บททั้งหมดของ FakeLove ปลอมรักมัดใจ: บทที่ 111 - บทที่ 120

“เราทั้งคู่ก็รออยู่ครับ” อีวานจับมือเล็กที่คล้องแขนเขา เราทั้งคู่มองสอดสายตากัน ริมฝีปากยกยิ้มหวานให้คนรอบข้างได้เห็นเพียงความสดใสด้านนอก ไม่มีใครได้รู้ว่าเรา กำลังมีปัญหากัน“ฉันต้องขอโทษจริง ๆ ค่ะที่วันงานแต่งของพระองค์ ดิฉันไม่ได้ไป” แต่ทางญี่ปุ่นก็มาด้วยตนเองเกือบครบราชวงศ์ยกเว้นเจ้าหญิงที่ทรงติ

(โฮชิ)ร่างสูงก้าวเดินผ่านสายตาหลายคู่ที่จ้องมองมาทางเขาตลอดทางเดิน จนกระทั่งเข้าไปหยุดยืนข้างแม่ของตน แต่สายตาของผู้เป็นแม่นั้นต่างไปจากทุกครั้ง“แม่ต้องบินกลับคืนนี้ หรือว่าอยู่ที่ญี่ปุ่นก่อนครับ”“โฮชิ”“....” คนถูกเรียกหันมาสบตาแม่ของตัวเอง“แม่เข้าใจสาเหตุทั้งหมดแล้ว ทุกอย่างที่ลูกกำลังทำ” ลูกน

อีวานเป็นฝ่ายจับมือฉันไปทาบไว้ข้างแก้ม เขาเอียงใบหน้าซบลงบนฝ่ามือ สายตาช้อนขึ้นมองใบหน้าหวาน“อยากให้คาริสม่าโดนตัวตลอด ไม่อยากให้ห่างไปแม้แต่วินาทีเดียว”“....”“ถ้าคาริสม่าต้องเป็นของคนอื่น ก็ไม่สามารถมองได้อีก และนั่น...ก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องอยู่” เข้าใจแล้ว แผลข้างในของเขาน่ะ...หมับ!ร่างบางสวมกอ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา“ไม่ชอบเลย ชุดนอนแบบนี้” เสียงทุ้มบ่นพึมพำจังหวะที่ฉันเดินผ่าน คนตัวสูงกอดอกยืนมองชุดนอนที่ไม่ถูกใจ แต่ฉันเลือกที่จะใส่เพราะหมั่นไส้คนเจ้ากี้เจ้าการ“บ่นอะไร อย่าต้องให้ฉันดุนะ” ริมฝีปากบางเม้มแน่น เป็นการอาบน้ำที่วุ่นวายมากที่สุดในโลกแล้วอาบน้ำที่มากกว่าแค่อาบน้ำ แต่ก็ว่าเขาฝ่ายเ

“อย่าบอกนะ ว่าพอรู้ที่อยู่ฉันก็ออกจากโรงพยาบาลเลย”“แน่นอน ครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่เจอคาริสม่า ความคิดที่ไม่อยากอยู่หายไปจนหมดเลย” อย่างเช่นตอนนี้ เขาก็เอาแต่มองหน้าฉัน ไม่ละสายตาหันมองไปทางอื่นเลย“....”“จนได้คาริสม่ากลับมา ต่อให้จะเจ็บปวดมากแค่ไหนก็เทียบกับคาริสม่าไม่ได้ สิ่งที่เป็นอยู่กินยาเดี๋