tiniyak na walang sinuman ang makakalapit sa kanilang lugar.Si Julian ay handa nang umuwi nang mapansin niya si Paolo sa ibaba. Sa ilalim ng ilaw ng poste, ang anino ni Paolo ay mahaba at tila umaabot sa kalangitan. May nakasabit na sigarilyo sa pagitan ng kanyang mga daliri, at ang puting usok nito ay dahan-dahang umiikot sa kanya, nagbabalot ng kalungkutan at tensyon sa kanyang mukha.Inalis ni Julian ang tingin sa mga naputol na sigarilyo sa sahig at sinundan ang linya ng tingin ni Paolo. Hindi naglaon, nakita niya ang isang Rolls-Royce na nakaparada hindi kalayuan.“Hindi mo pa rin ba siya nakakalimutan?” tanong ni Julian, may halong pag-aalala.Noong labing-walo si Natalie, hindi pa siya ang kaakit-akit na babae na nakikita nila ngayon. Siya ay mas parang munting espiritu, dalisay at maliwanag. Is

Third People’s Hospital, In-patient Department.Mahina at halos lupaypay na nakasandal si Marielle sa headboard ng hospital bed. Maputla ang kanyang mukha, halos wala nang kulay, at kapansin-pansing mas pumayat siya kahit ilang araw pa lang ang lumipas. Lumulubog ang kanyang cheekbones at may parang pasa ang kanyang balat, tila ba sinipsip ng pagdurusa ang lahat ng sigla na meron siya.Nang makita niya si Natalie na pumasok, maayos ang ayos at naka eleganteng maliit na dress, mahina niyang binigkas, “Natalie…”Ngunit bago pa man matapos ang pangalan, bigla siyang inabutan ni Natalie ng isang bouquet ng bulaklak, halos ipinuslit iyon sa kanyang mga braso.“If you have something to say, say it quickly before you stop breathing,” malamig na sabi ni Natalie.Sa mga drama sa TV, laging ganoon, ang mga taong malapit nang mamatay ay laging marami pang huling habilin. Wala silang katapusan kung magsalita bago bawian ng buhay.Napatingin si Marielle sa mga bulaklak na nasa kanyang mga bisig, a

Flores Group.Sa bilis at tapang ni Aubrey, parang nabuhay muli ang kumpanya. Ilang araw pa lang ang lumipas pero naibalik na agad niya sa normal na operasyon ang halos lahat ng departamento. Lahat ng empleyado nakakahinga na ulit, at sa wakas, hindi na gaanong mabigat ang atmospera sa opisina.“May isang proyektong sinimulan pa noong panahon ni Don Flores,” sabi ni Antonio habang maingat na ibinababa sa mesa ang makapal na folder ng dokumento. “Nasa kalagitnaan na ng pagde develop, pero hindi natapos. Tignan mo at ikaw na ang magpasya kung itutuloy natin o ititigil.”Binuksan ni Natalie ang folder at bumungad sa kaniya ang isang blueprint ng bagong electric vehicle.Isang kotse.Isang eleganteng sasakyan na may pormang kahawig ng Porsche.Sa mga nakaraang taon, sumikat nang husto ang mga new energy electric cars. Marami nang kumpanya ang unti unting naglilipat ng pondo at husay sa pagde develop ng ganitong teknolohiya, lalo na’t sinusuportahan ito ng gobyerno.Hindi naman napalayo an