Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

EROS GULLIERMO’S POV. Hingal akong pumasok sa kuwarto ko matapos kong matauhan sa ginawa ko kanina kay Eve. Hindi dapat ako nagpapadala sa tukso niya, i don't want her to feel that i love her, no... Since the day i met her parents after the wedding... I promise to myself that i will drag her in hell, kung hindi napagbayaran ng magulang niya ang nangyari noon—sya ang magbabayad ngayon. I was sixteen when my mom died— sixteen, and too young to understand anything except one thing that, she took the wrong medicine… and it killed her. Unti unti ng gumagaling si mom sa sakit niya, sobrang saya pa namin ni Dad no'n, pero isang araw, inatake siya. Itinakbo namin siya sa hospital pero huli na ang lahat, nasa bungad pa lang kami ng hospital pero wala ng buhay si mama. Doon unang gumuho ang mundo ko, ang mundo namin ni Dad. Nung una akala ko dahil sa sakit niya kaya siya inatake na naglead sa pagkamatay niya, pero dahil sa sinabi ng doctor kaya nalaman ko ang totoong dahilan ng pagkama

Magnus POv. Nakatayo lang ako sa likod ng makapal na kurtina, sa bintana ng kuwarto ko at halos hindi na ako gumagalaw, habang pinagmamasdan ko mula rito ang nagaganap sa ibaba. Hindi nila alam na naririnig ko ang bawat salita, bawat sigaw at bawat piraso ng sakit na ipinupukol nila sa isa’t isa. Hindi ko na maintindihan ang anak kong Si Eros… Bakit ba niya pinakasalan si Eve kung gaganituhin niya lang rin naman? May hindi ba ako alam tungkol sakanila? tungkol sa kung ano man ang ikinagagalit ni Eros? minsan hindi ko na kilala ang sarili kong anak, alam kong napalaki namin siya ng namayapa niyang ina ng maayos, may galang at respeto, lalo na sa mga babae. Pero bakit ganito ang pinapakita niya? ang pinaparanas niya sa babaeng pinili niyang pakasalan. Hindi niya man lang ba naiisip ang bawat salitang ipinupukol niya sa asawa niya? kung ang pasa ay naghihilom pero ang salitang nangagaling mismo sa taong mahal mo umuukit iyon sa puso, nagiiwan ng bakas, peklat na mahirap ng tangga

Bumungad ang liwanag at puting kisame pagmulat ng mata ko, amoy gamot, alcohol, amoy hospital. Tama, nasa hospital ako ngayon dahil sa nangyari kanina.. Inilibot ko ang paningin ko, sobrang tahimik, ng paligid, pakiramdam ko ako lang mag isa, at hindi nga ako nagkamali—wala kahit isa ang nandito. Ako lang. Sinubukan kong umupo mula sa pagkakahiga, ng makaupo ako ay hinawakan ko ang nakabenda kong kamay, ngayon ko lang naramdaman ang hapdi, pero hindi parin mapapantayan ang lahat ng sakit na naidulot sakin ni Eros. Unti unti nanamang namuo ang mga luha sa mata ko, hindi ko rin napigilan ang paghikbi dahil sa sobrang bigat ng kalooban ko. Hindi ko alam kung kakayanin ko pa bang magpatuloy, kung kakayanin ko pa bang ibalik ang meron kami ni Eros, namimiss ko na siya... namimiss ko na ang Eros na mahal ko at mahal ako... Habang nagpupunas ako ng luha ay nadinig kong bumukas ang pinto ng ward, kaya napatingin ako ro'n at hindi ko inaasahan ang pagpasok nito. "Jusko, Eveline... A

“Siya nga pala bakit wala rito ang asawa mo?” tanong ni Papa habang nagbabalat ng dala nilang mansanas.“Kakaalis lang po niya kanina, kaya si Papa Magnus po ang pumalit.” nakangiti kong sagot.“Nga po pala, bakit nyo ho pala kilala si Papa Magnus?” tanong ko sakanila dahilan para magtinginan ang dalawa.“Ahh ‘yun ba… Amo ko dati si Sir Magnus, naging kasambahay ako dati sa mansyon nila.” sagot ni Mama, na ikinangiti ko.“G-ganon po ba? so kilala nyo rin po si Eros?” tanong ko.“Oo naman, nag iisang anak lang ni Madam Irene at Sir Magnus si Eros.” sagot naman niy ulit.“Hmm, so kilala ho kayo ni Eros? matutuwa ‘yun pag nalaman niyang ikaw ang mama ko” masaya kong sabi , pero nawala rin ang galak na iyon ng mapansin ko sa mga mukha nila ang paglungkot—takot? pangamba…“M-may problema po ba Mama?” tanong ko sakaniya. “W-wala anak, natutuwa lang akong malaman nasa mabuting kalagayan ka.” saad nito at hinaplos ang buhok ko, dahilan para mapahikbi ako.“Salamat po ma, at patawad rin po sa

Hindi ko na alam kung paano umalis si Eros at naiwan si Magnus kasama ko. Hindi ako makakibo ni hindi ko magawang masalita dahil sa tensyon kanina ng mag ama. Hindi ko rin alam kung saan mag uumpisa matapos kong malaman ang lahat, ang katotohanan sa likod ng patrato sakin ni Eros. Hindi ko alam kung anong dapat kong gawin, pero alam kong hindi magagawa ng mama ko ang ibinibintang ni Eros.“huwag mo na masyadong isipin ang sinabi ni Eros. Your mom didn't killed my wife.” singhal ni Magnus kaya napabaling ako sakaniya.“Then, why Eros pointing my mother?” malumanay kong tanong.“He’s young that time—akala ko… akala ko lilipas rin kasi alam kong bata palang siya noon, naniwala ako sa sarili na masyado pa siyang bata at masyado lang siyang nabigla noong mamatay ang mama niya—” huminto siya saglit at hinawakan ang kamay ko.“Hindi ko alam na hanggang ngayon tinanim niya sa utak niya na si Evangelyn ang dahilan ng pagkamatay ng asawa ko.” puno ng lungkot ang mga mata ni Magnus, hindi ako