ข้ามิได้คาดคิดเลยว่า มู่โย่ว จะมีบัญชาเรียกตัวข้าให้เข้าไปในวังหลวง ณ วันสำคัญอันเร่งด่วนเช่นนี้อีกไม่กี่ชั่วยาม ก็จะถึงพิธีขึ้นเสวยราชย์แล้ว เรื่องใดเล่าจะสำคัญถึงเพียงนั้น?ณ ภายในตำหนักกำลังมีการจุดเครื่องหอมประหลาด กลิ่นอายนั้นถูกสูดเข้าไปตามลมหายใจ จนแผดเผาให้ภายในทรวงอกเกิดความรู้สึกไม่สบายขึ้นมาเล็กน้อยข้าโค้งคำนับอย่างนอบน้อม และมิได้สังเกตเห็นประกายอันแสนมืดมิดที่ฉายวาบออกมาจากดวงตาคู่นั้นของมู่โย่วกายท่อนบนของเขาที่มิได้ถูกสิ่งใดปกคลุม เผยให้เห็นหยาดเหงื่อที่ซึมออกมาจากผิวเนื้อละเอียดสีทองแดงเข้ม ละอองเหงื่อเล็ก ๆ ค่อย ๆ ไหลซึมหายไปภายใต้สายรัดเอวลวดลายมังกรที่ปักด้วยด้ายทองอร่าม“ท่านอาจารย์ยังคงทำตัวห่างเหินกับข้าเช่นเดิมมิเปลี่ยนเลยนะ”ฝ่ามือที่เห็นข้อกระดูกชัดเจนนั้น เลื้อยขึ้นตามท่อนแขนของข้าอย่างก้าวร้าว พร้อมทั้งใช้กำลังกระชากสาบเสื้อ ข้าให้ขาดออกอย่างรวดเร็ว“ข้าน้อยมิบังอาจขอรับ”ข้าเกิดอาการตื่นตระหนกจนเงยศีรษะขึ้นอย่างฉับพลัน ทำให้สบเข้ากับดวงตาสีนิลอันแสนลึกล้ำที่ไม่อาจหยั่งถึงคู่นั้นของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ“ท่านอาจารย์ ไม่รู้สึกร้อนรุ่มบ้างหรือ?”ข้าเพ
Read more