เซ็กส์ปีศาจ [PWP] - (NC25+)의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

แดเนียลอุ้มเธอขึ้นรถโดยทันที พาเธอนั่งเบาะหลังของรถลีมูซีน แดเนียลขึ้นนั่งข้างๆ เธอทันที บอดี้การ์ดปิดประตูให้เขา รถค่อยๆ ออกจากหน้าบ้านของเธอ เอลล่าหันมามองแดเนียลใช้มือลูบเรียวขาบนของเธอขึ้นมา เอลล่าใช้มือเรียวดึงมือหนาเขามาจับเอาไว้ ทำให้แดเนียลเผยยิ้ม“กลัวผมจะเอามือเข้าไปขยี้ในนั้น จนคุณร้องครางหนักๆ ให้ผมได้ยินใช่ไหม” แดเนียลเอ่ยถามเช่นนี้ อีกทั้งเขายังยิ้มที่มุมปาก แววตาช่างร้อนแรงเสียเหลือเกิน แต่เธอไม่ได้สังเกตแต่อย่างใด เพราะเธอเลือกจะมองตรงไปด้านหน้า“คุณกำลังกระทำอนาจารกับฉัน” เอลล่าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“มากกว่านี้ผมก็ทำได้ อยากลองดูไหม” แดเนียลเอ่ยบอกเช่นนี้ เขาใช้มือหนามาลูบไล้บนอกอวบอิ่มราวกับภูเขาไฟของเธอ และกระตุกผ้าขนหนูของเธอออก แต่เอลล่าจับไว้ได้ทัน“หยุดเลยนะ” เอลล่าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและเขินอาย“เชื่อผมหรือยัง” แดเนียลเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม เอลล่าไม่ตอบโต้อะไรอีก ได้แต่นั่งนิ่งๆ หันไปมองกระจกข้าง คิดว่าเมื่อไหร่จะถึงเพนเฮ้าส์สักทีนะรถลีมูซีนจอดลงอีกครั้ง เมื่อถึงเพนเฮ้าส์บอดี้การ์ดเปิดประตูให้แดเนียล และเอลล่าทันที เธอจึงกล่าวขอบคุณ อีกทั้งจับผ้าขนหนูไ

เอลล่ามาพิงเสาในมือของเธอมีแก้วแชมเปญอยู่แก้วหนึ่งมองหน้าเบลล์ด้วยคำถามมากมาย เบลล์ดื่มแชมเปญในแก้วจนหมด“เล่ามาเดี๋ยวนี้” เอลล่าเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“ฉันกับผู้จัดการแค่สองอาทิตย์นี้เอง” เบลล์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเขินอาย“แล้วอย่างไงต่อ” เอลล่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ฉันได้เสียกับเขา” เบลล์เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“หา” เอลล่าอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ“ใช่ วันนั้นฉันเมามาก ผู้จัดการเลยไปส่งที่บ้าน หลังจากนั้น...” เบลล์เอ่ยบอกเช่นนี้และหยุดเสียดื้อๆ“หลังจากนั้นแล้วอะไรอีก” เอลล่าเอ่ยถามเหมือนเค้นความ จากหัวหน้าโจร“จะให้ฉันเล่าจริงๆ เหรอ” เบลล์เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาทำให้ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันที“ใช่ ฉันอยากรู้”“เอลล่า ฉันข่มขืนเขา” เบลล์เอ่ยบอกเช่นนี้ เอลล่ากลับหัวเราะออกมาโดยทันที จะเบลล์อายอยากจะแทบแทรกแผ่นดินหนีไปจากตรงนี้จริงๆ“อย่าขำฉันสิ ฉันเมาจริงๆ ตื่นเช้ามาเช้ามาฉันก็ตกใจเห็นเสื้อผ้ากระจัดกระจาย แล้วชายที่นอนข้างๆ ฉันก็คือผู้จัดการ ฉันตกใจอย่างมาก พอเปิดผ้าห่มดู ฉันและเขาก็ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ทำให้ฉันตกใจแทบสิ้นสติ หลังจากนั้นผู้จัดการก็ตื่นแล้วเขาก็เอายาสร่างเมา และยาคุมใ

ช่วงเย็นแดเนียลเลือกจัดอาฟเตอร์ปาร์ตี้ที่โรงแรม มีเพียงเพื่อนๆ ของเขาที่เรียนจบมาด้วยกัน และเหล่าเลขานุการเช่นเคยเอลล่าสวมชุดเดรสสีเทาอ่อน ลักษณะเกาะอกแนบเนื้อ เว้าอกอวบอิ่มที่เอ่อล้นออกมาทำให้ดูเซ็กซี่ เพราะหุ่นเธอไม่ผอมบางและไม่อ้วนจนเกินไป เอลล่าเธอเองเลือกตรีมให้คนในงานใส่สีเทาทั้งหมดหลังจากการอวยพรของผู้หลักใหญ่และเหล่าเพื่อนๆ ผ่านไป ถึงพิธีตัดเค้กขนาดใหญ่เก้าชั้น แดเนียลยอมให้เธออยู่บนมือของเขา เธอถือว่าเขาเทิดทูนเธอ ให้เธอเป็นใหญ่ในบ้านหลังนี้ แล้วจึงบรรจงตัดเค้กเป็นชิ้น เธอเลือกที่จะให้ลูซี่ที่เป็นญาติผู้ใหญ่ก่อน โดยเธอกับแดเนียลไปส่งให้ทั้งสองกับมือ หลังจากนั้นเขาก็ให้แม่บ้านตัดแจกจ่ายคนในงานทั้งหมดที่มียินดีกับเขาและเธอ“มิสซิสคาสโตรวันนี้คุณสวยมากๆ เลยที่รัก” แดเนียลเอ่ยบอกเธอ ขณะที่เธอกำลังเต้นรำในเพลงแจ๊สคลาสสิก“มันเป็นอภินันทนาการจากมิสเตอร์คาสโตร ที่เขาซื้อชุดให้ฉันสวมใส่ตั้งหกหมื่นสี่ ไม่รวมถึงชุดงานแต่งเมื่อเช้าตั้งสองแสนแปด ฉันคิดว่าเอาเงินพวกนี้มาซื้อบ้านอยู่ก็คงได้สักหลัง” เอลล่าเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“คุณอยากได้อะไรผมจะนำมาประเคนให้ถึงที ยกเว้นเดือนกับดาวที่ผมให้คุ

แดเนียลพาแอลล่าก้าวเดินออกจากร้านอาหาร พาเธอเดินบนฟุตบาทริมแม่น้ำแซม เพื่อจะเดินไปยังหอไอเฟลที่ห่างออกไปประมาณสามกิโลเมตรกว่าๆ เพื่อเป็นการย่อยอาหาร อากาศในตอนนี้เย็นสบายเพราะเป็นช่วงเดือนตุลาคม อีกทั้งยังเป็นฤดูใบไม้เปลี่ยนสี หรือฤดูใบไม้ร่วง ทำให้ดูโรแมนติกยิ่งขึ้นไปอีกเอลล่ามองเขาที่เดินข้างๆ เธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย เหมือนกำลังคิดสิ่งใดอยู่ เธอรู้ว่าสามีของเธอเขาเจ้าความคิด บางทีความคิดของเขาก็ดูสุดโต่งจนบางครั้งเธอก็รู้สึกกลัวอยู่บ้าง เช่นจัดการกับคู่อริเป็นต้น“เอลล่า” แดเนียลเรียกเธอเบาๆ ให้เธอคืนสติ เอลล่าหันมามองเขาด้วยรอยยิ้ม“มีอะไรคะ”“ผมเห็นคุณมองผม หรือว่าอยากจะกลับโรงแรม” แดเนียลเอ่ยด้วยรอยยิ้ม“เปล่าค่ะ ฉันแค่อยากจะถามเรื่องพ่อและแม่ของคุณ เห็นว่าคุณจะเล่าให้ฉันฟังหลังกินอาหารมื้อเที่ยงเสร็จ”“คุณอยากรู้เรื่องนี้เองเหรอ” แดเนียลเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เอลล่าได้ฟังน้ำเสียงเขาเช่นนี้ ราวกับว่าเขาไม่อยากจะเล่าเรื่องนี้ หรือว่าเขาเจจะมีความหลังที่ไม่อยากให้เธอรับรู้“ถ้าคุณไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไรค่ะ” เอลล่าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และเผยยิ้มมองใบหน้าเขา แดเนียลจึงหยุดเดินม

เอลล่าก้าวเดินออกมาจากห้องพักในตัวเรือในชุดบิกินีสีแดงเพลิงตัดกับผิวขาวอมชมพูของเธอ ลักษณะที่เป็นสายคล้องที่คอ ผูกโบที่ด้านหลัง และจีสตริงผูกโบทั้งสองข้าง แค่กระตุกนิดเดียวก็หลุดแล้ว เธอเดินมาหาแดเนียลที่ยืนอยู่ตรงท้ายเรือ เขายังคงอยู่ในชุดวันเกิดเช่นเดิม“คุณรู้ไหมว่าตอนนี้ในหัวของผมกำลังกดคุณนอนอยู่บนเตียง” แดเนียลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและเร่าร้อนชวนให้วาบหวิวในท้องน้อย เอลล่ามองใบหน้าเขาเหมือนกับท้าทาย โดยไม่คิดมองความเป็นชายที่กำลังรอเธออยู่ เพราะกลัวว่าจะไม่ได้ว่ายน้ำชมปะการัง“ไปว่ายน้ำกัน” เอลล่าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเหมือนเด็กน้อย และจับมือหนาของเขา แดเนียลยิ้มให้เธอด้วยความรัก แดเนียลคิดต่ออีกว่าเพราะแบบนี้ไง ถึงไม่มีใครมาแทนที่เธอได้“ได้ เราไม่พูดกันใต้น้ำเดี๋ยวน้ำจะเข้าคอ และสำลักตาย” แดเนียลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน“เรื่องนี้ฉันรู้แล้ว” เอลล่าหัวเราะคิก กับคำพูดของเขา“แต่ว่าจะใช้สัญญาณมือแทน ถ้าชี้ขึ้น คือ ขึ้นสู่ผิวน้ำ ถ้าต่ำลง คือ ลงให้ลึกอีก แต่ถ้าชี้ไป ทางซ้าย หรือ ทางขวา คือ ไปตามที่ชี้ เข้าใจไหม” แดเนียลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ถ้าชี้ขึ้น คือ ขึ้นสู่ผิวน้ำ ถ้า