LOGINหัวใจในตะวัน ของนามปากกา เอลยา(ELYA) เป็นนิยายแนว รักโรแมนติก / อีโรติก ที่เน้นความผูกพันและรักซึมลึกระหว่างพระเอกและนางเอก เนื้อเรื่องหลักจะโฟกัสไปที่คู่ของ นายหัวไอลวิลและพิณตะวัน ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักระหว่าง "นายหัวแห่งเกาะรังนาง" กับ "เด็กในปกครอง" ของเขา
View More"พ่อขึ้นแผ่นดินใหญ่รอบหน้า เห็นว่าจะไปหาซื้อมาให้จ้ะ นี่ก็ดึกแล้ว พ่อของตะวันทำไมยังไม่มาอีก นายหัวเรียกไปที่เรือนใหญ่ตั้งแต่หลังอาหารค่ำแล้ว ไม่สบายแบบนี้ ทางโน้นคงจะต้องการมารับกลับ แต่ท่านดื้อ"
จินดาเอ่ยกับลูก พิณตะวันขยับตัวลุกขึ้นนั่งทันที
"ให้ตะวันไปดูให้ไหมจ๊ะ ตะวันวิ่งปรู๊ดเดียว เดี๋ยวก็รู้...นะ"
คนอยากวิ่งเล่นรีบเสนอตัว บนเกาะแห่งนี้มีไฟฟ้าใช้อย่างสะดวกสบาย เนื่องจากทางเกาะได้ทำการขอให้ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าใช้บนเกาะ เกาะที่เป็นหมู่บ้านอยู่ด้านชายหาด ส่วนถ้ำที่เป็นที่อยู่ของนกนางแอ่นจะอยู่ด้านใน ซึ่งความจริงเป็นเกาะถ้ำหินปูนอีกเกาะแต่เชื่อมกันกับเกาะของหมู่บ้านด้วยสันเขาหินปูนมีป่าปกคลุมโดยรอบ
เรือนใหญ่ตั้งอยู่ด้านตะวันออก ห่างจากบ้านของพิณตะวันก็ไม่ไกลประมาณ 200 เมตร แต่ไม่เห็นกันเพราะมีทิวมะพร้าวและต้นไม้บัง บนเกาะมีต้นไม้ใหญ่เยอะมาก เพราะนายหัวเป็นคนรักธรรมชาติ เห็นว่านายหัวเป็นคนบุกเบิกเกาะนี้ตั้งแต่ตอนท่านยังหนุ่ม ตอนนี้ท่านแก่หง่อมแล้ว และกำลังไม่สบาย ที่นี่มีที่จอดเฮลิคอปเตอร์ด้วย เพราะพวกเจ้านายเดินทางด้วยเครื่องเหาะส่วนตัว ไม่ค่อยเดินทางเรือ เพราะจากเกาะถึงฝั่งก็ใช้เวลาร่วมชั่วโมง เวลานี้มีเจ้าเครื่องนั่นมาลงเมื่อตอนบ่าย เห็นผู้ชายตัวโตๆ สามสี่คนเดินลงจากเครื่อง คงจะมารับท่านกลับเข้ากรุงเทพฯ นั่นเอง
"เอาสิลูก แต่ระวังเท้านะ เดี๋ยวจะไปเหยียบงูเงี้ยวเขี้ยวขอเข้า เอามีดไปด้วย"
จินดาเอ่ยอนุญาต บนเกาะนี้ทุกคนรู้จักกันดี ไม่เคยมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น เกาะนี้ยังไม่เคยมีเรื่องการขโมยรังนกเหมือนเกาะอื่นที่เป็นข่าว พิณตะวันถูกสอนให้รู้จักการป้องกันตัวมาตั้งแต่วิ่งได้ ยิงหนังสะติ๊กได้เก่งและแม่นยำ เวลานี้พ่อได้สอนให้ใช้มีดด้วย เพราะเอาไว้ปาดตาล ปาดขั้วมะพร้าว เลยถือโอกาสเอาไว้ป้องกันตัวด้วย พ่อได้ซื้อมีดสั้นเล่มสวย ชนิดพกติดตัว มาให้จากตลาดบนแผ่นดินใหญ่ ตะวันเอาใส่ไว้กระเป๋ากางเกงเอาไว้ตลอด พกแล้วรู้สึกอุ่นใจเหมือนมีเพื่อนตาย
"ไม่ต้องห่วงจ้ะ ตะวันจะระวังตัว"
กล่าวเสร็จเจ้าตัวก็วิ่งปรู๊ดลงบันไดห้าขั้น หางเปียแกว่งกระด๊อกกระแด๊ก มองเห็นได้จากระเบียง จินดายิ้มพลางส่ายหน้า...ทูนหัวของแม่... ขอให้พระคุ้มครองลูกให้แข็งแรงและแจ่มใสอย่างนี้ตลอดไป... จินดาขอพรพระเช่นทุกครั้ง
เด็กน้อยแสนฉลาดปราดเปรียวนัก ไม่ได้รู้สึกมีปมด้อยกับการที่ได้รู้ความจริงว่าไม่ใช่ลูกที่แม่เบ่งออกมาจากครรภ์เหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่กลับมองโลกในแง่ดีว่าเจ้าตัวเป็นลูกสาวพระอาทิตย์ไปซะนี่... จินดาดีใจที่เธอไม่ต้องโกหกลูกสำหรับเรื่องนี้
"เมื่อกี้คุณตอบว่าอะไรนะ ผมได้ยินไม่ถนัด" คนเจ้าเล่ห์ทำหน้าซื่อถาม แต่ดวงตาพราวด้วยความดีใจ ไข่มุกค้อนให้เขาอย่างอดไม่ได้ เพราะเขาทำให้ตกใจเสียมากมาย เวลานี้ไข่มุกได้เห็นแล้วว่าเขาว่ายน้ำแข็งและดำน้ำได้นานมาก ไม่น่าไปทึกทักจากหน้าขาวๆ ของเขาว่าจะทำอะไรไม่อึดและทน"ตกลงแต่งงานกับผมนะ" เขาขออีกครั้ง หญิงสาวถอนหายใจก่อนจะพยักหน้า"ก็ได้ค่ะ ถ้าคุณคิดว่ามุกดีพอ" เสียงตอบรับทำให้ทรงพลยิ้มกว้างออกมาด้วยความยินดีอย่างที่สุด ชายหนุ่มคว้าร่างบางมากอดและพรมจูบไปด้วยใบหน้านวล"ขอบคุณมากมุกจ๋า...ขอบคุณมาก"เขาพึมพำอย่างมีความสุข ประกบปากไปบนเรียวปากอิ่ม จุมพิตหนักหน่วงทว่าอ่อนหวาน ไข่มุกโอบแขนไปรอบลำคอและจูบตอบเขาอย่างเต็มใจ เป็นการซีลสัจจะสัญญาต่อกันต่อมาจุมพิตอ่อนหวานก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปเป็นดื่มด่ำและเร่าร้อน มือใหญ่เลื่อนไปเกาะกุมทรวงอกคู่งาม ดึงชุดว่ายน้ำให้ไปอยู่ใต้ฐานอก ก้มไปจูบไซ้เต้างามอย่างหิวกระหาย"ผมขอฉลองข่าวดีของเราสักรอบนะคนดี" เขากระซิบขอ ไข่มุกโอบกอดไปรอบแผ่นหลังกว้างเป็นคำตอบ เขายิ้มพอใจกับร่องอกอิ่ม จากนั้นปากและลิ้นก็เริ่มบรรเลงเพลงรักเร่าร้อนตรงซอกหิน เสียงครางพลิ้วดังปนกับเสี
"แต่คุณก็ต้องอยู่กรุงเทพฯ กับผม เพราะงานและชีวิตผมกับคุณแม่อยู่ที่นั่น... ผมไม่มีทางเลือกจริงๆ คงจะพาคุณกับลูกมาที่นี่ได้ในช่วงวันหยุดเท่านั้นเอง" ชายหนุ่มเอ่ยอย่างรู้สึกผิด ไข่มุกปัดปอยผมออกจากหน้าผากให้เขาอย่างอ่อนโยน"ไม่เป็นไรนี่คะ มุกโอเค...คุณไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ"เสียงอ่อนหวานเอ่ย ทรงพลถอดแว่นตาออก สายตาคมมองสบตากับหล่อนอย่างรู้สึกขอบคุณและรู้สึกแสนรักลึกซึ้ง"ขอบคุณมากที่คุณเสียสละ ผมโชคดีมากที่มีคุณกับลูกเข้ามาในชีวิต แต่ผมจะมีความสุขมากกว่านี้ ถ้าหากคุณยอมแต่งงานกับผม อยากให้ลูกคนที่สองของเราเกิดมาในตอนที่ผมกับคุณจดทะเบียนสมรสกันแล้ว เป็นสิ่งที่ผมใฝ่ฝันและต้องการเหลือเกิน"เขารำพัน ยกมือหญิงสาวขึ้นไปจูบ ไข่มุกนิ่งฟังเงียบๆ หญิงสาวรู้ว่าเขาต้องการทำทุกอย่างเพื่อแสดงถึงความให้เกียรติยกย่องหล่อน เขาพูดถูกเรื่องที่ว่า ถ้าหากลูกคนที่สองเกิดมา จะเป็นการดีสำหรับลูกที่ได้เกิดมาด้วยสถานะที่บิดามารดาสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แต่ไข่มุกก็ยังกลัวกับคำว่า... ลูกสะใภ้คุณหญิง อย่างไม่อาจจะขจัดความรู้สึกกลัวไปได้ง่ายๆ"คุณไม่อายหรือคะที่มุกเป็นเพียงแค่ผู้หญิงธรรมดา ถ้าหากแต่งงานกัน สังคมจะม
รุ่งเช้า ไข่มุกตื่นแต่มืดเข้าไปหาลูกน้อย ซึ่งก็ยังคงหลับสนิทอย่างสงบ หญิงสาวถอนหายใจโล่งอกออกมา เวลานี้พ่อกับลูกต่างก็ยังนอนหลับอยู่ในนิทรารมณ์อันเป็นสุข หญิงสาวก้มไปปัดผมนุ่มให้พ้นใบหน้าเล็ก ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ถึงคอ จากนั้นก็เข้าห้องน้ำอาบน้ำสระผมและล้างหน้าก๊อก-ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้นในขณะที่หญิงสาวกำลังถูสบู่อยู่"เปิดประตูหน่อย ผมเอง" เสียงเรียกแผ่วเบา เมื่อรู้ว่าเป็นใคร ไข่มุกจึงรีบเปิดประตูให้... ร่างสูงก้าวเข้ามา"ตื่นทำไมไม่ยอมปลุกผมด้วยหือ" เขาเอ่ย รีบถอดเสื้อผ้าออกจนเนื้อตัวล่อนจ้อน ดึงร่างบางไปหอมแก้ม จากนั้นก็เดินไปแปรงฟันที่ซิงก์ ไข่มุกเขินหน้าแดง ยังไม่ยอมชินกับการได้เห็นเขาตัวเปลือยเปล่า เขาแปรงฟันเสร็จก็หันมาหา หญิงสาวอาบน้ำสระผมเสร็จพอดี กำลังจะคว้าผ้าเช็ดตัวมาห่ม แต่ก็ต้องร้องว้ายเมื่อถูกดึงเข้าไปจูบหนักหน่วงรับอรุณ"อื้อ...อย่าค่ะ เดี๋ยวลูกตื่น"หญิงสาวรีบกระซิบบอกเมื่อเขาปล่อยปาก ก้มไปจูบไซ้ทรวงอกคู่งามที่มีหยดน้ำเกาะพราว ไล้ลิ้นตวัดหยดน้ำเข้าปากแล้วดูดยอดถันอย่างหิวกระหาย"ผมหิวเมียที่สุด ขอสักรอบเพื่อต้อนรับวันใหม่นะที่รัก" เขากระซิบเสียงพร่าด้วยอารมณ์ปรารถ
ร่างบางอ่อนระทวย แต่ร่างสูงยังไม่หมดแรง เขาถอนถอยตัวตนออก จับร่างนุ่มให้พลิกนอนคว่ำ แยกขาออกจากกัน ใช้อาวุธที่เพิ่งคายพิษออกไปถูไถที่ร่องสะโพกหนั่นแน่นจนมันแข็งขันขึ้นมาอีกครั้้งอย่างรวดเร็ว เขาเขี่ยไล้หาเป้าหมาย เมื่อเจอก็กดพรวดเข้าไปอีกครั้ง"อ๊า...คุณพลขา...อื้อ..."ไข่มุกร้องครางเสียวอย่างไม่อาจทนไหว อารมณ์พิศวาสเร่าร้อนถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวซบหน้ากับหมอนในขณะที่ด้านหลังก็ถูกกระแทกกระทุ้งโยกใส่อย่างหนักหน่วงและรัวเร็วถี่ยิบๆ"โอว...เจ็บไหมที่รัก"เขามีแก่ใจถามแต่ก็ยังโยกรัวต่อไป เสียงเนื้อกระทบเนื้อได้ยินชัดเจนในความเงียบแห่งค่ำคืน"ไม่...ไม่เจ็บค่ะ แต่เสียวมาก...อ๊า" หญิงสาวตอบเสียงพลิ้ว กลั้นเสียงครางอย่างสุดความสามารถ เขาเอื้อมมือมาขยี้ปลายถันให้ และอีกข้างก็ขยี้เกสรอ่อน ไข่มุกรู้สึกเสียวซ่านสยิวสุดจะทนไหว"อื้อ...คุณพล...ไม่ไหวแล้ว...อีกนิดเดียว" หญิงสาวเอ่ยเร่งเร้าอย่างลืมอายเพราะอารมณ์มันพาไป สุดแสนทรมาน รู้ว่าอีกนิดจะถึงสวรรค์ที่แสนสุข เขาดึงมือกลับแล้วจับเอวเล็กไว้มั่น ขยับกระหน่ำแรงและเร็วเพื่อส่งให้หล่อนไปถึงจุดหมายปลายทาง"อ๊า..." เสียงร้องกรี๊ดส่งสัญญาณว่าถึงจุดส