جميع فصول : الفصل -الفصل 160

307 فصول

บทที่ 152 งานใหญ่กำลังมา...

เวลาเที่ยงวันวายุโทรหาไอลวิลเพื่อแจ้งความคืบหน้าให้ทราบ"รอฟังว่าเขาจะซัดทอดไปถึงพี่ไอซ์หรือเปล่า"วายุกล่าวกับพี่ชาย วายุตัดสินใจในนาทีสุดท้ายที่จะไม่ฟ้องไอสรีย์ แต่จะขอให้กฎแห่งกรรมทำหน้าที่แทน เขาคิดว่าถ้าหากไอสรีย์ผิดจริง ก็จะต้องโดนไม่ต่างจากประกิจ พวกที่สมรู้ร่วมคิดคงจะไม่ต้องการให้ไอสรีย์ลอยนวลไปคนเดียวแน่ แต่ในฐานะที่ได้นับถือกันเป็นพี่น้องมาตลอดชีวิต วายุจึงไม่ฟ้องผู้ที่เขาคิดว่าเป็นพี่สาว ไม่ได้เห็นแก่ความเป็นพี่น้อง แต่เห็นแก่บิดาที่กำลังป่วยด้วยโรคหัวใจอยู่ ไม่อยากให้ท่านตกใจจนช็อก แต่จะให้ท่านค่อยๆ ทราบเรื่องทีหลังเอา"พวกบอร์ดบริหารบางคนจะไหวตัวทันแล้วหนีออกนอกประเทศหรือเปล่า" ไอลวิลเอ่ยกับวายุ"ผมให้ตำรวจไปเชิญตัวไปโรงพักเหมือนกับที่เชิญประกิจแล้วครับพี่วิล ตอนนี้ทั้งสามคนถูกจับและกักตัวไว้ที่สถานีตำรวจแล้ว ส่วนพี่ไอซ์ ผมตัดสินใจไม่ได้ฟ้อง แต่ถ้าพวกมันซัดทอดกันเอง ก็ถือว่าเป็นผลกรรมที่เขาต้องชดใช้ เราไม่ขอยุ่งด้วย"วายุกล่าว ไอลวิลรู้สึกชื่นชมน้องชายในครั้งนี้ วายุคิดและทำถูกต้องแล้ว อย่างนี้ก็จะไม่กระทบถึงผู้เป็นบิดามากนัก ซึ่งก็ยังไม่ทราบว่าลูกสาวคนโตของตนนั้น ไม่ใช่ล
last updateآخر تحديث : 2025-11-27
اقرأ المزيد

บทที่ 153 งานใหญ่กำลังมา...

"ริณาคิดว่าเคยเห็นจากรูปเก่าๆ ของแม่ที่ไหนสักแห่ง ตัวนี้เขาเรียกว่าพิณใช่มั้ยคะ เขาสร้างปลายงอนๆ เหมือนกันหมดหรือคะ"ลริณาเอ่ยถามมารดา คุณนริณีจ้องมองอยู่นาน รู้สึกคุ้นตาและคุ้นในความรู้สึกมาก..."เหมือนมาก...อืม... แม่เคยมีพิณอยู่อันหนึ่ง ริณาไปในห้องแม่แล้วเอาอัลบัมที่แม่เขียนว่า อังกฤษ มาทีซิลูก"คุณนริณีเอ่ยบอกลูกสาว เพราะอยากเอามาเปรียบเทียบ ลริณาก็วิ่งไปในบ้านทันที เข้าไปในห้องของมารดาแล้วเปิดตู้ลิ้นชักหยิบอัลบัมรูปดังกล่าววิ่งกลับไปที่ศาลาในสวน"นี่ค่ะแม่" ลริณาส่งให้ท่าน ซึ่งก็รีบเปิดออกจนกระทั่งไปถึงรูปภาพที่มารดากำลังนั่งบนโซฟามีพิณวางบนตักและยิ้มร่าเริงให้กับกล้อง ข้างกายมีหนุ่มหน้าตาฝรั่งนั่งอยู่ด้วย"พิณคล้ายของแม่จัง แต่รูปมันซีดไปหน่อยริณาไม่แน่ใจ ผู้ชายฝรั่งคนนั้นคือใครคะ"ลริณาเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ อัลบัมนี้เคยเอามาเปิดดูเมื่อสมัยเป็นเด็กแล้วก็ไม่ได้สนใจอีกเลย เพราะมารดาเรียนอยู่อังกฤษก็ย่อมมีเพื่อนฝูงชาวต่างชาติมากมายเป็นธรรมดา"เขาชื่อซันจ้ะ... เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ"คุณนริณีเอ่ยเล่าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ความหลังหวนคืนกลับสู่ห้วงความนึกคิดคำนึงอีกครั้ง..."รูปนี้คุณ
last updateآخر تحديث : 2025-11-27
اقرأ المزيد

บทที่ 154 งานใหญ่กำลังมา...

"คุณตะวันออกไปทำงานที่ฟาร์มหอยมุกท้ายเกาะครับ มีธุระอะไรที่จะฝากมั้ยครับ ถ้าไม่เร่งด่วน โทรมาตอนกลางคืนอีกทีนะครับ เพราะเวลากลางวันคุณตะวันไม่อยู่บ้าน"โก้ตอบไปอย่างสุภาพ นายหัวกับพิณตะวันกลับมาทานข้าวที่บ้านแล้วก็กลับไปที่ท้ายเกาะ ส่วนเขาถูกนายสั่งให้มาดูคนที่ไม่ยอมออกมาทานอาหารกลางวัน และเวลานี้มันก็บ่ายสามโมงเข้าไปแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมนายจะต้องสั่งเขาด้วย น่าจะสั่งไอ้ก้องมั่ง เพราะโก้ไม่อยากเจอหน้าคนที่มองเขาอย่างอยากกินเลือดกินเนื้อ ทั้งๆ เรื่องเมื่อคืนนี้เจ้าหล่อนเป็นคนเริ่มต้นแท้ๆ เขาไม่ได้รู้สึกผิดหรอกสำหรับเรื่องนั้น เพราะไม่ได้ปล้ำใคร แต่เขาต่างหากที่เป็นคนถูกปล้ำก่อน...โก้คิดถึงเรื่องเมื่อคืน ถ้าหากจะมองหาความเป็นสุภาพบุรุษจากเขา เจ้าหล่อนไม่มีทางหาเจอแน่ นอกเสียจากว่าเจ้าหล่อนจะทำตัวเป็นสุภาพสตรีที่เขาควรให้เกียรติเสียก่อน ถ้าอย่างนั้นก็ค่อยว่ากันอีกที"อ๋อ ค่ะ ถ้าอย่างนั้นช่วยบอกเธอทีนะคะว่า ตอนคืนนี้สองทุ่มฉันจะโทรหาค่ะ""ได้ครับ ผมจะบอกให้""ขอบคุณค่ะ สวัสดีค่ะ" ลริณาเอ่ยแล้วก็กดวางสาย"เธอไปทำงานที่ฟาร์มหอยมุกท้ายเกาะค่ะ คืนนี้ริณาจะโทรอีกที ถ้าหากเราไปหาพี่ตะวันได้ ริณาจ
last updateآخر تحديث : 2025-11-27
اقرأ المزيد

บทที่ 155 ปลายทางแห่งฝัน

ก๊อก-ก๊อก เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น"เข้ามาเลยจ้ะ" มิรันตีอนุญาตเพราะคิดว่าเป็นพิณตะวัน หญิงสาวก้มหน้าตักข้าวผัดทะเลเข้าปากต่อไปด้วยความหิวและเพราะมันอร่อยมาก อย่างนี้ขึ้นร้านอาหารได้สบาย เสียงประตูเปิดและปิด"ข้าวผัดอร่อยจริงๆ มีอีกมั้ย"มิรันตีถามพลางหันมาทางประตูก็ต้องชะงักเมื่อเห็นร่างสูงกำยำยืนอยู่ ใบหน้าที่กำลังฟินกับข้าวผัดเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันตาเห็น"ตะวันให้เอายากับน้ำส้มมาให้"เสียงแข็งเอ่ยพร้อมกับยกถาดให้ดู"วางไว้ตรงนั้นแหละ!" มิรันตีเอ่ยด้วยน้ำเสียงห้วน ไม่ปิดบังอาการไม่พอใจ"ตรงพื้นนี่เหรอ" คนยกถาดขึ้นมาเอ่ยถาม ก้มมอง ตรงนั้น ที่เจ้าหล่อนหมายถึง มิรันตีได้ยินแล้วก็อยากจะกระโดดข่วนหน้าดำเข้มที่เลิกคิ้วยียวนกวนประสาทอย่างที่สุด"โง่นักรึไง! ใครเขาเอาวางกับพื้นกัน เอามาวางนี่!"มิรันตีกระชากเสียงใส่ โก้จึงเดินถือถาดไปวางบนโต๊ะ เขาเกลียดเวลาได้ยินคนพูดว่าเขาโง่ แต่จะพยายามระงับอารมณ์เอาไว้ เพราะยังไงเจ้าหล่อนก็เป็นแขกของนาย ชายหนุ่มชำเลืองมองข้าวผัดทะเลที่พร่องไปเกือบหมด แสดงว่าหิวจริงไรจริง แถมเมื่อกี้ยังว่าอร่อยอีก คงจะไม่รู้ว่าเขาเป็นคนทำ เพราะถ้ารู้คงจะไม่กินและคงจะเททิ้
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 156 ปลายทางแห่งฝัน

จ๊วบๆ จ๊วบๆ...เขาดูดยอดถันเม็ดกลมอย่างเอาจริงเอาจัง ไม่แยแสกำปั้นที่ทุบปึ้กๆ บนแผ่นหลัง มิรันตีทั้งด่าทั้งทุบและข่วนไหล่และหลัง หัวใจเต้นแรงกับปากที่กำลังดูดหน้าอกของหล่อนอย่างไม่ยอมแพ้ มิรันตีดึงทึ้งผมของเขาอย่างแรง เขาก็แกล้งงับฟันแล้วย้ำเขี้ยวลงไปจนมิรันตีสะดุ้ง อาการเสียวซ่านเกิดขึ้นอย่างไม่อาจจะทำอะไรกับมันได้"หยุดนะ...พอแล้ว" หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่น ยอมรามือและวางมือไปที่ไหล่ โก้จึงหยุดดูดแล้วเงยหน้าขึ้น มองใบหน้าแดงก่ำของคนที่โมโหเขาอยู่"อย่าเข้าใจผิดว่าผมพิศวาสอะไรคุณนะ อย่างที่บอกว่าไม่ชอบผู้หญิงที่แหกปากกรี๊ดๆ และทำร้ายผม แรงมาแรงไป จำไว้..."เขาพูดเสร็จก็ลุกขึ้นแล้วก็จัดเสื้อผ้า ยกมือขึ้นเสยผม พยายามระงับอารมณ์ธรรมชาติของผู้ชายเอาไว้กับภาพที่เต้าอวบเต่งตึงปรากฏตรงหน้า ยอดถันเม็ดกลมถูกเขาดูดจนชื้นและขยายตัวเป็นสีแดงสดคล้ายเม็ดทับทิมมิรันตีรีบดึงผ้าห่มมาคลุมร่าง น้ำตาไหลด้วยความแค้น หล่อนคว้าหมอนแล้วขว้างใส่ร่างสูงที่ยืนดูอยู่ จากนั้นก็หันหลังให้"อย่าลืมกินยาล่ะ" เขาเอ่ยประโยคสุดท้ายก่อนจะหันหลังก้าวเดินออกจากห้องไป...******ไอสรีย์ขับเรือเข้าไปถึงแผ่นดินใหญ่ เพราะรู้สึกคิ
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 157 ปลายทางแห่งฝัน

ไอสรีย์มีคีย์การ์ดจึงขึ้นลิฟต์ไปยังคอนโดหรู คิดว่าเขาน่าจะอยู่กาสิโนมากกว่า เพราะส่วนใหญ่ถ้าหากไม่รับโทรศัพท์แสดงว่ากำลังเล่นติดพันอยู่ที่โต๊ะไพ่ไอสรีย์ใช้คีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไป เสียงเพลงเปิดเบาๆ ทำให้ยิ้มดีใจออกมาที่เขาอยู่ที่นี่ ได้ยินเสียงคุยกับเบาๆ ในห้องนอน ไอสรีย์ขมวดคิ้วทันที เขาคุยกับใครในห้องนอน ไอสรีย์หัวใจเต้นแรงกับลางสังหรณ์บางอย่างที่จู่โจมเข้ามาในหัวใจประตูห้องนอนไม่ได้ปิดสนิท ไอสรีย์จึงค่อยๆ ย่องไปยืนเอาหูแนบฟัง"อ๊าๆ...พี่ทินขา...แรงอีกค่ะ...อ๊า ท่านี้พิงค์เสียวสุดๆ อ๊าๆ เร็วอีก" เสียงผู้หญิงครางกระเส่าได้ยินชัดเจน ไอสรีย์เห็นภาพนังผู้หญิงแพศยากำลังคลานสี่ขาโดยมีนุทินกระแทกร่างใส่ข้างหลังอย่างเมามัน"โอว...มันส์จริงๆ พิงค์ฟิตเปรี๊ยะ พี่โคตรเสียว...""อ๊า...แล้วร่องของเมียพี่ทินละคะ ยายไอซ์ของพี่น่ะ ได้ครึ่งของพิงค์หรือเปล่า""โอว...อย่าพูดถึงเขาดีกว่าที่รัก มันเสียบรรยากาศ พี่รักและหลงพิงค์ขนาดนี้ยังจะให้พูดอะไรอีก อูวย์...ขอกระแทกแรงหน่อยนะคนดี...โอวว"ไอสรีย์เลือดขึ้นหน้า กำหมัดเข้าหากันแน่น...นี่หรือคือคนที่หล่อนรักจนหมดหัวใจและทุ่มเทให้เขาทุกอย่างอย่างหมดตัว มั
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 158 ปลายทางแห่งฝัน

"คุณพ่อทราบหรือครับ" เขาถามทันที"พ่อรู้มาตลอดนั่นแหละ...เขาท้องก่อนแต่งงานด้วยซ้ำ พ่อเลยหาเรื่องไม่ยุ่งกับเขา...ต่างคนต่างก็รู้กันสองคน แต่ประกิจไม่รู้หรอกว่าพ่อรู้ ความลับนี้มันได้ตายไปกับอุมาวรรณนั่นแหละ แต่พ่อก็เลี้ยงเขาด้วยความรักเหมือนลูกคนหนึ่ง ไม่ได้รังเกียจอะไร แต่เลือดคนละสี บางครั้งแม้เราจะพยายามให้ดีแค่ไหน...สีมันก็ยังต่างกันอยู่นั่นเอง" ท่านกล่าวแล้วถอนหายใจออกมาวายุได้ฟังก็รู้สึกสงสารบิดาและทั้งโล่งใจที่ความจริงท่านทราบเรื่องนี้มาโดยตลอด ทำให้เรื่องที่เขากับไอลวิลเป็นห่วงเป็นอันไม่ต้องห่วงอีกต่อไปแล้ว"ตอนนี้เรายื่นฟ้องประกิจกับพวกแล้ว แต่ผมไม่ได้ฟ้องพี่ไอซ์หรอกครับพ่อ เพราะเป็นห่วงความรู้สึกของคุณพ่อ คิดว่าถ้าหากเขาทำผิดคิดชั่วจริง กฎของกรรมก็คงจะทำหน้าที่แทนเราเอง"วายุกล่าว บิดาพยักหน้ารับทราบและเข้าใจ ก่อนที่จะได้คุยกันต่อไป เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น วายุรีบรับสาย"สวัสดีครับ ผมนายร้อยเวร..."เสียงผู้ชายพร้อมกับเอ่ยชื่อและตำแหน่ง... วายุนิ่งฟัง"ผมขอแสดงความเสียใจกับทางครอบครัวคุณด้วยที่จะแจ้งให้ทราบว่าได้เกิดเหตุยิงกันที่คอนโดแห่งหนึ่ง และคุณไอสรีย์ อิสรีพัฒน์ได้เสียช
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 159 ทะเลกระซิบ...

พิณตะวันซ้อนรถมอเตอร์ไซค์ของนายกลับมาถึงเรือนใหญ่เวลาหกโมงเช้า พากันย่องขึ้นบันไดเพราะเกรงจะทำให้แขกตื่น "ไม่ต้องย่องกันขนาดนั้นก็ได้มั้งครับ"เสียงวายุทักดังขึ้น ร่างสูงสมาร์ตเดินอ้อมมาจากระเบียงด้านข้าง ทำให้สองหนุ่มสาวชะงัก พิณตะวันหัวเราะคิกกับคนที่ทำท่ายกมือขึ้นลูบท้ายทอยด้วยอาการเก้อที่ถูกจับได้ คนเคร่งขรึมที่ไม่ค่อยได้ทำอะไรเหลวไหลให้ใครได้เห็น พิณตะวันรู้สึกเอ็นดูนายอย่างบอกไม่ถูก ถ้าไม่มีคุณวายุยืนอยู่ พิณตะวันคงจะหอมแก้มเขาด้วยความหมั่นเขี้ยวไปแล้ว"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณวา รับกาแฟยามเช้าหรือยังคะ" พิณตะวันร้องทักชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงแจ่มใส"ยังเลย เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ถ้าตะวันจะเมตตาจัดให้สักแก้วก็จะเป็นพระคุณ" วายุกล่าวพร้อมกับยิ้มอบอุ่นให้พิณตะวัน"ได้เลยค่ะ รอสักครู่นะคะ"พิณตะวันกล่าว แยกตัวไปในห้องครัวเพื่อจัดการชงกาแฟ ปล่อยให้พี่น้องเขาได้คุยกันตรงระเบียงด้านหน้าซึ่งมองเห็นแสงพระอาทิตย์กำลังทอประกายสีส้มอ่อนตรงขอบฟ้า พิณตะวันเชื่อว่าคุณวายุคงจะรักที่นี่ไม่น้อยไปกว่านายหรือใครๆ แน่ แต่เขามีความรับผิดชอบกับงานในเมืองกรุง น่าสงสารเหมือนกันที่ไม่ได้เห็นความงดงามแบบนี้ในทุกเช้า พิณ
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 160 ทะเลกระซิบ...

"โอย ไม่ไหวละ ไปดีกว่าเรา ไม่อยากเห็นคนเขาสวีทกันโดยไม่แคร์ดินฟ้าอากาศแบบนี้"วายุเอ่ยแทรกขึ้น ทำให้พิณตะวันหัวเราะอย่างเก้ออายและหน้าแดงเรื่อทันตาเห็น หยิกหมับที่แขนล่ำของคนตัวสูงทีหนึ่งเพราะเขินจัด ทำให้เขาสะดุ้งโหยงด้วยความเจ็บ"โอ๊ย...หยิกฉันทำไมหือ เขินเองแล้วมาหยิกเรา...แบบนี้ต้องโดนลงโทษ" เขาแกล้งทำเสียงขู่ วายุส่ายหน้าให้กับว่าที่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวที่หวานกันเหลือเกิน จนรู้สึกว่ากาแฟของเขาขมไปถนัดใจ"วันนี้ผมจะต้องทำอะไรหรือเปล่าครับในฐานะเพื่อนเจ้าบ่าว" วายุเอ่ยถาม ถูกพี่ชายบังคับให้เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว แถมได้จัดเตรียมเสื้อผ้าเอาไว้ให้เรียบร้อยจนวายุไม่อาจปฏิเสธได้"ความจริงก็ไม่มีอะไรมากหรอก ชาวบ้านเขาช่วยจัดการให้หมดทุกอย่าง ตอนเช้าจัดพิธีไทย ไหว้ผู้ใหญ่กันอย่างง่ายๆ เหมือนที่ตะวันเขาต้องการ ตอนเย็นก็มีเลี้ยงที่ชายหาด ให้ชาวบ้านเขาได้ร่วมอวยพรตามแบบวิถีของชาวเกาะที่นี่" ไอลวิลอธิบายให้วายุฟังคร่าวๆ วายุพยักหน้ารับทราบ เขารู้สึกมีความสุขไปกับพี่ชายที่เห็นทุกคนพากันตื่นเต้นดีใจที่นายหัวของพวกเขากำลังจะแต่งงานกับหญิงสาวที่ชาวบ้านต่างก็นิยมรักใคร่อย่างพิณตะวัน การได้อยู่ท่ามกลา
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 161 ทะเลกระซิบ...

มิรันตีตื่นเช้าออกมาเดินเล่นตามถนนที่เคยมาวิ่งกับไอลวิลและพิณตะวัน... หลังจากกลับไปกรุงเทพฯ พร้อมกับไอลวิลและพิณตะวันเพื่อร่วมงานศพของไอสรีย์ มิรันตีก็ตัดสินใจกลับมาอีกครั้งตามคำเชิญให้มาร่วมงานแต่ง รู้สึกสลดใจกับเรื่องของไอสรีย์และนุทิน มิรันตีไม่เคยรู้เรื่องเบื้องลึกเบื้องหลังเกี่ยวไอสรีย์มาก่อนเลย...หญิงสาวกระชับผ้าคลุมไหล่สีชมพูสด อากาศตอนเช้ากำลังเย็นสบาย ลมทะเลพัดตลอดเวลา ได้ยินเสียงใบมะพร้าวถูกลมพัดดังซู่ๆ มองไปทางทิศตะวันออก พระอาทิตย์กำลังขึ้นเป็นดวงสีส้มสวย... น้ำทะเลสีฟ้าอมเขียว... มันช่างสวยเหลือเกิน"เจี๊ยกๆ" เสียงลิงร้องดังขึ้นในระยะใกล้มาก พร้อมกับผ้าคลุมไหล่ของมิรันตีถูกดึงกระชากไปอย่างรวดเร็ว"กรี๊ด!" มิรันตีร้องกรี๊ดด้วยความตกใจที่ถูกจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวแบบนี้ เจ้าลิงสีน้ำตาลวิ่งนำมิรันตีไปตามถนน"เจี๊ยกๆ" มันชูผ้าขึ้นราวกับว่าเป็นธงแห่งชัยชนะก็ไม่ปาน"เอาของฉันคืนมานะ!"มิรันตีได้สติก็ร้องตะโกนและวิ่งตามเจ้าลิงจอมซนไปอย่างลืมกลัว เพราะผ้าพันคอไหมผืนนี้มิรันตีซื้อมาจากอังกฤษราคาแพงมาก!"ไอ้ลิงบ้า! เอาคืนมานะ!"หญิงสาวร้องเสียงดังและวิ่งตามมันไปอย่างไม่ลดละ จนมันเล
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد
السابق
1
...
1415161718
...
31
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status