บททั้งหมดของ ผู้ชายคนนี้คุณหนูมาเฟียจองแล้ว (NC20+): บทที่ 31 - บทที่ 40

“…!”ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเรียบเฉยนาทีนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างที่ไม่เคยมีใครได้เห็น หรือแม้กระทั่งเจ้าของความแสบสันที่ชอบความท้าทายอำนาจมืด บัดนี้กำลังนั่งตัวสั่นผวาเป็นลูกนกอยู่ตรงหน้าเจโรม..พร้อมกับความจริงที่ไม่อาจหนีพ้น!“0////0!..อะ..!!…พี่เจโรม!!!”สิ่งแปลกปลอมที่บุกรุกเข้าไปในพื้นที่สิ่งหวงแหนโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวนั้น..กำลังสร้างความเจ็บแสบให้แก่เธอไม่น้อย ใบหน้าหวานแดงซ่านเป็นลูกตำลึงสุก..พลางละล่ำละลักเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างหมดสิ้นท่าทีอวดเก่งที่เธอสร้างเพื่อปกป้องตัวเอง“นี่เธอ…หลอกฉัน..?”ปลายนิ้วร้ายที่ยาวที่สุดยังคงกดแช่คาร่องแคบ..กลิ่นหอมของความบริสุทธิ์ลอยขึ้นแตะปลายจมูกโด่งของเจโรมนั้นช่างไม่ต่างจากน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิงโลกันต์ น้ำลายอึกใหญ่ถูกกลืนลงคอ..ก่อนเจโรมจะเลื่อนสายตาอันดุดัน ขึ้นไปกัดฟันเดินหน้าเค้นถามยัยแสบ..ซึ่งก็ได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าขึ้นลงรัวๆพรึบพรับๆๆๆ“บัดซบ!…แล้วจูบ?”วินาทีนั้นเสมือนฟ้าถล่มลงมาตรงหน้าอีกรอบ คำพูดหยาบคายถูกสบถออกมาลั่นห้องโดยสาร..แต่ถึงอย่างนั้นปลายนิ้วร้ายก็ยังคงไม่ถูกดึงออกจากช่อดอกไม้ง่ายๆ เหงื่อกาฬมากมายผุดขึ้นตามขมับ..ก่

แจ๊ะ!!! แจ๊ะ!!! แจ๊ะ!!! แจ๊ะ!!! แจ๊ะ!!!“มะ..ไม่..ไม่ไหว…กรี๊ดดดดด!!!!”ซึ่งเพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้น..เธอก็ได้เรียนรู้สัมพันธ์สวาททางกายเป็นครั้งแรกในชีวิต ปลายเล็บเล็กเผลอจิกลงบนบ่าแกร่งจนสุดแรงเกิด..ก่อนเสียงหวานจะกรีดร้องลั่นห้องโดยสาร ที่ต้องกลายเป็นห้องเรียนรู้ความสุขทางกายชั่วคราวของไดอาน่าอย่างไม่อาจปฏิเสธได้พรึบบบบ!!!!“แฮ่กๆๆๆ…อึกก!!”ร่างกายกระตุกเกร็งกลางอากาศเพียงไม่นานเท่านั้น..ก่อนจะทิ้งตัวลงไปทาบทับบนเรือนร่างกำยำของเจโรมอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เสียงหอบหายใจดังขึ้นอย่างกระชั้นชิด..ร่างกายทุกส่วนของไดอาน่าชาวาบไม่ต่างจากเป็นอัมพาตครึ่งซีก เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆเคลื่อนปิดลง..ตามกลไกของร่างกายที่เหนื่อยจนไม่อาจกระดิกตัวได้“ต่อไป..ตาฉัน..”แต่แล้วหนังศีรษะของไดอาน่าก็พลันชาวาบ เมื่อคนที่เงียบมาโดยตลอด..พึมพำชิดใบหูเล็กของเธอด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความต้องการอันรุนแรงเฮือกกกก!!!“….!!!!”ลมหายใจของเธอถึงกับสะดุดลงเมื่อสิ่งที่เธอนั่งทับอยู่ในตอนนี้มันเริ่มขยับขยายจนเต็มลำ! และแม้ว่าจะมีปราการของเขาขวางกั้นอยู่ก็ตาม..แต่มันก็สามารถทำให้เธอหวาดหวั่นจนหน้าซีดปากสั่นได้อย่างง

“0.0!..พี่เจโรม..!”และครั้งนี้ไดอาน่าก็ไม่เก็บอาการที่จะแผดเสียงเรียกชื่อคนแต่งเรื่องได้อเมซอน..เอ้ยย!!..อเมซิ่งที่สุดเท่าที่เธอเคยอ่านนิยายมา! ริมฝีปากที่ยังคงบวมเจ่อเพราะพิษของจุมพิตกระชากวิญญาณเผยขึ้นเล็กน้อย..บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเธอนั้นกำลังอึ้งปนทึ้งกับความสามารถของเจโรมเป็นอย่างมาก แต่ก็ยังดีที่ภาพลักษณ์ของเธอยังไม่เผยแพร่ต่อสาธารณะชนทั่วโลกให้เสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูลมาเฟียอภิมหาอำนาจ..และยังเป็นหนึ่งในห้าของกลุ่มมาเฟียพันธมิตรอีกด้วย เพราะฉะนั้นแล้วเธอจึงยอมตามน้ำพยักหน้ายอมรับไปตามเนื้อเรื่องที่เขาแต่งขึ้น..อย่างไม่อาจแก้ไขอะไรได้“^_^ค่ะ..เพราะคุณเจโรมคุณหนูเลยไร้มลทินค่ะ.”ความละเอียดรอบคอบของเจโรมสามารถเรียกรอยยิ้มแสนอบอุ่นของแม่นมที่เธอเคารพรักได้เป็นอย่างดี ท่านยังคงยืนยันคำพูดเดิม..และไม่วายที่จะเอ่ยปากชื่นชมความเอาใจใส่ของเพื่อนคุณหนูใหญ่คนนี้อย่างไม่ขาดสายอึกกก!!!“0.0!….”ซึ่งคนที่มีชนักติดหลังตัวโตบักเอ๊กก็ทำได้เพียงแค่อ้าปากพะงาบๆ..เพราะไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลย นอกจากฝืนฉีกยิ้มกว้างปานกระด้ง..และตั้งใจฟังคำพูดสรรเสริญเยินยอคนร้ายกาจที่ทำเธอเสียวท้องน้อยวูบวาบมาจ

(ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาหัวตัวเองบ้างเถอะวะ!)คำพูดย้อนแย้งกับพฤติกรรมที่ผ่านมา..ทำเดมเคร์อดไม่ได้ที่จะเหน็บแนมเพื่อนหน้านิ่งแต่กินเรียบกลับไปอย่างหมันไส้เล็กน้อย นั่นเพราะรู้ดีว่าคำพูดกระทบกระทั่งของตัวเองไม่มีทางทำเจโรมสะเทือนใจได้เลยสักกระนิดเดียว..เพราะฉะนั้นแล้วเดมเคร์จึงยอมที่จะเป็นฝ่ายปล่อยวาง แล้วรอตั้งตารอโอกาสเพื่อเปิดประเด็นเรื่องของตัวเอง..ที่รีบต่อสายหามันทันทีที่เท้าเหยียบพื้นแผ่นดินประเทศไทย“=_=แล้วโทรหากูทำไม..?”ทำไมเจโรมจะเดาความคิดของเพื่อนที่คบกันมานานไม่ออก..ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร ลมหายใจสุดเบื่อหน่ายถูกพ่นออกมายาวเหยียด..ก่อนเสียงทุ้มราบเรียบไร้ซึ่งอารมณ์ร่วมจะดังขึ้น พร้อมๆกันนั้นเองเปลือกตาคมก็เคลื่อนเปิดขึ้นอย่างช้าๆ..รอฟังปลายสายเปิดประเด็นความต้องการของมันมาสักที(ชวนดื่ม)ซึ่งก็ไม่เกินความคาดเดาที่เจโรมคิดเอาไว้เลยแม้แต่น้อย ปลายลิ้นร้อนดุนดันเข้ากับกระพุ้งแก้มสากอย่างเป็นจังหวะ..พร้อมกันนั้นก็ปล่อยให้กลิ่นหอมหวานดังกล่าวเข้ามารบกวนความสงบของตัวเองอย่างไม่อาจหลีกหนีได้“ไม่..”นานนับนาทีก่อนที่เจโรมจะให้คำตอบแก่เดมเคร์อย่างไม่คิดจะถนอมมิตรภาพอันดีงามเลยสักนิด

“ปาร์ตี้…กลุ่มพันธมิตร?” นั่งโยนของว่างเข้าปากไม่นานความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว..คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมยุ่งก่อนไดอาน่าจะพึมพำราวกับปรึกษาตัวเองอย่างสงสัย นั่นเพราะวันนี้ถ้าหากเธอจำไม่ผิดพี่ๆในกลุ่มพันธมิตรต่างมีภารกิจของตัวเอง..และทุกคนก็คงไม่คิดที่จะรับสายวุ่นวายของพี่ชายเธออย่างแน่นอนพรึบพรับ!!!“0.0!…หรือว่า…”พลันท้องน้อยถึงกับเสียววูบวาบเมื่อรายชื่อของบุคคลที่มีความเป็นไปได้สูง..ว่าจะถูกพี่ชายเธอหลอกล่อแทรกเข้ามาให้หัว ไดอาน่าเบิกตากว้างพลางฝืนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก..ก่อนจะลนลานดันตัวลุกขึ้นนั่งกลางโซฟาพลางพึมพำลอดผ่านไรฟันออกมาเบาๆบรืนนนน~~~ บรืนนนน~~~ บรืนนนน~~~ซึ่งก็เป็นวินาทีเดียวกันกับที่ขบวนรถหรูสัญชาติยุโรป..ค่อยๆขับเคลื่อนตามกันเข้ามาภายในอาณาจักรคฤหาสน์ของตระกูลบูเกต์ ใบหน้าหวานซีดเผือกราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ..ก่อนจะลนลานโผล่ศีรษะขึ้นไปสังเกตการณ์ตามสัญญาณของลูกสาวมาเฟีย“0.0!…พี่เจโรม!!” และทันทีที่เธอมองเห็นรถสปอร์ตคันหรูที่เธอเคยนั่งและมีครั้งแรกเกิดขึ้น..ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตาก็เบิกกว้างพร้อมกับเอ่ยชื่อเจ้าของรถคันดังกล่าวเสียงดังลั่นโถงคฤหาสน์ จนทำเอาเหล่