All Chapters of เล่ห์รักไฟสวาท (NC25+): Chapter 91 - Chapter 100

บำเรอพิศวาสจอมมาร Chapter 42หลังจากที่เจ้าของห้องนอนเดินออกไปจากห้อง ไม่นานนักคนที่นอนหลับบนเตียงก็เริ่มขยับตัว เปลือกตาบางค่อยๆ ลืมอย่างเกียจคร้าน พลิกกายหนีแสงแดดที่สาดส่องเข้าตา แล้วรู้สึกปวดตามร่างกายไปทุกสัดส่วน ตอกย้ำความดิบเถื่อนของเขาได้เป็นอย่างดี ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความฝันค่ำคืนที่ผ่านมาเธอต้องแบกรับความโหดร้ายที่เขามอบให้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยที่ณัฐกานต์ไม่มีทางขัดขืนได้เลยแม้สักครั้งเดียว ปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจ จวบจนทุกสิ่งอย่างสิ้นสุดเมื่อตอนใกล้รุ่ง แล้วเธอก็หลับไปพร้อมกับน้ำตาและความเสียใจ“ตายแล้ว!” ณัฐกานต์ลืมความเจ็บปวดชั่วคราว เมื่อนึกได้ว่าวันนี้มีงานสำคัญรออยู่ เธอสะบัดผ้าห่ม ลุกขึ้นนั่ง แล้ววาดเท้าลงไปบนพื้น ทว่าเสียงเหมือนเหล็กกระทบกับพื้นดังเข้าหู ทำให้เธอมองไปตามเสียงนั้น ดวงตาของเธอตระหนก เมื่อเห็นข้อเท้าถูกพันธนาการด้วยโซ่ ที่คล้องด้วยแม่กุญแจ ปลายโซ่อีกข้างหนึ่งคล้องไว้กับขาเตียงแอรอนล่ามโซ่ขังเธอไว้ในห้องตามที่ลั่นวาจาไว้จริงๆ เขาทำจริงหรือนี่ เป็นเช่นนี้แล้วเธอจะออกไปจากห้องนี้ ไปทำตามแผนการที่วางไว้ได้อย่างไร ไม่ได้การณ์แล้ว ณัฐกานต์จะปล่อยให้เป็น

บำเรอพิศวาสจอมมาร Chapter 44“แต่ณัฐทนไม่ไหวค่ะ คุณแอรอนทำร้ายณัฐมากเหลือเกิน ทั้งตบ ทั้งตี แล้วยัง...ยังจะ...ฮือ...ยังจะข่มขืนณัฐอีก ณัฐพยายามสู้ พยายามขัดขืน เพราะณัฐไม่อยากตกเป็นของเขาอีกแล้ว ณัฐรักษาตัวไว้ให้พี่แม็คคนเดียว ณัฐเป็นเมียพี่แม็คแล้ว ณัฐก็ไม่อยากให้ตัวเองเปื้อนคาวราคีของใคร แต่ณัฐ...ฮือ...ณัฐก็สู้แรงคุณแอรอนไม่ได้ ณัฐขอโทษนะคะพี่แม็ค ณัฐขอโทษ”ณัฐกานต์แสดงละครได้อย่างไม่มีที่ติ ร้องห่มร้องไห้ยกใหญ่ สะอื้นไห้จนไหล่สะท้านตัวโยน แล้วคำพูดที่เปล่งออกไปนั้น บ่งบอกให้รู้ว่าเธอคิดอย่างไรกับอัคนารถ แน่นอนที่คนฟังอยู่ไม่เพียงแค่ซาบซึ้งในความรักที่เธอมีต่อเขา ความสงสารและเห็นใจก็โถมทับในอกมากขึ้นไปด้วย“โธ่! ณัฐของพี่ ไม่ต้องร้องไห้นะคนดี พี่ไม่ถือเรื่องนั้นเลยสักนิด ถ้าถือพี่คงไม่วาดความฝันของเราให้ณัฐฟังแน่ๆ พี่รักณัฐนะ”เขารั้งร่างเล็กเข้ามากอด ซึ่งเธอก็ไม่ได้ขัดขืน หากทำตามใจคิดคือ ผลักร่างของเขาให้ออกห่างซึ่งรับรองว่าแผนต้องพังแน่ๆ“ณัฐคงกลับไปหาคุณแอรอนไม่ได้แล้วนะคะพี่แม็ค ขืนกลับไป มีหวังเขาได้ล่ามโซ่ณัฐอีกแน่ๆ เลย เมื่อเช้านี้พอตื่นขึ้นมา...ฮือ คุณแอรอนก็เอาโซ่มาล่ามณั

บำเรอพิศวาสจอมมาร Chapter 46เมื่อก้าวลงมายืนข้างรถ“ใช่ ทำเลดีมากๆ รีสอร์ตแห่งนี้ร้างมานานแล้ว ไม่มีคนเข้ามาวุ่นวาย ด้านหลังติดกับป่าสนที่ทะลุไปเทือกเขาพีเรนีส เส้นทางหลบหนีชั้นยอดเลย” อัคนารถขยายความให้เธอเข้าใจ“เส้นทางนี้ณัฐได้ข่าวว่า ไม่ค่อยมีคนสัญจรไปมามากนักใช่ไหมคะ ยกเว้นพวกล่าสัตว์”“ใช่ พี่จึงเลือกที่นี่ไง เพราะวอร์คจะปลอมตัวเป็นนักล่าสัตว์ นำรถมาขนสินค้านี้ออกไป แค่นี้ก็ไม่มีใครสงสัยแล้ว” อัคนารถบอกแผน“เยี่ยมไปเลยค่ะ คราวหน้าณัฐจะหาทำเลส่งของเยี่ยมๆ อย่างนี้บ้าง”เธอไหลไปตามน้ำ อัคนารถส่งยิ้มให้เธอเท่านั้น ก่อนจะไปยืนดูลูกน้องขนสินค้าไปไว้ยังข้างลวดหนามที่ตีเส้นขนานเป็นทางยาว แบ่งแยกดินแดนทั้งสองประเทศณัฐกานต์ยืนดูการขนสินค้าลงรถอย่างเงียบๆ ไม่แสดงพิรุธใดๆ ออกมาทั้งสิ้น รอจนกว่าวอร์ค คู่ค้าคนสำคัญของอัคนารถเดินทางมารับของเสียก่อน แผนการของเธอกับทีมงานจึงจะเริ่มขึ้นหลังจากที่ลูกน้องของอัคนารถจัดการขนสินค้าลงไปจากรถจนหมด ที่เหลือก็รอเวลานัดหมายส่งของเท่านั้น และอีกห้านาทีต่อมารถฮัมเมอร์สีดำสามคันก็แล่นมาจอดใกล้จุดที่อัคนารถและลูกน้องนำสินค้ามาวางไว้ ชายฉกรรจ์ราวเจ็ดคนก้าวล

บำเรอพิศวาสจอมมาร Chapter 48“พี่ไม่แน่ใจน่ะสิว่า แม็คมันจะรู้เรื่องที่ณัฐเป็นหนอนบ่อนไส้หรือเปล่า แล้วตอนนี้พี่ก็คิดว่า มันไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น นอกจากตัวมันเอง” อัสนียังมีความกังวล“ตอนนี้เราไม่มีเวลามานั่งคิดไปเองว่า พี่แม็คจะไว้ใจณัฐหรือเปล่า สิ่งที่ณัฐสนใจที่สุด คือต้องจับตัวพี่แม็คให้ได้ ต่อให้ตัวตายก็ยอม” เธอพูดเสียงตั้งมั่น แววตาจริงจัง จนคู่สนทนานิ่งอึ้งและใช้ความคิด“พี่แม็คก็โทรเข้ามือถือณัฐหลายครั้งแล้ว แต่ณัฐไม่รับ นั่นก็หมายความว่า พี่แม็คยังไม่รู้ว่าณัฐเป็นหนอนบ่อนไส้ นะคะพี่เพชร ให้ณัฐทำตามที่ณัฐตั้งใจนะคะ”“ก็ได้ ตามใจณัฐ” อัสนีตอบรับอย่างไม่มีทางเลือก จริงตามที่เธอบอก การจับกุมอัคนารถยากกว่าที่คิดเพราะอีกฝ่ายสู้ไม่ถอย เป็นเช่นนี้ต่อไปคงต้องเสียเลือดเสียเนื้อ และถ้าหากอัคนารถเสียชีวิต พวกเขาก็จะไม่รู้สถานที่ตั้งการผลิต จุดสำคัญของการจับตัวอัคนารถ“แล้วแผนณัฐคืออะไร”“แผนของณัฐง่ายๆ ค่ะ ไม่มีอะไรซับซ้อน ณัฐคิดว่าณัฐจะขับรถไปรับพี่แม็คออกมาจากจุดนี้ ในขณะที่พี่เพชรกับทีมงานบางส่วนแยกตัวออกไปตรงห้องฟิตเนส แล้วทำทียิงใส่รถสักสองสามนัด ให้พี่แม็คระแวงว่ากำลังถูกบุกจับ แล้วณั

บำเรอพิศวาสจอมมาร Chapter 50“แต่มันยิงพี่ไม่หยุดเลย” อัคนารถโต้กลับ อีกใจก็คิดเช่นเดียวกับคำพูดของเธอ“หลบพี่แม็ค หลบ” ณัฐกานต์เวลานี้ทำงานหลายอย่างในเวลาเดียวกัน ไหนจะห่วงความปลอดภัยของ แอรอน ยังจะห่วงชีวิตของอัคนารถอีก ซ้ำร้ายเวลาวิ่งหนีจะต้องคอยมองหาทางหนี และที่สำคัญสมองต้องคิดหาทางออก ก่อนที่เธอจะไม่มีโอกาสความโกรธในจิตใจของแอรอนเพิ่มพูน เมื่อเห็นว่าณัฐกานต์พาร่างของอัคนารถหลบหนี ราวกับว่าชีวิตนี้เธอขาดน้องเขยของเขาไม่ได้ แอรอนเจ็บแปลบในอกจนในชอกช้ำหนัก เขากำลังคิดว่าหากไม่มีอัคนารถอยู่ในโลกใบนี้ หัวใจของณัฐกานต์ก็จะต้องตกเป็นของเขา คิดได้ดังนั้นแอรอนจึงยกปืนขึ้นเสมอใบหน้าของตน เล็งไปยังร่างของอัคนารถที่อยู่ห่างไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตร ก่อนจะปล่อยกระสุนเมื่อได้จังหวะเหมาะเหม็งปัง...“ไม่นะ ไม่” เสียงลั่นไกปืนมาพร้อมกับเสียงร้องของสายลับสาวที่หันมามองร่างของแอรอน ในจังหวะที่ปล่อยอาวุธร้ายพุ่งตรงจากปลายกระบอกปืนมายังร่างของอัคนารถ วินาทีนั้นณัฐกานต์ไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น นอกจากปกป้องผู้ร้ายที่มีความลับสำคัญ เธอนำร่างงดงามของตนมาบังร่างของอัคนารถ ให้ร่างกายของเธอรับวิถีกระสุนที่พุ่งตรง