All Chapters of Guilty Pleasure : Chapter 41 - Chapter 50

"There's a high percentage that your mother will soon be free from breast cancer. This is a rare case, Miss Ronquillo. Only a few people could survive and your mother will possibly belong to it..."Tumatalon sa saya ang puso ko nang narinig iyon mula sa doctor. Hindi ko maiwasang mangilid ang luha sa mmata para kay Mommy.Supposedly, the estimated months of her chemotherapy is only 2 to 3 months pero ngayon inabot na ng anim na buwan dahil nagbago ang kondisyon ng katawan niya at kailangang mahinto dahil hindi kinaya at nagkaroon ng komplikasyon.And the only option is to remove one breast by surgical removal but it is risky, especially to her age, so we pursued her therapy after her condition got better.And now that hearing the results of Mommy's condition have been through everything will be worth it."Thank you, Doc. This is a miracle...""Yeah, indeed a miracle. God is always good. Just continued helping her finish the remaining weeks before we finally release the final results."

Flowers, chocolates, stuffed toys, and a lot of things I always received every time I go home from school. But those kinds of stuff have no name. But some of them are coming from Trevious. Maybe the reason why I started liking him it's because he knows what I like.And seems like I started falling in love with whoever sent me this all."Fiona, you have another gift from Trevious. Look baby, kit's cute," ani Mommy kaya nilapitan ko siya diretsong tiningnan ang inabot niyang stuffed toy.I saw the small note written there with Trevious name. Pero arang mandalas kong mapansin na sticky notes lang iyon at parang minsan ko nang nakita iyon sa kuwarto ni Mommy.Nangunot ang noo ko at nilingon siya."Why does he always give me these? He just often shows up," takang tanong ko."He's busy Fiona. He is already handling their business. But can't you appreciate it? He always remembers you..."Ang daming naglalarong katanungan sa isi

My stomach is prickling right now so I immediately stood up. I felt irritated without reason. Ngunit nang nakita siyang nakahiga, hubad ang katawan at tanging boxer brief ang suot ay napangisi ako.Ang sarap ng tulog niya pero gusto ko siyang makitang gising. Mulat ang mata at nakatingin sa akin.Araw-araw kong nararamdaman iyon sa mga nakalipas na linggo. Ang bilis ng panahon ang halos 12 weeks na akong buntis pero kahit ganoon ay hindi pa rin maumbok ang tiyan ko.Kapag dumadalaw ako kay Mommy, either naka loosen dress ako o maluwag na tee shirt ang suot ko dahil iyon ang gusto ni Liam at mukhang hindi naman napapansin ni mommy.Madalas ko siyang panggigilan kaya parang nangangayayat siya dahil sa ginagawa ko."Liam, Liam, wake up..." yugyog ko."Baby, it's too early, I'm still sleepy," he hoarsely whispered."Nagugutom ako Liam...""May pagkain sa ref. Wait just a minute..."Imbis na makaramdam ng inis ay

"Ah!""Ma'am, isa pa po, malapit na.""Oh, God! Please don't make it hard for her!" I could hear Liam's voice outside the room seem hysterical. "D-Don't hurt her..."Tagaktak ang pawis sa noo ko, hirap-hirap na ako. I am almost losing my breath but I have to do it.Napahawak ako nang mahigpit sa matress ng kama at buong lakas na umere kahit na parang hinugot na lahat ng lakas ko."Ahhh!" buong lakas kong sigaw.At sa muling pag-ere ko ay kasabay nito ang malakas na iyak ng bata. Nanghihina ko iyong sinulyapan at parang napawi ang sakit nang nakita ang paslit.I was about to touch the baby when I heard a female voice."Mrs. may isa pa," anito.Muli akong humugot ng lakas at muling ynere ng malakas sa abot ng aking makakaya hanggang sa muli kong marinig ang iyak nito.Bumagsak ang luha sa mga mata ko nang narinig at nakikita ang nagsasabay nilang pag-iyak.Malakas na bumukas ang pinto."What happened now¡ª oh.."

"Hi, Fiona. Siguro kapag napanood mo 'to, baka wala na ako. Nakaalis na o kung nasaan mang lugar napadpad. Pero lagi mong tatandaan na mahal na mahal kita. Mahal na mahal kita..." Mommy tears burst unstop while saying those words repeatedly. My chest skipped a bit in pain while watching her. What is this recorded video all about? I was confused so I continued watching despite tears filling my eyes. Unti-unti akong nahihirapan huminga habang nakatanaw sa screen. Malinaw kong nakikita ang mga luha ni Mommy na walang humpay sa pagragasa pero maya-maya lang ay pinahiran niya ito at maliit na ngumiti. Malungkot. Nakokonsensya. Nagsisisi base sa kaniyang namumulang mga mata. Nanatili ang mga mata ko kay Mommy hanggang sa unti-unti niyang pinaghiwalay ang dalawang larawan ng bata sa harapan. Makikita ang panginginig ng mga kamay niya. "These two pictures taken for more than 2 decades are my daughters..." she said almost whispering yet very clear. My head slowly spun hearing it.