Lahat ng Kabanata ng One Night, Bound Forever (SPG): Kabanata 281 - Kabanata 287

[The Paper Between Us]Paola’s POV“Walang mas delikado kaysa sa lalaking kalmado habang hinihingi niyang baguhin mo ang buong buhay mo.”Nakahiga ang dokumento sa glass table ni Victor na parang patalim na binalot sa papel.Nakatayo si Gabriel sa tabi nito, basa pa ang coat niya mula sa ulan, pero sa akin lang nakatutok ang mga mata niya—hindi sa lalaking muntik na niyang sugurin kanina.Tahimik si Victor.Sa unang pagkakataon, kahit siya alam na may mas malaking bagay na pumasok sa kwartong ito.Tinitigan ko si Gabriel.“Anong pipirmahan ko?” tanong k

[What I Choose to Break]Paola’s POV“Hindi lahat ng laban kailangang ipanalo. Pero may mga laban na kailangan mong tapusin—kahit ikaw ang mabasag sa dulo.”Nakatingin sa akin si Gabriel.Hindi gumagalaw.Hindi humihinga nang malalim.Hindi nagsasalita ulit.Naghihintay lang.Sa sagot ko.Sa utos ko.Sa kung anong klaseng babae ang pipiliin kong maging sa sandaling ito.Sa likod niya, nakatayo si Victor—hindi na ganoon ka-komportable, hindi na ganoon ka-sigurado.Pero hindi pa rin siya takot nang sapat.Hindi pa.“Paola,” ulit ni Gabriel, mas mahina ngayon, pero mas mabigat.“Sabihin mong umalis ako… o sabihin mong tapusin ko ito.”Ang bigat ng mga salita niya hindi dahil sa galit.Kundi dahil alam kong kaya niyang gawin pareho.Kaya niyang umalis.At kaya rin niyang sirain si Victor hanggang wala nang matira.At ang pipili kung alin doon ang mangyayari—ako.Huminga ako nang mabagal.Ramdam ko pa rin ang panginginig sa katawan ko, pero hindi na ito takot.Hindi na hiya.Galit.Malinaw

[The Price of Me]"The most terrifying ransom isn't money. It's when someone asks for you."The line goes dead.I don't realize I've stopped breathing until Gabriel gently takes the phone from my shaking hand."What did he say?"My lips part, but nothing comes out.My mind is still trapped in those four words.I want you, Paola.Not money.Not Gabriel.Not the company.Me.Gabriel studies my face.He doesn't ask again.He already knows the answer isn't simple.Slowly, he lowers the phone onto Victor's conference table.The room has become painfully quiet.Even Victor looks unsettled."Who was it?" he asks.I turn to him."I don't know.""Was it Elena?""No.""Then who?""I said I don't know."Gabriel steps closer."What exactly did he say?"I swallow."He said Elena is alive."A brief wave of relief crosses Victor's face."...for now."The relief disappears instantly."And then?"I force myself to repeat every word."He said he doesn't want money."Gabriel's jaw tightens."He wants me