ขอเรียกแด๊ดดี้ได้ไหมคะ NC20+ のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

ปัง!เสียงปิดประตูดังขึ้นอย่างแรง พร้อมกับร่างของทั้งสองแนบชิดกัน สายตาคู่คมจ้องใบหน้าหวานนิ่ง จนรู้สึกถึงไอร้อนของลมหายใจเป่ารดซึ่งกันและกัน“อะ ออกไป อื้อ!”คำพูดถูกกลืนหายไป พร้อมกับเสียงครางอื้อในลำคอ ธนินบดเบียดลงบนริมฝีปากนุ่มอย่างดูดดื่ม จนร่างเล็กเผยออ้าปากให้ จากตอนแรกพยายามขัดขืนและดิ้นอย่างแรง กลับเปลี่ยนเป็นจูบกลับอย่างหิวโหย“อื้ม”ริมฝีบางอ้าให้ลิ้นหนาแทรกควานหาความหวาน สองลิ้นตวัดเกี่ยวในโพรงปากนุ่มชื้น เสียงดูดปากแลกลิ้นดังเฉอะแฉะไปทั่วห้อง เดซี่ถูกผลักให้เดินถอยหลังไปเรื่อย ขณะปากยังบดจูบกันอย่างเร่าร้อนขาแกร่งไล่ต้อนร่างเล็ก จนมาถึงภายในห้อง ก่อนจะถูกดันให้นอนราบลงบนโซฟา ขณะเรียวลิ้นตวัดดูดเลียจนทั่วโพรงปาก เดซี่เผลอปล่อยตัวจนไม่รู้ว่ากระดุมนักศึกษาถูกปลดออกไปจนหมด เพิ่งรู้ตัวหลังจากธนินผละจูบออก“อ๊า~ยะ อย่า อื้อ”“ซี๊ด~ ปล่อยมันออกมาครับเด็กดี อย่ากลั้น”“อ๊ะๆ อ๊า~”มือหนาถกกระโปรงพลีทสั้นขึ้น ก่อนจะเกี่ยวขอบกางเกงในดึงออกไปให้พ้นทาง ปลายนิ้วร้อนแตะลงบนกลีบอวบ ถูแหวกกลีบชื้นจนน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาเต็มร่อง“อื้ม แฉะขนาดนี้ยังจะปฏิเสธพี่อีกหรอ”“อ๊าๆ มะ อ๊าง~”ร่างเล

เพราะข้อความของธนินส่งมา ทำให้เดซี่ไม่อยากอยู่ในห้อง เธอกำลังกลัว กลัวใจตัวเองเวลาอยู่ใกล้ชิดกับเขา ร่างเล็กทิ้งตัวลงบนโซฟา ปิดเปลือกตาลงเบาๆปล่อยให้จิตใจสงบแม้ธนินจะส่งแชตหาเป็นสิบกว่าข้อความ แต่เดซี่ก็ไม่คิดจะเปิดอ่านมันเลย เธอบอกกับตัวเองว่าไม่ควรใจอ่อนให้คนเจ้าเล่ห์อย่างเขาอีกเดซี่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวแตะเข้าไปยังช่องแชตของเพื่อนสนิท ก่อนจะพิมพ์ข้อความชวนออกไปข้างนอกแชต : จุ้บแจงเดซี่ : ไปร้านเหล้ากันจุ้บแจง : ไหนบอกงด จุ้บแจง : สรุปยังไงเดซี่ : ไม่ไป?จุ้บแจง : เจอกันที่ร้านเดซี่ : รักมึงที่สุดRead…ร่างเล็กฉีกยิ้มให้หน้าจออย่างรู้สึกดี เพราะตั้งแต่ฟ้าย้ายไปเรียนต่างประเทศ เดซี่ก็ตัวติดกับจุ้บแจงตลอดจนแทบจะสิงร่างโทรศัพท์ราคาแพงถูกวางทิ้งเอาไว้บนโต๊ะ โดยไม่สนใจว่าข้อความจากอีกคนจะเด้งขึ้นรัวๆ พรุ่งนี้เป็นวันหยุด เดซี่จึงอยากดื่มให้เมาเต็มที่ โดยไม่ต้องคิดถึงผู้ชายใจร้าย ขณะคิดพลางขาเรียวก็ลุกไปเปิดตู้เย็นหาขนมกิน มือเล็กหยิบช็อกโกแลตออกมาสามสี่แท่ง ก่อนจะแกะกินเพื่อให้ใจเย็นขึ้นหลังจากแต่งตัวเสร็จได้ไม่นาน เดซี่ก็เรียกรถมายังคลับ โ

เดซี่ไม่รู้ว่าตัวเองกลับมานอนอยู่คอนโดได้ยังไง เพราะเมื่อคืนโดนจับกระแทกคาห้องน้ำในร้านเหล้า และถูกพามาต่อที่บ้านจนรู้สึกระบมไปหมด แถมยังปวดเมื่อยตัวจนแทบจะลุกไม่ขึ้น มือเรียวเอื้อมหยิบโทรศัพท์วางอยู่บนขอบเตียงขึ้นมาเช็ก ปรากฏว่ามีข้อความของเพื่อนทิ้งไว้ยาวเหยียดหลังจากไล่อ่านทุกข้อความจากเพื่อนสนิท เดซี่ก็ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา เธอนึกโกรธตัวเองที่ไม่ขัดขืนธนินให้มากกว่านี้ ดวงตากลมจ้องมองอีกหนึ่งแชตที่อยู่ข้างกัน จนเผลองับลงบนริมฝีปากตัวเองอย่างแรงจนขึ้นรอยจาง ก่อนจะเลื่อนปลายนิ้วแตะแป้นพิมพ์ตอบกลับเพื่อนสนิท เพราะกลัวว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นห่วงแชต : จุ้บแจงเดซี่ : กลับมาถึงห้องแล้วหลังจากที่ข้อความถูกส่งไม่ถึงสามวิ ก็ขึ้นว่าฝ่ายตรงข้ามเปิดอ่านทันที ก่อนจะมีข้อความถูกส่งกลับมาอย่างรวดเร็วจุ้บแจง : กลับยังไง? กลับกับใคร? กลับตอนไหน?เดซี่ : ใจเย็นๆจุ้บแจง : จะให้กูใจเย็นได้ยังไง เมื่อคืนกูกับปริ๊นซ์ตามหาแทบตาย โทรไปเป็นสิบสายก็ไม่รับเดซี่ : เจอคุณธนินจุ้บแจง : ห้ะ! อย่าบอกนะว่ากลับไปคบกันเดซี่ : เปล่า กูจะไม่กลับไปจุ้บแจง : ฟังพี่มันบ้าง เขามาง้อขนาดนั้น ถ้าไม่รับฟังตอนนี้ สักวัน

ร่างเล็กตื่นขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มบนมุมปาก ดวงตากลมมองแขนแกร่งที่กำลังโอบกอดร่างของเธอไว้อย่างแนบแน่น มือเรียวค่อยๆดึงมือหนุ่มใหญ่ออกอย่างเชื่องช้าเพราะกลัวว่าเขาจะตื่นเดซี่ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อดึงมือหนาออกไปจนพ้นเอวและเห็นว่าเขายังหลับอยู่ สายตาคู่สวยมองใบหน้าหล่ออย่างอบอุ่นหัวใจ ต่อให้เธออยากวิ่งหนีจากธนินไปไกลแค่ไหน ชื่อของเขาก็มักจะวนเวียนกลับมาในหัวอยู่เสมอ ขาเรียวรีบก้าวลงจากเตียง ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูหายไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ#06.47 น.เดซี่เก็บหนังสือเรียนใส่ในกระเป๋าอย่างเร่งรีบ วันนี้ต้องส่งรายงานอาจารย์แต่เช้า จึงไม่อยากไปเรียนสาย เจ้าของร่างสูงที่เปลือยท่อนบนกำลังยืนกอดอกมองตาเขียว ขณะฝ่ายตรงข้ามเอาแต่สนใจอย่างอื่นมาตั้งแต่เช้าธนินพ่นลมหายใจไล่ความหงุดหงิด ดวงตาคมของคนตัวสูงกดต่ำมองร่างเล็กที่เอาแต่ยุ่งอยู่กับการจัดของใส่กระเป๋า โดยไม่รู้ว่าเขากำลังน้อยใจเธอมากแค่ไหน จนในมี่สุดเขาทนไม่ไหวจึงเป็นฝ่ายเอ่ยออกมา“เดี๋ยวพี่ไปส่งที่มอ”“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเรียกรถ”เดซี่พูดขึ้นโดยไม่ได้หันหน้ามามอง เธอยังคงวุ่นอยู่กับกองหนังสือของตัวเอง ก่อนจะได้ยินเสียงทุ้มต่ำดังขึ

เนื่องจากวันนี้มีประชุมสำคัญ ธนินจึงเข้ามาเซ็นเอกสารที่บริษัทและเคลียร์งานที่ยังค้างคา ทว่า เขากลับไม่มีสมาธิเอาซะเลย เพราะคิดถึงแต่เด็กเล็ก พลางคิดไปต่างๆนาๆว่าจะมีใครเข้ามายุ่งกับเธออีกไหมธีร์ ลูกน้องคนสนิทยืนมองเจ้านายนั่งถอนหายใจอยู่บนโต๊ะทำงานมาเกือบสองชั่งโมงแล้ว หลังจากประชุมเสร็จ ธนินก็มานั่งเซ็นเอกสารต่อ ธีร์กำลังคิดว่าเมื่อไหร่จะเซ็นครบทุกแผ่นเพราะเขาเอาแต่นั่งจ้องโทรศัพท์อยู่อย่างนั้น จนธีร์เองก็อดสงสัยไม่ได้ จึงเอ่ยถามขึ้น“ในมือถือมันมีอะไรหรอครับคุณธนิน ผมเห็นนั่งจ้องมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว”ดวงตาคมตวัดขึ้นมองลูกน้องด้วยสายตาละห้อย ตั้งแต่เช้ายังไม่มีข้อความจากเดซี่ส่งมาหาสักข้อความ เขารอหลังประชุมเสร็จตอนเที่ยงคิดว่าต้องมีข้อความจากเธอทิ้งไว้ แต่พอกดเข้าไปกลับว่างเปล่า มันยิ่งตอกย้ำว่าเธอไม่ได้สนใจกันเลย“คิดถึงแฟน”“อะไรนะครับ คุณธนินมีแฟนแล้ว?”“อื้อ”“หมายถึงเด็กน่ารักคนนั้นหรือเปล่า”“อื้อ”“ถึงได้หงอยเป็นหมาแบบนี้สินะครับ”“อื้อ อะ ไอ้ธีร์..”“ว่าไงครับ”“หลอกด่ากูหรือไง”ธีร์หลุดขำออกมาเบาๆ เมื่อเห็นเจ้านายของตัวเองตกอยู่ในสภาพนี้ เป็นมุมที่ลูกน้องอย่างเขาไม่ได้เห็