Masuk🎯เมื่อเพื่อนพี่ชายดันตกหัวใจของเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตา เธอจึงลุกขึ้นมาคิดหาวิธีการร้อยแปดเพื่อทำให้เขา‘เป็นของเธอ‘!!!📌📌“คิดดีแล้วหรอ…ถึงได้กล้าเดินเข้ามาหาฉัน?” “ทำไมไดต้องคิดให้ปวดสมองด้วยคะ?” “ไอ้เดมมันไม่เคยเตือนเธอ..?”
Lihat lebih banyak“แต่นิสัยคงได้จากคนแถวนี้”สิ้นคำพูดของไดอาน่าเจโรมก็พูดในความจริง ที่ว่าทริสตันนั้นได้รับนิสัยแสบสันมาจากมารดาที่ยืนกระพริบตาปริบๆอยู่เบื้องหน้าของเขา มุมปากหนากระตุกยิ้ม..พลางยื่นปลายนิ้วไปเกลี่ยปอยผมนุ่มทัดใบหูเล็กให้อย่างอ่อนโยน“กำลังจะบอกว่าได้ความแสบจากไดว่างั้น?”ใบหน้าหวานง้ำงอก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามสามี..หลังไต่ตรองดูแล้วคนเจ้าเล่ห์กำลังบอกว่าทริสตันได้รับนิสัยจากเธอทั้งหมด ไม่รู้ดีหรือไม่ดีเพราะใบหน้าที่เรียบเฉยของเจโรมไม่อาจทำให้เธอเดาความคิดเขาได้ร้อยเปอร์เซนต์เลย ‘ให้ตายสิ..เขามันจอมเจ้าเล่ห์ที่สุดในสามโลกเลย~~’“หึๆๆ..หรือไม่จริงละ”แกล้งภรรยาจนเป็นที่พอใจแล้วเจโรมก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเลิกคิ้วถามความเห็นภรรยาคนสวยบ้าง..เพราะถึงแม้ทริสตันจะเหมือนเขาอย่างกับแกะ แต่นิสัยที่แสบจนเขาตามไม่ทันนั้น..ล้วนได้รับการถ่ายทอดมาจากจอมแสบตรงหน้าเขานั่นเอง“ชิส์!..งั้นในท้องขอให้เหมือนไดทั้งหมดก็แล้วกันค่ะ”ความจริงที่ปรากฏชัดแก่สายตาไม่อาจทำไดอาน่าเห็นต่างได้ ฉะนั้นแล้วนาทีนี้เธอที่เป็นรองจึงทำได้เพียงแค่หวังให้ลูกที่อยู่ในท้องได้ดีเอ็นเอรูปลักษณ์ของเธอไปบ้าง ฝ่ามือเล็กลูบหน้าท้องที่แบนร
สองปีต่อมาเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก..แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็คือเรื่องจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เพราะนับจากวันที่รู้เพศลูกจนมาถึงวันนี้..เจ้าลูกชายของเธอก็ได้ขวบเศษๆและกำลังฝึกเดินและฝึกพูดเป็นบางคำได้บ้างแล้ว และอีกหนึ่งความลับที่เธอต้องบอกนักอ่าน..ว่าในท้องของเธอตอนนี้กำลังมีอีกหนึ่งชีวิตอาศัยอยู่ประมาณหนึ่งเดือน จึงทำให้เธอกลายเป็นคุณแม่ลูกสองไปโดยปริยาย..เพราะสามีจอมขยันได้เสพเด็กเข้าท้องเธออีกแล้วนะสิ ‘คงกะจะไม่ให้เธอพักอู่เลยมั้งเนี่ย~~’“แอ้!!!…แอ้!!!…แอ้!!!”และในขณะที่เธอกำลังทำการปั้มนมอยู่นั้นเอง พลันเสียงร้องงอแงของบุตรชายจอมแสบของเธอก็ดังขึ้น ทำให้เธอที่ไม่สามารถละมือจากสิ่งที่ทำ..จึงตัดสินใจหันไปส่งเสียงขอความช่วยเหลือจากคนหวงลูกจนไม่มีใครกล้าแตะ ฉะนั้นแล้วเขาจึงต้องรับหน้าที่ช่วยเธอเลี้ยงลูกไปโดยปริยาย“พี่เจขา~~ลูกร้องค่ะ”เสียงหวานที่ร้องตะโกนร้องขอความช่วยเหลือนั้น ทำเจโรมรีบวางเอกสารในมือลง..ก่อนจะลุกพรวดขึ้นจากโซฟาแล้วเดินเข้าไปอุ้มลูกชายขึ้นจากเปล และเหมือนเจ้าลูกชายจะชอบอยู่กับบิดา..เพราะทันทีที่เจโรมอุ้มเสียงร้องงอแงก็หายไปทันที“สงสัย (ทริสตัน) คงอยากอ้อนคุณพ่อค่ะ
สี่เดือนต่อมาผ่านมาสี่เดือนดูเหมือนอาการแพ้ท้องที่เจโรมแบกรับหน้าที่จากเธอไปนั้น..จะเบาบางลงไปจนแทบไม่มีให้เห็น อีกแล้ว สงสัยคงเพราะลูกน้อยในท้องของเธอจะเริ่มรักบิดาของตัวเองขึ้นมาบ้างแล้ว..ถึงได้ไม่งอแงจนเจโรมเริ่มกลับมากินอาหารและใช้ชีวิตอย่างคนปกติทั่วไป นั่นเพราะหลายเดือนที่ผ่านมานี้เจโรมแทบจะกินอะไรไม่ได้..และมีเพียงอาหารที่เธอเป็นคนทำเท่านั้นเขาถึงจะยอมทานลงท้อง“คุณแม่กับคุณพ่อใกล้จะถึงแล้วใช่ไหมคะ”ท้องที่โตขึ้นเรื่อยๆ..ทำไดอาน่าเริ่มเดินเหินไม่สะดวกอย่างในอดีตอีกต่อไป เพราะการใช้ชีวิตของเธอในช่วงนี้ต้องให้แม่บ้านช่วยประคองเดินลงบันไดมายังโถงกว้างของคฤหาสน์ และทันทีที่เห็นสามีคุยกับบอดี้การ์ดของตัวเองเสร็จแล้ว..เสียงใสของคุณแม่ยังสาวก็เอ่ยปากถามเขาถึงคุณแม่โอลิเวียกับคุณพ่อเจเซนที่กำลังเดินทางมาหาในวันนี้“อืม..เดี๋ยวพวกมันจะไปรับพ่อกับแม่ที่สนามบิน”เสียงเข้มหันมาตอบภรรยาที่นับวันยิ่งสวยขึ้นจนเขาหวง พร้อมกับรีบสาวเท้าเดินเข้ามาประคองเอวของภรรยาเอาไว้อย่างอ่อนโยน เพราะตอนนี้ท้องที่เริ่มโตยิ่งต้องระมัดระวังความปลอดภัยของภรรยามากขึ้นบรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~และในขณะเด
พรึบบบบ!!!“อ่าาา…พะ..พี่เจขาได…!”ร่างกายไดอาน่ากระตุกวูบก่อนเสียงหวานจะครางลั่นห้อง เมื่อปลายนิ้วร้ายถูไถร่องฉ่ำจนมีบางจังหวะที่มันไถลตกร่องผลุบเข้าไปในถ้ำสวรรค์ ไดอาน่าหลับตาปี๋ตะกุกตะกักเรียกเจโรมแทบไม่เป็นภาษามนุษย์“แฉะจังเลยครับเมียจ๋า..”น้ำหวานที่ชโลมอาบปลายนิ้ว..เป็นสิ่งบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าร่างกายของไดอาน่าพรั่งพร้อมรับความหรรษาแล้ว เสียงทุ้มแหบพล่าที่เต็มไปด้วยความต้องการมหาศาลดังขึ้น..ก่อนเจโรมจะเพิ่มจังหวะถูกไถร่องฉ่ำจนร่างกายไดอาน่ากระตุกเบาๆ“อ่าาา…พี่เจ..ไดเสียว”แรงเสียดสีบริเวณจุดอ่อนไหวทำไดอาน่าสะท้านไปทั่วเรือนร่าง ท้องน้อยหดเกร็งหมุนเคร้งราวกับเกิดพายุหมุน..ก่อนไดอาน่าจะทนไหวเอ่ยปากร้องขอความเมตตาจากเจโรมอย่างไม่ลังเล“งั้นพี่ขอเข้าไปเลยนะครับ”คำพูดหวานหูดังขึ้นแทบจะทันที เพราะความเสียวที่โจมตีร่างกายแกร่งในตอนนี้ก็แทบจะทำเจโรมต้านทานมันไม่ไหว กรามแกร่งขบกัดจนขึ้นเป็นสันคมเข้ม..ก่อนจะจัดท่าทางให้ตัวเองและภรรยาคนสวยอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เข้ามานั่งคุกเข่าอยู่กลางหว่างขา..สาวแก่นกายลำใหญ่สองสามทีก่อนจะประคองจ่อบริเวณร่องรักแดงแจ๋ของไดอาน่าสวบบบบบ!!!“บะ..เบาๆนะคะ
“เมื่อคืน..พี่จัดเธอหนักไปหรอ?”ใบหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ทำเจโรมกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์มุมปาก..พร้อมกับเลิกคิ้วถามร่างบางในอ้อมแขนออกไปอีกครั้ง โดยที่สายตาที่ทอดมองไดอาน่ากำลังทอประกายระยิบระยับ..ราวกับพึงพอใจที่เป็นต้นเหตุทำเธอหน้ามืดฉับพลันแบบนี้ซ่าาาาา!!!“0////0!…พี่เจ..!!!”นาทีนี้กลายเป
หนึ่งสัปดาห์ต่อมาพรึบพรับๆๆ“ยัยขี้เซา..ตื่นได้แล้ว”ช่วงหลังมานี้เจโรมต้องเป็นฝ่ายปลุกเจ้าขี้เซาที่นอนหลับอุตุไม่ยอมตื่นจากฝัน..จนเขาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจกับอาการผิดปกติของร่างบาง ที่หลังๆมานี้ความแสบสันแทบไม่มีให้เห็น..แต่ความขี้เซากลับเข้ามาแทนที่และมากขึ้นจนมันทำให้เจโรมเป็นกังวลใจ “งึมงำๆๆ..กี
สิบนาทีต่อมาแกร๊กกกก!!!“=_=กว่าจะเปิดได้นะพวกแก!…อาหารที่สั่งเย็นไปหมดแล้วมั้ง?”เสียงใสเปิดฉากบ่นเป็นคนแรก..โดยไม่ลืมที่จะพยักพเยิดใบหน้าไปยังกล่องอาหารที่วางอยู่ใกล้ๆประกอบคำพูดของตัวเอง ทำเอาเพลินวานยิ้มแห้งอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้เพื่อนรอนาน ส่วนมาไคก็ยังคงตีหน้ามึนไม่ได้ตกใจหรือคิดจะอธิบายอะไรก
“อยากรู้ก็ขึ้นไปหา..ดีไหม?”เจโรมดึงสายตากลับจากรถสปอร์ตคันดังกล่าว..แล้วหยิบยื่นข้อเสนอให้แก่ไดอาน่าที่กำลังเป็นห่วงเพื่อนจนแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ พร้อมกันนั้นมือหนาก็จัดการปลดเข็มขัดเอื้ออำนวยความสะดวกให้เสร็จสรรพ ทำเอาไดอาน่ากระพริบตาปริบๆจำยอมต้องรับข้อเสนอของเจโรมอย่างว่านอนสอนง่าย จากนั้นก็ไม่