เซ็กส์ปีศาจ [PWP] - (NC25+)의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

เอลล่าปิดประตูห้องส่วนตัวของแดเนียลลงเธอใช้หลังพิงผนัง เธอรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะกับภาพเปลือยเปล่าหล่อเหลาและสมบูรณ์แบบมากกว่าที่ควรจะเป็น เธอรู้สึกตื่นตระหนก ทำให้เธอนึกถึงฝันเมื่อเช้านี้ มันยิ่งทำให้เธอหน้าเธอร้องผ่าวขึ้นไปอีกเอลล่าตั้งสติมองไปที่บาร์เทนเดอร์สาวสุดเซ็กซี่ตรงหน้า แล้วเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“พวกคุณสองคน” เอลล่าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวหนึ่งในสองเลยเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม“มีอะไรหรือคะ” บาร์เทนเดอร์คนเดิมเอ่ยถามด้วยความสงสัย“บอสต้องการพบพวกคุณ” เอลล่าเอ่ยบอกพวกเธอเช่นนี้ บาร์เทนเดอร์สาวทั้งสองคนจึงเดินเข้าไปในห้องของแดเนียลทันที เอลล่าจึงก้าวเดินไปห้องโดยสารทันทีหญิงสาวบาร์เทนเดอร์สองคนก้าวเดินเข้ามา ขณะที่แดเนียลยืนเปลือยเปล่าหันหลังเทวิสกี้ใส่แก้ว และดื่มหนึ่งคำ เพราะเขารู้สึกว่ามีสายตากำลังมองเรือนร่างเขาอยู่ เขาคิดว่าเอลล่าเดินกลับมาอีกครั้ง“คุณเลขา คุณทนเห็นเรือนร่างอันเซ็กซี่ของผมไม่ได้ จึงกลับมาอีกครั้งใช่ไหม ผมเข้าใจแล้วว่า เรือนร่างของผมอยากที่จะต้านทานคุณได้” แดเนียลเอ่ยจบและหันมาด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นต้องหุบลง เพราะมีหญิงสาวบาร์เทนเดอร์สองคนที่กำลัง

แดเนียลก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพเปลือยเปล่า ก้าวเดินมาตรงเตียงด้วยรอยยิ้ม และลงนอนใช้มือหนาเท้าหัวของเขาทอดมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอที่ยังหลับอยู่ใต้ผ้านวมหนา แต่เธอนอนดิ้นจนผ้าจึงปิดเรือนร่างของเธอหมด เธองดงามดุจภาพวาด ทำให้เขาไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้เลยเอลล่าที่นอนตะแคงข้างอยู่ เธอกลับนอนหงายแล้วลืมตาขึ้นช้าๆ ทอดสายตามองเขาด้วยรอยยิ้ม“หวัดดี คุณเลขา” แดเนียลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “หวัดดีค่ะ บอส” เอลล่าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แล้วเขาจูบที่ริมฝีปากของเธอแผ่วเบาและอ่อนหวาน เอลล่าใช้มือลูบที่หนวดที่อยู่บนใบหน้าของเขา“กรนเสียงดัง จนทำให้คุณตื่นหรือเปล่า” เอลล่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่ว เธอเห็นแดเนียลเผยยิ้ม นั้นเปรียบเหมือนคำตอบ เอลล่าจึงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม“ฉันรู้ว่าคุณไม่โกหก” เอลล่าเอ่ยบอกเช่นนี้“ว่าแต่คุณ เจ็บไหม” แดเนียลเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม ทำให้เอลล่าสงสัยว่าเจ็บตรงไหนกัน ที่ตรงนั้นสินะ มันยังรู้สึกเจ็บหน่วงๆ อยู่“มันหายไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว” เอลล่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาด้วยความเขินอาย แดเนียลใช้มือหนาลูบไล้บนความเป็นหญิงแผ่วเบาที่มันอวบนูนและบวมเปล่ง รอยเลือดจางๆ อยู่ตรงบริเวณท

เขาวางเธอนอนลงบนเตียงกว้าง แดเนียลปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็ว เอลล่าจึงนั่งคุกเข่าบนพื้นเตียง ทำให้แดเนียลสงสัย แต่เธอมองเขาด้วยสายตาอ่อนหวาน แต่มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อน เธอปลดเข็มขัดหนังราคาแพงที่เขาสวมใส่ และปลดกางเกงเขาลงมา ทันใดนั้นความเป็นชายก็เด้งตั้ง ออกสู่โลกภายนอก เอลล่ามองเขาอีกครั้ง แล้วใช้ริมฝีปากโลมเลียหัวมนแผ่วเบา แดเนียลเผยยิ้มขณะที่เธอใช้มือเข้าช่วย ริมฝีปากที่อยู่บนความเป็นชายของเขา มันกระตุ้นเขาเสียวซาบซ่านอย่างยิ่ง มือเรียวของเธอกำและลูบไล้หนักหน่วง“โอ...เอลล่า...” แดเนียลร้องครางแผ่วเบาทำให้เธอใช้ริมฝีปากครอบครองความเป็นชายของเขาทันที เขาทั้งเสียวและวูบวาบในคราวเดียวกัน เธอร้องเสียงครางในลำคอ เพื่อกระตุ้นความต้องการให้เขาต้องการให้เขาผ่อนคลายอารมณ์ยิ่งขึ้น“อา...”แดเนียลร้องครางอีกครั้ง เธอทำให้เขาครางเสียวกว่าผู้หญิงคนไหนเคยกระทำกับเขา เธอใช้ฟันขูดเบาๆ กระตุ้นให้เขาเสียวยิ่งขึ้น เอลล่าเห็นว่าเขาครางเช่นนี้ เธอจึงหยุดการกระทำและเงยหน้ามองเขาด้วยรอยยิ้ม เธอใช้มือปาดริมฝีปากเล็กน้อย มันคือสิ่งยั่วยวนอย่างยิ่ง แดเนียลจับมือเรียวของเธอทั้งสองข้างขนานล

“ขอชมได้ไหมว่าอร่อยมาก” แดเนียลเอ่ยบอก“คุณหิวต่างหาก” เอลล่าเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“อร่อยจริงๆ ผมไม่เคยกินแซนด์วิชอร่อยเช่นนี้มาก่อน”“ฉันเตรียมชุดไว้ในห้องแต่งตัวแล้ว เหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงที่ต้องเข้าออฟฟิศ” เอลล่าเอ่ยเช่นนี้ เขาจึงมองเธอที่สวมชุดเดรสสีน้ำเงินแขนตุ๊กตา สั้นเหนือหัวเข่าเพียงสองคืบ เธอแต่งตัวพร้อมจะไปทำงานเรียบร้อยแล้ว แดเนียลจึงเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“เช่นนั้นผมจะเข้าไปอาบน้ำก่อน” แดเนียลเอ่ยบอกจบ เอลล่าจึงพูดต่อ“วันนี้มีนัดไดรฟ์กอล์ฟกับมิสเตอร์โจนาธานตอนบ่ายสองโมง” เอลล่าเอ่ยบอกเขา“ผมเห็นกำหนดการที่คุณทำเมื่อคืนแล้ว”“คุณไปดูตอนไหน” เอลล่าเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ตอนที่คุณนอน” แดเนียลเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แล้วหยิบแซนด์วิชที่เอลล่าทำอีกอัน แล้วเอากิน“กำหนดการประชุมบอร์ดผู้บริหารและผู้ถือหุ้นในวันพรุ่งนี้ กำหนดการสร้างโรงแรมกาสิโน คุณมีความคิดเห็นว่าอย่างไร”“อย่างที่เราประชุมเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนั้นแหละ”“โอเครค่ะ และอีกอย่างฉันสรุปงานให้แล้ว มีตรงไหนต้องแก้ไขก็บอกด้วยนะ ไม่ใช่แอบเอาไปทำคนเดียว” เอลล่าเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วเธอก็เดินไปเอาขวดใส่น้ำส้มเทใส่แก้วทรงไวน์แดงส่งให้เขา แ

เอลล่าก้าวเดินเข้ามาในห้องประชุมพร้อมกับเอกสารที่อยู่ในมือ เดินวนครบทั้งเก้าที่นั่งจนครบ เธอมองว่าเอกสารตกลงพื้นใกล้ๆ เก้าอี้ตรงกลาง เธอนั่งลงคุกเข่าคลานเข้าไปเก็บในใต้โต๊ะ เมื่อเธอจะคลานออกมา เธอกลับได้ยินเสียงเปิดประตู เสียงของคนที่กำลังสนทนากันก็ดังเข้าโสตประสาทเธอ อีกทั้งยันเห็นฝีเท้าหลายคู่ก้าวเดินเข้ามาในห้องประชุมแห่งนี้เอลล่า หมายจะคลานออกไป แต่มันก็เสียภาพพจน์ของเลขานุการส่วนตัวเช่นเธอ เธอจึงไม่ออกจากใต้โต๊ะเอลล่าเห็นว่าผู้บริหารและบอร์ดนั่งครบหมดแล้ว เธอจึงถอดใจด้วยความเคร่งเครียด“คุณเลขาหายไปไหน” แดเนียลเอ่ยถามจอห์น คาเดล หัวหน้าบอดี้การ์ดของเขาที่นั่งอยู่ด้านขวา“เมื่อครู่ผมเห็นว่าเธอเดินมายังห้องนี้ สงสัยว่าเธอคงออกไปทำงานอื่น ตามที่ท่านสั่ง” จอห์นเอ่ยบอกเช่นนี้“ไม่เป็นไร คุณเลขาส่งเอกสารให้มาหมดแล้ว” แดเนียลเผยยิ้มเริ่มประชุมบอร์ดผู้บริหารที่นั่งอยู่ใต้โต๊ะมองทางซ้าย มองทางขวาเพื่อหาทางออกให้กับตัวเอง ขณะที่แดเนียลเริ่มสนทนาไปเพียงห้านาที เอลล่าคิดว่ามันยาวนานเป็นห้าชั่วโมงกับการติดอยู่ใต้โต๊ะกับรองเท้าอีกเก้าคู่ ทั้งที่มันเป็นเพียงกลิ่นหนังก็ตาม เอลล่ามองมายังตรงกลา