สองร่างนอนเคียงกันบนเตียงกว้าง มือใหญ่ลูบไล้ร่างนุ่มอย่างอ่อนโยน ลูบคลำทรวงอกอวบอิ่ม เรื่อยมาถึงหน้าท้องที่นูนขึ้น... เขาชะงัก คนตัวเคยบาง ไม่น่าจะมีพุงใหญ่เร็วแบบนี้"อืม...คุณน่าจะไปหาหมอหน่อยนะ"เขาเอ่ยออกมาพร้อมกับก้มจูบแก้มเปล่งปลั่ง รู้สึกเป็นกังวลลึกๆ ที่ขนาดนอนหงาย หน้าท้องหล่อนก็ยังไม่ยอมยุบเรียบ... มันน่าจะผิดปกติ อ้วนจนเอวกลมอย่างรวดเร็ว เขาว่ามันไม่ธรรมดาแล้วล่ะ"ทำไมคะ" มิรันตีเอ่ยถาม พอจะเดาได้ว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนั้น แต่ก็รอฟัง"ผมไม่เห็นคุณสองเดือน... เอวคุณหายไปขนาดนี้ ไปหาหมอเผื่อจะมีวิธีลดน้ำหนักไง"เขาเอ่ยอย่างพยายามจะไม่พูดว่าหล่อนอ้วน เกรงจะไปทำร้ายจิตใจ เพราะผู้หญิงนั้น ไม่มีใครชอบถูกทักว่าอ้วนแม้ว่าตัวเองจะอ้วนจริงก็ตามทีมิรันตีอมยิ้มเอ็นดูคนที่พยายามพูดจาถนอมน้ำใจหล่อน ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนไม่มีทางแน่ หญิงสาววางมือทับไปบนมือใหญ่ที่ลูบไล้หน้าท้องอยู่"ทำไมคะ อ้วนแล้วไม่สวยงั้นเหรอ" หญิงสาวแกล้งเอ่ยถาม"ไม่ใช่อย่างนั้น คุณสวยเสมอในสายตาของผม แต่ผมกลัวมันจะเกี่ยวกับสุขภาพของคุณ ลักษณะรูปร่างคุณเป็นคนบาง ไม่น่าจะมีท้องใหญ่แบบนี้""มันเป็นเพราะคุณนั่นแหละ" มิรันตีแส
Last Updated : 2025-11-29 Read more