บททั้งหมดของ น้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP: บทที่ 311 - บทที่ 320

“ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น อย่าคืนคำทีหลังก็แล้วกัน ห้ามมาหึงมาหวงด้วย ตราบใดที่ยังไม่ให้อภัย” ข้าวหอมพูดจบก็ไปค้นชุดว่ายน้ำสีขาวของตัวเอง ที่เป็นแบบวันพีชเว้าข้างเอว แล้วเปลี่ยนพร้อมกับใส่เสื้อคลุมบางเฉียบ จนเห็นถึงเนื้อในว่ามันมีอะไรล้นมือบ้าง เมื่อเดินออกมา ทำให้คนที่งงกับคำพูดเธอเมื่อครู่ปวดขมับ

เช้าวันรุ่งขึ้น ร่างของข้าวหอมคล้ายกับกำลังจะแหลกละเอียด ร่างกายทั้งหมดของเธอร้าวไปทั้งร่างไม่พอแถมยังปวดหัวอีกต่างหาก และจากการที่กินแค่ข้าวต้มเป็นอาหารเพียงมื้อเดียวเมื่อวาน น้ำย่อยที่ไหลออกมาจนเกินกระเพาะพาให้ร่างที่อยากนอนไม่อยากลุก กลับต้องรีบวิ่งไปอ้วกเอาน้ำย่อยเปรี้ยว ๆ ออกจากปากในห้องน้ำ

ตลอดปิดเทอมของข้าวหอม ออสตินไปเฝ้าอยู่ที่บ้านข้าวหอมทุกวันจนกลายเป็นแขกอีกคน ทั้งไปนั่งคุยกับ คุณพ่อของข้าวหอม เข้าครัวทำอาหารกับคุณแม่ของเธอ แต่อีกคนก็ไม่ค่อยคุยกับเขา ยกเว้นจะโผล่ไปคอมเมนต์ ในโพสต์ ทำให้เขาโพสต์วันละสามสี่โพสต์ เพราะอย่างน้อยเธอก็เหลือที่ให้เขาและเธอได้ตอบโต้กัน “เหนื

เปิดเรียนวันแรกข้าวหอมก็มีสารถีรับส่งเป็นคนที่ประกาศออกโซเชียลว่าเธอเป็นคนที่เขาต้องการจะแต่งงานด้วย เมื่อมาถึงตึกคณะวิทยาลลินกับอบเชยก็ยืนหน้าบูดอยู่แล้วพร้อมกับรีบวิ่งเข้ามาหา “เพิ่งเสด็จรู้ไหมว่าคู่กรณีรออยู่” ลลินมาถึงก็รีบบอกทันที เธอหมั่นไส้ยายข้าวฟ่างอะไรนั่นมาก มั่นหน้าขนาด มานั่งร

ออสตินเมื่อเห็นสภาพตัวเองผ่านรูปถ่าย ลบภาพหล่อ ๆ ของเขาทิ้งจนหมดก็โมโหนัก แต่พอจะไปเอาเรื่องเธอก็ห้ามเอาไว้ “ก็หล่อดีเหมือนกันนะ” “หล่อกับผีนะสิ” ไม่รู้ตอนนั้นอะไรดลใจให้เชื่อผู้ช่วยตัวเอง คงจะตื่นเต้นเกินไปที่ข้าวหอมจะมาฝึกงานกับเขา แต่ก็ไม่คิดว่าสภาพตัวเองจะออกมาทุเรศขนาดที่เดิ