ผู้ชายคนนี้คุณหนูมาเฟียจองแล้ว (NC20+)

ฉ่ำรัก

บรรณารักษ์สาว

นิยายสุดร้อนแรงและเร้าอารมณ์

ประสบการณ์สุดร้อนแรงของ ข้าวหอมบรรณารักษ์สาวสวยกับลีลาเด็ดของท่านผอ. และลีลารักของเหล่าเจ้าหน้าที่สาวสวยในห้องสมุด พาคุณโลดแล่นไปในดินแดนแห่งรักฉ่ำพิศวาส ที่จะทำให้คุณชุ่มฉ่ำหัวใจ

บทที่ 1

            วันนี้ก็เป็นอย่างทุกวันที่ข้าวหอมต้องรีบมาห้องสมุดแต่เช้าและมาถึงก่อนใครเพื่อนเพราะต้องรีบจัดข้างบนโต๊ะทำงานและตรวจเช็คระบบหนังสือ จะว่าไปงานบรรณารักษ์เป็นงานที่เหมาะกับหล่อนเอามาก ๆ เพราะข้าวหอมชอบอ่านหนังสือ นวนิยาย และสารพัดหนังสืออื่น ๆ ที่หล่อนชอบ

                ห้องสมุดที่หล่อนทำงานอยู่เป็นตึกที่อยู่ในมุมสงบเงียบของเมืองใหญ่ ไม่ค่อยมีผู้คนพลุกพล่าน ทำให้บรรยากาศภายในห้องสมุดเงียบสงบดีและเป็นสถานที่ที่หล่อนชอบมากกว่าห้องพักตัวเองเสียอีก

                หญิงสาววัยเพียงสิบเก้าเข้ามาทำหน้าที่เป็นบรรณารักษ์ในห้องสมุดแห่งนี้ได้เพียงสามเดือน หล่อนชอบที่นี่เพราะมันเงียบสงบมาก ข้าวหอมเป็นสาวหุ่นระหงเหมือนนางแบบ สัดส่วนของหล่อนก็เต็มตึง หล่อนชอบนุ่งเสื้อเชิ้ตและกางเกงยีนส์รัดรูปเป็นชีวิตจิตใจแต่เพราะหน้าที่ของการที่ต้องเป็นบรรณารักษ์ทำให้หล่อนต้องสวมชุดที่ดูเรียบร้อยอย่างชุดกระโปรงลายดอกไม้ ข้าวหอมเหมือนผู้หญิงแสนเรียบร้อยเพราะหล่อนสวมแว่นสมกับที่เป็นบรรณารักษ์สาว

                วันนี้บรรยากาศในที่ทำงานเงียบกว่าปกติ ข้าวหอมจัดของบนโต๊ะทำงานตัวเองและพึ่งนึกได้ว่ายังมีหนังสือสองสามเล่มที่ยังไม่เอาขึ้นชั้น หล่อนหยิบหนังสือสองสามเล่มนั้นขึ้นมาแล้วเดินตรงไปที่ชั้นวาง แต่แล้วก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังลอดออกมาจากชั้นหนังสือที่อยู่ด้านในสุด

                “ซี๊ดดด...อืม...อ่าส์...อ่าส์”

                ข้าวหอมให้นึกสงสัยเสียเต็มประดา หล่อนคิดในใจว่าวันนี้หล่อนเป็นคนแรกที่ไขกุญแจเข้ามาในห้องสมุด เสียงที่ได้ยินดังขึ้นเรื่อย ๆ หล่อนกุมหนังสือไว้ในมือมั่นเพราะกลัวว่าจะมีใครแปลกหน้าเข้ามาที่นี่ก่อนหน้าหรือไม่ หญิงสาวย่องเงียบเลียบแอบไปที่ชั้นวางที่มีหนังสืออยู่บนชั้นแน่นขนัดที่อยู่ใกล้ที่สุด แล้วค่อย ๆ เยี่ยมออกไปดูว่าเสียงนั้นเป็นเสียงของใคร

                “อุ๊ยตายละ!”

                ข้าวหอมอุทานออกมาเบา ๆ และแทบลืมหายใจเพราะภาพที่เห็นไม่ใช่ใครอื่นไกลที่ไหน เป็นน้องปิ๋มกับผู้อำนวยการเด่นชัยนั่นเอง แต่หล่อนไม่สามารถจะแสดงตัวออกไปให้คนทั้งสองเห็นได้ในตอนนี้เพราะภาพที่เห็นนั้นคือน้องปิ๋ม ผู้ช่วยบรรณารักษ์สาววัยสิบแปดกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่กับผู้อำนวยการเด่นชัย

                ผอ. วัยห้าสิบของหล่อนกำลังยืนพิงอยู่กับชั้นวางหนังสือ มือทั้งสองแผ่ออกไปข้าง ๆ และด้านหน้าน้องปิ๋มกำลังนั่งคุกเข่า ใบหน้าของน้องปิ๋มอยู่ตรงเป้ากางเกงของผอ. ข้าวหอมรีบวางหนังสือทั้งสามเล่มลงและลืมไปเลยว่าหล่อนตั้งใจจะเอามันมาเพื่ออะไร ตอนนี้หล่อนกำลังสนใจสิ่งที่น้องปิ๋มกำลังทำให้ผอ.

                “ซี๊ดดดดด...หนูจ๋า...เสียวจริง ๆ...อ่าส์...อ่าส์”

                ผอ.ร้องครางออกมาแบบไม่เกรงใจว่าจะมีใครเข้ามา ข้าวหอมเองนึกได้ว่าโชคดีที่หล่อนเข้ามาในห้องสมุดแล้วปิดล็อคเอาไว้เพราะยังไม่ถึงเวลาเปิดให้ใครเข้ามาใช้บริการ หล่อนจับจ้องอยู่ที่เป้ากางเกงของผอ.อีกครั้ง ซิปที่เป้ากางเกงนั้นอ้าออกกว้าง ก็เห็นท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่กำลังผลุบเข้าผลุบออกในริมฝีปากของเด็กสาวอย่างน้องปิ๋ม ผอ.หลับตาปี๋แล้วครางไม่หยุด ข้าวหอมมือไม้สั่นแทบจะทำอะไรไม่ถูกไม่นึกว่าจะมาเจออะไรอย่างนี้

                “หนูจ๋า...ดูดให้ผอ.แรง ๆ หน่อย...ผอ.ชอบ”

                เสียงผอ.ร้องขอน้องปิ๋ม ผอ.เด่นชัยซึ่งยังอยู่ในชุดสูท เป็นชายวัยเกือบห้าสิบแต่ไม่น่าเชื่อว่ายังดูหนุ่มแน่นมากกว่าอายุ ข้าวหอมเคยมีโอกาสได้พูดคุยด้วยหลายครั้งก็ไม่เห็นว่าผอ.จะเป็นคนหื่นแบบนี้ เพราะผอ.มีเมียที่ก็สวยมาก แต่เจอเข้าแบบนี้ข้าวหอมก็ถึงกับเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับผอ.ผู้แสนดีของหล่อนไปเลย

                ส่วนน้องปิ๋มก็เป็นเด็กสาวที่พึ่งเรียนจบม.6 และมาทำงานเป็นผู้ช่วยข้าวหอมอยู่ที่นี่พลาง ๆ หล่อนเป็นเด็กสาวหน้าตาดี กิริยามารยาทเรียบร้อยจนทำให้ข้าวหอมนึกเอ็นดู แต่...สิ่งที่เห็นวันนี้มันตรงกันข้ามกับสิ่งที่หล่อนเห็นก่อนหน้านี้

                “อืม...ผอ.ขา...เป็นไงคะ...ชอบมั้ย”