Semua Bab พ่ายรักคนใจร้าย (Bad Fire) : Bab 41 - Bab 50

Ep.31 เมียของกู 1/2 @เซเว่นใกล้มหาลัยฯ เพลิงเเวะเข้ามาซื้อของจำเป็นคือ ยาคุมฉุกเฉิน ยาคุมเเบบรายเดือน เเละถุงยางอนามัยเอาไว้ใช้กับคนตัวเล็กในครั้งต่อไป เขาติดใจร่างกายเธอมาก อยากเสพสมกับเธอทุกวัน อีกอย่างเขาไม่ลืมซื้อขนมทานเล่นเอาไว้ให้คนเป็นเมีย "ได้ข่าวว่าไปส่งอดีตคู่หมั้นมา?" เสียงที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีเอ่ยถามมาจากทางด้านหลัง ไม่จำเป็นต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นไอ้หนุ่มลูกครึ่งพูดไทยผิด ๆ ถูก ๆ ไม่ยอมลงคอร์สเรียนเสริมสักที เเละข้างหลังลูคัสอีกทีก็คือ เซนต์กับซัน ไอ้พวกนี่ตัวติดกันเหมือนปาท่องโก๋ ไปไหนก็ต้องไปด้วยกัน ขาดกันไม่ได้มันจะตาย "วันนี้กูลา บอกอาจารย์ด้วย" เพลิงพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งก่อนจะหยิบเงินออกมาต่อเเถวรอจ่ายค่าสิ้นค้า วันนี้จะเห็นว่าเพื่อน ๆ เเต่งตัวเรียบร้อยรอเข้าชั้นเรียน ทว่าเขาสวมใส่เพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์ตัวสีดำมาส่งเมีย หมายถึงว่าวันนี้เขาจะโดด เพราะเมื่อคืนก่อนเเละเมื่อวานเขาเอาคนตัวเล็กติด ๆ กันมาหลายยกเลยไม่ค่อยมีเเรงอยากนอนพักผ่อนอยู่คอนโดฯ "เรื่องมันเป็นยังไงกันเเน่ ทำไมได้ไปส่งน้องวะ?" ข่าวถึงหูไวมาก พวกนักศึกษามหาลัยฯนี้เป็นอะไรกัน นิสัย

Ep.32 ผัวมาตามกลับ 1/2 "หายไปไหนวะ!?" เพลิงลุกขึ้นนั่งกลางเตียงด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า ทั้งร่างมีเพียงผ้าห่มผืนบางปกปิดช่วงล่างเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ ตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น สนเเค่ว่าเมียของเขาหายไปไหนตั้งเเต่เช้า เพลิงเดินตามหาเมียทุกซอกทุกมุมห้องก็ไร้ซึ่งร่างบางอันหอมกรุ่น ไม่รู้ว่าเจ้าตัวหนีเขาไปไหน เเต่ก็พอเข้าใจที่เธอทำเเบบนั้น เพราะเขาจับเธอกระเเทกทั้งคืน ยัยตัวเล็กคงจะโกรธมาก เเต่ก็อึ้งไม่ใช่น้อยที่เธอสามารถเดินไหว ใจกลางความเป็นสาวเเดงเถือกบอบช้ำขนาดนั้น ครืดด~ ครืดดด~ "ทำไมไม่รับสายวะ!!?" พอโทรหาก็ไม่ยอมรับสาย คนใจร้อนยิ่งกระวนกระวายใจกลัวว่ายัยตัวเล็กจะหนีไปไกลหรือที่เเย่ไปกว่านั้น หนีออกไปจากชีวิตของเขา เเละถ้าเเย่ไปกว่านี้อีกหนีไปมีผัวใหม่ คิดได้อย่างนั้นคนมโนไปเองรีบไปหยิบกุญแจออกรถตามหาเมียทั่วสารทิศ "คิดจะเลิกรักฉัน มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก" เขาไม่อนุญาตให้เธอเลิกรัก คนที่เธอจะต้องเรียกว่าผัวเเละพ่อของลูก ผู้ชายคนนั้นจะต้องเป็นเขาคนเดียวเท่านั้น เมื่อในหัวเริ่มประมวลคิดเเละพิจารณาดูว่าเธอจะไปที่ไหนได้บ้าง ปิ๊ง! โอเคเขาคิดออกเเล้ว คนฉลาดหัวไวอย่างเขาเเค่จะไปตามห

Ep.33 ตาเขียวปั้ด "อ้าว! น้องลูกกวาด?" ชายหนุ่มหน้าตาดีผิวพรรณขาวเปล่งปลั่งดูมีสง่าราศีเดินมาหยุดใกล้ลูกกวาดที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทานข้าวของร้านอาหารหรู เพลิงจ้องคนมาใหม่ด้วยสายตาไม่เป็นมิตร มันกล้าดียังไงเดินมาทักเมียของเขาหน้าตาเฉย "พี่ไม้ สวัสดีค่ะ" ลูกกวาดยกมือขึ้นไหว้ชายหนุ่มด้วยความเคารพก่อนจะฉีกยิ้มสดใสไปให้ เพลิงที่เห็นอย่างนั้นนั่งเเทบไม่ติดเก้าอี้ มันคันไม้คันมือมันอยู่ไม่เป็นสุข หัวใจร้อนรุ่มเหมือนโดนสุมไฟร้อนเเผดเผา "ใครอีกวะ!?" เพลิงพูดเสียงเบาอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อคนเป็นเมียให้ความสำคัญไอ้หน้าอ่อนนั่นกว่าหน้าหล่อเหลาของเขา ยัยตัวเล็กยิ้มเเทบไม่หุบ เเต่พออยู่กับเขาหน้าบูดหน้าบึ้งไม่หยุด เธอสองมาตรฐานชัด ๆ "ไม่ได้เจอกันนานคิดถึงยัยตัวเล็กจังเลย" ป๊าาาาด!!! ดูมันมาบอกคิดถึงเมียของเขาต่อหน้าต่อตาไม่อายปาก มึงไม่เห็นกูอยู่ตรงนี้หรือไงไอ้หล่อน้อย เพลิงเเอบด่าชายหนุ่มในใจ "ลูกกวาดก็คิดถึงพี่ไม้เหมือนกันค่ะ" ให้ตายเถอะ! ยัยเมียตัวเเสบก็บอกคิดถึงไอ้นี่เหมือนกัน หัวใจเเกร่งเหมือนเต้นช้าลงทุกที ทั้งสองคนนี้เหมือนไม่มีใครเห็นหัวเขาเลย ต่างคนต่างพากันคุยอย่างสนุกปาก เเต่เขานี่สิคัน

Ep.34 ฝันร้ายตามหลอกหลอน 2/2 "เพราะฉันใช่ไหม?" ถ้าไม่ใช่เพราะเขา คนตัวเล็กก็คงไม่ต้องมานั่งร้องไห้อยู่เเบบนี้ "ฮือๆ~" ลูกกวาดยิ่งร้องไห้ใหญ่เมื่อเพลิงถามเเบบนั้น "นอนต่อเถอะ" เพลิงลูบเรียวเเขนสวยเบา ๆ เป็นการปลอบขวัญ "ไม่อยากนอน กลัวฝันร้าย" ลูกกวาดส่ายหน้าไปมาเป็นพัลวัน เธอไม่ต้องการนอนต่อ เพราะเธอกลัวว่าถ้าเธอหลับไปอีกครั้ง ฝันร้ายพวกนั้นจะตามมาหลอกหลอนเธออีก "....." เพลิงเม้มริมฝีปากเเน่น พูดอะไรไม่ออก มันเจ็บปวดไปหมด "ไม่อยากฝันร้าย ฮึก~" ลูกกวาดช้อนดวงตามองเพลิงเชิงขอร้องอย่าบังคับให้เธอต้องนอนอีกเลย เธอกลัวมากจริง ๆ "ไม่ต้องกลัว พี่จะไม่ทิ้งลูกกวาด" เพลิงขยับตัวเข้าไปนั่งใกล้คนตัวเล็ก จับศีรษะทุยให้ซบบ่ากว้างของเขา มือหนาลูบกลุ่มผมสลวยอย่างอ่อนโยน "....." ลูกกวาดนั่งตัวเเข็งทื่อช็อกไปชั่วขณะเมื่อได้ยินสรรพนามใช้เเทนตัวเองของชายหนุ่ม พี่งั้นเหรอ? เธออึ้งจนไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเอง ไหนจะความอบอุ่นที่เขามอบให้กับเธอ นี่ไม่ใช่เพลิงที่เธอรู้จักเลยสักนิด "จำตอนเด็กได้ไหม ไม่ว่าลูกกวาดจะเจอเรื่องอะไร พี่จะปกป้องลูกกวาดเสมอ" เพลิงผละตัวของลูกกวาดให้มาเผชิญหน้ากัน สองดวงตาสบประส

Ep.35 หมาโบ้ขอโอกาส 2/2 "เเล้วตอนเห็นงูพี่เป็นครั้งเเรกใหญ่ไหม?" เพลิงจึงหลอกถามเธอ "ใหญ่มากเลยค่ะ ยาวมากด้วย อุ้ย!" กว่าจะรู้ตัวว่าตัวเองเผลอปากตอบความในใจออกไปจนหมดเปลือก ก็ไม่ทันการเสียเเล้ว มือบางยกปิดปากตัวเองอย่างเร็ว มันสายไปเเล้วล่ะยัยลูกกวาดปากไว "หึ เเล้วชอบตอนมันเลื้อยเข้าไปในนั้นไหม?" เพลิงกดสายตามองลงต่ำไปตรงความสาวที่เขาชื่นชอบด้วยเเววตาหื่นกระหาย "พี่เพลิงถ้าไม่หยุดเเกล้งลูกกวาดอีก ได้เห็นดีกันเเน่ ลูกกวาดจะไม่ให้โอกาสพี่" ลูกกวาดไม่ต่างจากเเมวน้อยจอมขู่ "ก็ได้ ๆ ยอมเเล้วก็ได้" เพลิงต้องรีบยอมจำนนต่อเธอ ไม่งั้นยัยตัวเล็กเอาจริงขึ้นมาเขาจะลำบาก "ดีมากค่ะ ต่อไปทำตามที่ลูกกวาดบอกก็พอ อะไรที่ลูกกวาดไม่ชอบก็ห้ามทำ เข้าใจไหมคะ?" ได้ทีคนตัวเล็กเอาใหญ่เลย มีความสุขฝุด ๆ ที่ได้ทำตัวอยู่เหนือกว่าคนตรงหน้าที่เคยเย็นชาใส่เธอ ทว่าบัดนี้คงไม่ได้เเล้วล่ะ หากเขาทำตัวไม่ดี เธอจะจัดการขั้นเด็ดขาด "เข้าใจครับ" เพลิงพยักหน้าเข้าใจอย่างว่าง่ายไม่ต่างจากลูกชายที่เชื่อฟังคำสอนของมารดา ทว่าเธอไม่ใช่มารดาของเขา เเต่เธอคือเมีย เมียที่เเปลว่าใหญ่กว่าผัว "ดีมากค่ะ" นิ้วโป้งยกให้ เเละสีหน้า