All Chapters of โปรเจคต์ลับฉบับเด็กฝึกงาน: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่ 21 ถอนพิษไข้ด้วยไฟรัก NCกรกฎถอนหายใจอย่างหนักหน่วง ความปรารถนาเมื่อครู่จางหายไป เหลือเพียงความรู้สึกผิดและความสงสาร เขาก้มลงจูบซับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของเธออย่างอ่อนโยนและทะนุถนอม“พี่ขอโทษนะตังตัง พี่ไม่น่า…”“ไม่เป็นไรค่ะพี่กร… ตังตังทนได้… แค่… แค่พี่ค่อย ๆ ทำเบา ๆ นะคะ” ตังตังพยายามฝืนยิ้มให้เขา แม้ว่าน้ำตายังคงเอ่อคลออยู่เต็มดวงตากรกฎจ้องมองใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความกล้าหาญของเธออย่างลึกซึ้ง ความรู้สึกรักใคร่และปกป้องทวีคูณขึ้นในใจ เขาค่อย ๆ ขยับกาย ดันแท่งรักเข้าไปในร่างเล็กของเธออย่างนุ่มนวลและช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวังและความอ่อนโยน ราวกับกลัวว่าเธอจะเจ็บปวดอีกครั้งกรกฎค่อย ๆ เคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบา รอจนกระทั่งร่างเล็กของตังตังเริ่มคลายความเกร็งลงบ้าง น้ำตาที่เคยไหลอาบแก้มเริ่มเหือดแห้ง เธอส่งเสียงครางแผ่วเบาออกมาเป็นระยะ ความเจ็บปวดเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่ซ่านไปทั่วร่างกาย“รู้สึกดีขึ้นบ้างไหมครับ?” กรกฎกระซิบถามชิดใบหูเล็ก เด็กสาวพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะซบหน้าลงกับอกแกร่งของเขา“อืออออ…หนูกลัวค่ะพี

ตอนที่ 23 ความลับระหว่างเราในรุ่งเช้าของวันใหม่ แสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านผ้าม่านบางๆ ราวกับผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญ ปลุกให้ตังตังค่อยๆ ลืมตาขึ้น ความอบอุ่นที่โอบล้อมร่างเล็กไว้ไม่ได้มาจากเพียงผ้าห่ม แต่มาจากไออุ่นที่คุ้นเคยข้างกาย เมื่อหันไปมองก็พบว่ากรกฎยังคงหลับใหลอยู่ ใบหน้าคมสันยามไร้ซึ่งความกังวลในยามตื่น ดูอ่อนโยนจนเธอแทบไม่เชื่อสายตา ผมสีเข้มยุ่งเหยิงเล็กน้อย ยิ่งขับให้ใบหน้าหล่อเหลาดูเป็นธรรมชาติตังตังจ้องมองใบหน้าของกรกฎด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ตีวนอยู่ในอกราวกับพายุเล็กๆ ความสุขที่ได้ใกล้ชิด ความเขินอายเมื่อนึกถึงสัมผัสเมื่อคืน และความกังวลอันหนักอึ้งต่ออนาคตที่ไม่แน่นอน เธอค่อยๆ ยกมือขึ้นสัมผัสแก้มสากของเขาอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามโครงหน้าคมสันอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าสัมผัสของเธอจะทำให้เขาตื่นกรกฎขยับตัวเล็กน้อย เปลือกตาค่อยๆ เปิดขึ้นช้าๆ สบเข้ากับดวงตากลมโตที่จับจ้องเขาอยู่ก่อนแล้ว รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของเขาปรากฏขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ“อรุณสวัสดิ์ครับ…” เสียงทุ้มต่ำของเขายังคงแหบพร่าเล็กน้อย ปลุกความรู้สึกร้อนผ่าวให้แล่นริ้วไปทั่วใบหน้าของตังตัง เธอรีบดึงมือ

ตอนที่ 25 คนสำคัญสุดท้ายแพรไหมก็ต้องจำใจพาคาร์มาลกลับมายังบ้านหลังใหญ่ ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นรังรักอันอบอุ่นที่เธอและคาร์มาลเคยร่วมกันสร้างไว้ ส่วนกรกฎยังคงรอคอยภรรยาอยู่ที่คอนโดมิเนียมใจกลางกรุงอย่างใจจดใจจ่อ จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปนานผิดสังเกต แพรไหมจึงตัดสินใจโทรศัพท์บอกให้เขามารับเธอที่บ้านหลังนี้บ้านหลังใหญ่... สถานที่ที่กรกฎแทบไม่ได้เหยียบย่างเข้าไปอีกเลยนับตั้งแต่การจากไปของมารดาแพรไหม ความทรงจำอันแสนเศร้ายังคงปกคลุมสถานที่แห่งนี้ ทำให้แพรไหมเองก็แทบไม่อยากกลับมาสัมผัสบรรยากาศอันเงียบเหงา แต่สถานการณ์ในตอนนี้กลับบีบบังคับให้เธอต้องกลับมาเผชิญหน้ากับอดีตอีกครั้ง ก่อนจะโทรศัพท์หาชายผู้เป็นปัจจุบันของเธอ ให้เดินทางมาพบเธอ ณ สถานที่ที่เต็มไปด้วยร่องรอยของความสัมพันธ์ในอดีต“ช่วงนี้คุณพักอยู่ที่นี่ไปก่อนนะคะ คาร์มาล” แพรไหมเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด มองคาร์มาลด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่แฝงไปด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดี“ได้ครับ แพรไหม ขอบคุณมากนะครับสำหรับความช่วยเหลือ” คาร์มาลตอบรับด้วยรอยยิ้มสุภาพ ดวงตาสีฟ้าจับจ้องเธออย่างมีความหมาย ราวกับต้องการสื่อสารอะไรบางอย่างที่มา

ตอนที่ 27 ภารกิจลับที่มาพร้อมกับความหวังด้วยความกระวนกระวายใจที่ทวีความรุนแรงขึ้นราวกับพายุ กรกฎตัดสินใจอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานตั้งแต่เช้า หลังจากนั้นในช่วงสายกรกฏก็กวาดสายตามองหาเด็กฝึกงานที่เขาเชื่อมั่นในความซื่อสัตย์และจริงใจของเธอ พอเด็กสาวก้าวเข้าห้องมา เขาก็เรียกชื่อเธอทันทีด้วยความดีใจ“น้องตังตัง!!…” กรกฎเอ่ยเรียกชื่อของเด็กด้วยน้ำเสียงที่ต่ำลงจนแทบเป็นกระซิบ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ ห้องอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าบทสนทนาที่กำลังจะเกิดขึ้นนี้จะไม่มีใครล่วงรู้ “พี่มีเรื่อง… สำคัญมาก อยากจะให้น้องตังตังช่วยหน่อย” ตังตังเงยหน้าขึ้นก่อนจะวางเอกสารในมือลงบนโต๊ะทำงานของเธอ ดวงตากลมโตฉายแววสงสัยระคนกังวลเมื่อเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของบอสหนุ่ม“มีอะไรให้หนูช่วยเหรอคะพี่กร? บอกหนูมาได้เลยค่ะ” เธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม“คือ…” กรกฎโน้มตัวลงเล็กน้อย ก่อนจะกระซิบเสียงแผ่วเบาจนเด็กสาวต้องขยับเข้าไปใกล้“พอดีพี่มีเรื่องอยากจะให้น้องตังตังช่วย… พี่อยากให้น้องตังตังชวยพี่สืบเรื่องของพี่แพรกับคุณคาร์มาลให้หน่อย” ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวลและความไม่แน่ใจ ราวกับกำลังแบกรับความลับอันหนักอึ้งเอาไว้ตังตัง

ตอนที่ 29 คุมเกม...ด้วยเสน่หา NCความเงียบที่น่าอึดอัดปกคลุมห้อง แพรไหมจ้องมองคาร์มาลด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น เธอไม่เคยเห็นเขาในด้านที่มืดมิดเช่นนี้มาก่อน ความรักที่เคยหวานชื่นกลับกลายเป็นความน่ากลัวที่คืบคลานเข้ามาในชีวิตของเธออย่างช้าๆ เธอรู้ดีว่าเธอกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เธอไม่ต้องการให้กรกฎต้องเป็นอันตราย แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็หวาดกลัวคาร์มาลจับใจในขณะเดียวกัน กรกฎกำเครื่องบันทึกเสียงในมือแน่น ทุกคำพูด ทุกแผนการอันชั่วร้ายของแพรไหมและคาร์มาลถูกบันทึกไว้ทั้งหมด ความโกรธแค้นและความเจ็บปวดประดังเข้ามาในใจของเขาจนแทบระเบิดออกมา เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงที่เขาเคยรักสุดหัวใจจะกลายเป็นปีศาจร้ายที่คิดจะทำลายชีวิตของเขาได้ถึงเพียงนี้ตังตังที่ยืนอยู่ข้างๆ สัมผัสได้ถึงความเดือดดาลที่แผ่ออกมาจากร่างของกรกฎ เธอเอื้อมมือไปจับแขนเขาเบาๆ “พี่กร… ใจเย็นๆ นะคะ เรามีหลักฐานทุกอย่างแล้ว”กรกฎสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ดวงตาของเขาแข็งกร้าว แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะเปิดโปงความชั่วร้ายของคนทั้งคู่ให้ถึงที่สุด“คุณใจเย็นก่อนเถอะ คาร์มาล…” เธอไม่ได้เพียงแค่เอ่ยคำห