All Chapters of Uncle John: Chapter 21 - Chapter 30

UJ CHAPTER 22 3RD POV Nang magising si Annika, ay agad siyang napalingon sa paligid ng kanyang silid, dahil hindi niya makita si John. “Uncle!” Tawag niya rito, habang tumayo. Magaan na rin ang pakiramdam niya, at hindi na masakit ang kanyang gitna. Nang hindi niya makita sa loob ng kanyang silid ang uncle niya, ay agad siyang lumabas ng kanyang silid. “Damn! Bakit ka lumabas?” Tanong sa kanya ni John, habang bakas sa mukha nito ang pag-alala. Malawak naman na na-pangiti si Annika, habang dali-dali siyang binuhat ng kanyang uncle. Pakiramdam niya, ay para silang bagong kasal. “Alam mo naman na hindi ka pa magaling, bakit ka tumayo?” Wika ni John, matapos siya nitong ibaba sa kanyang kama. “Bigla ka kasing nawala sa tabi ko, kaya hinahanap kita.” Maktol na wika niya, kaya napatitig sa kanya si John. “Naghanda lang ako ng pagkain para sa ‘yo.” Muling napangiti si Annika, dahil sa kanyang narinig mula sa kanyang uncle. “Ang sweet naman ng boyfriend ko.” Tuwang wika niya, habang

UJ CHAPTER 24 3RD POV “Uncle, nasasaktan ako!” Wika ni Annika, dahil mahigpit siyang hinawakan ni John sa kanyang braso, habang papasok sila sa loob ng bahay. “Hindi ba sinabi ko sa ‘yo na magpahinga ka? Pero bakit hindi mo ako sinunod?!” “Dahil iniwan mo ako!” Galit na sagot niya rito. “Ang sabi mo hindi ka aalis, aalagaan mo ako! Pero dumating lang ang babaeng ‘yon, mabilis ka nang nawala! Nakalimutan mo na ang obligasyon mo sa akin!” “Annika, binilin kita sa mga katulong.” Napailing si Annika, dahil sa narinig niya mula sa kanyang uncle. “Ang akala ko iba ka sa kanila, pero kaya mo rin pala akong iwan para sa ibang tao!” Iyak na sigaw niya at iniwan ito. “Annika!” Malakas na sigaw ni John, habang umakyat si Annika sa silid niya. Nang makapasok sa kanyang silid, ay mabilis niyang pinunasan ang mga luha niya sa kanyang mga mata at napangiti. “Ang galing mo talaga Annika, hindi ko akalai-.” Mabilis siyang tumahimik, dahil narinig niya ang boses ng kanyang uncle John. Agad si

UJ CHAPTER 26 WARNING MATURED CONTEXT!!!SPG3RD POV Mukhang maganda ‘tong lugar na ‘to, lagi kana bang pumupunta rito?” Tanong sa kanya ni John, matapos silang kumain. “Kapag gusto kung magtago kay Lola at Lolo, dito ako pumupunta. Hindi kasi nila ako mahahanap dito.” Sagot niya kay John, habang nakatingin sila sa syudad. “Nasa’n na pala si Madeline?” Tanong niya, habang hindi ito nilingon. “Pina-uwi ko muna. ‘Wag kang mag-alala, hindi siya pupunta rito. “Paano mo nalaman na nandito ako?” Tanong ni Annika, habang napangiti ito sa kanya. “Hindi ka makapagtago sa akin Annika.” Malalim na na-pahinga si Annika, dahil sa narinig niya mula rito. “Dito ka lang ba?” Tanong niya kay John, habang napatingin dito. “Bakit?” “Maliligo muna ako.” “Sasamahan na kita.” Natigilan si Annika, habang muling napatingin kay John. “Sasamahan? Ibig mong sabihin maliligo ka rin sa pool?” Napakunot ang noo nito, dahil sa narinig nito mula kay Annika. “Anong sabi mo? Sa pool ka maliligo?” “Oo, ma

UJ CHAPTER 28 3RD POV “Bakit kaba nagagalit sa akin ng ganyan?” Iyak na tanong ni Madeline, kay John. “Alam mo bang ito lang ang tanging paraan na naisip ko, para magustuhan ako ng pamangkin mo John!” Napatingin si Annika, kay Madeline, dahil sa kanyang narinig mula rito. “Alam kung kaya siya galit sa atin, dahil hinaharangan natin ang kaligayahan niya.” Naidiin ni Annika ang kanyang kuko, sa palad niya, dahil sa kanyang narinig. Hindi niya na-pigilan na nakaramdam nang guilt, dahil sa kanyang narinig. “‘Wag mo na siyang pagalitan Uncle.” Wika ni Annika, habang taka na napatingin sa kanya si John. “Ako na rin ang bahala kay James. Umuwi na kayo, dahil pinapangako kung walang mangyayaring masama sa kanya.” Wika ni Annika sa mga pulis.“Hintayin nalang namin siya Ma'am.” Wika ng pulis sa kanya. “James, patawad kung hindi ko matutupad ang sinabi ko sa ‘yo.” Napa-kunot ang noo ni James, dahil sa narinig nito mula kay Annika. “Masyado pa tayong mga bata, at gulong-gulo lang ang isi

UJ CHAPTER 30 3RD POV Sabay silang napalingon, nang bigla nalang may humawak kay Annika. “Anong ginagawa niyo rito?” Taning ng isang lalaki. Habang gulat na napatingin dito si Bea. “Ano bang pakialam mo? Layuan mo nga kami.” Inis na wika ni Annika, habang pilit na inakyat ang pader. “Hindi mo kayang tumalon sa kabila.” Wika ng lalaki sa kanya. “Wala ka yatang bilib sa akin?” Wika ni Annika rito. Pero biglang namilog ang kanyang mga mata nang bigla itong yumuko. “‘Wag na kayong mahiya, pumatong na kayo, para makatakas kayo.” Napatitig si Annika sa lalaki, dahil sa sinabi nito sa kanya. “Sandali nga lang, seryoso kaba? Baka naman isusumbong mo kami?” Wika rito ni Bea.“Bakit ko naman gagawin ‘yon? ‘Wag kayong mag-alala. Hindi ako magsusumbong, dahil susunod ako sa inyo.” “Ibig mong sabihin tatakas ka rin?” Tanong ni Annika. Habang tumango ang lalaki. “Kung ganun, tara na!!” Tuwang sigaw ni Annika, habang mabilis na pumatong sa likuran ng lalaki. Wala rin siyang pakialam kung