All Chapters of Claimed by My Brother’s Forbidden Billionaire Rival: Chapter 1 - Chapter 10

“SI AGATHA nagwawala sa rooftop ng hotel at magpapakamatay daw! Tawagin niyo si Atty. Elijah dali!”Habang rumaragasa ang mga bulong at sigaw mula sa labas, ramdam ni Bettina na may kung anong talim na bagay ang dahan-dahang bumabaon sa dibdib niya. Nakapulupot sa mga daliri niya ang wedding bouquet, pero sa higpit ng kanyang pagkakahawak, nakabaluktot ang mga tangkay at isa-isang nag silaglagan ang mga talulot sa sahig.Ika-siyamnapu’t siyam na beses na itong ginawa ni Agatha.At siyamnapu’t siyam na beses na rin niyang pinilit na maging manhid sa bawat drama nito.Akala niya, nasanay na siya. Akala niya, kaya niyang lunukin ang lahat.Pero hindi sa araw na ito. Hindi sa mismong araw ng kasal nila.Dahil sa bawat panggugulo ni Agatha, alam ni Bettina—talo na naman siya.Limang taon silang magkasintahan ni Elijah, pero limang taon din niyang nakita kung paano tumatakbo ang lalaki sa tuwing tatawag si Agatha. Magkababata raw sila, pero alam din ni Bettina na mag-childhood sweetheart din

“HELLO, Miss Bettina?” tanong ng katulong na may halong pag-aalala.“Yes, speaking.”Dinig ni Bettina ang paghugot ng hininga ng katulong sa linya.“Hindi kasi namin ma-contact si Sir Elijah. Bigla po kasing nagkasakit ang mommy niya at dinala agad namin sa ospital. Pwede po ba kayong pumunta rito?”“Sige, papunta na ako.”Pagdating ni Bettina sa ospital, nadatnan niya si Regina na nakaupo sa hospital bed, kinakain ang orange na binabalatan ng katulong niya. Pagkapasok na pagkapasok ni Bettina sa loob at tila namutla si Regina sa galit at pagkainis. Kaagad niya itong sinermunan.“Bettina, ano bang nangyayari sa inyo ni Elijah? Hindi mo ba alam kung anong kahihiyang dinulot mo no’ng kinansela mo ang kasal? Ano na lang ang sasabihin ng mga tao? Ha?”May kung anong malilit na butil ng pawis ang namuo sa noo ni Bettina. At nang makita niya ang lagay ni Regina, alam niyang hindi naman talaga ito nagkasakit, malamang nagalit lamang ito dahil sa nangyari.“I-I have my reason, Tita. H’wag na

NAALIMPUNGATAN ng gising si Regina pagpasok ni Agatha sa kwarto niya. Pagod pa ang mga mata nito nang alalayan siyang lumabas ng kwarto.Hindi niya alam ang mga pinagsasasabi ni Agatha kanina. Ngunit nang dumaan ang tingin niya kina Bettina at Elijah na nakatindig lang sa corridor ay biglang tumaas ang presyon niya. Alam niya na may problemang hinaharap si Agatha.“Ano na namang kaguluhan ito, Elijah?” kunot-noong tanong ni Regina.Magsasalita sana si Elijah ngunit biglang inunahan siya ni Agatha.“Si…Si Bettina, Tita, hindi niya raw ako bibigyan ng dugo,” mangiyak-ngiyak na sabi ni Agatha.Huminga nang malalim si Regina.“Tigilan niyo na ang pambubully kay Agatha, Elijah. Hindi mo ba alam nang dahil sa mommy niya ay buhay ka pa ngayon?” Nilipat naman ni Regina ang tingin niya kay Bettina. “At Bettina, transfusion lang naman ng dugo mo ang kailangan niya, hindi naman iyon malaking bagay, hindi ba? At saka ilang beses mo na ginagawa iyon kay Agatha. Kung hindi mo siya pagbibigyan, mama

“AT SINO ka namang bata ka? Anong ginagawa mo at nanggugulo ka rito?” gulat na sabi ng lalaki matapos itong itulak ni Bettina.“Para naman ‘yan sa ikabubuti ni Elijah. Tingnan niyo, malapit nang lumubog ang araw. Aakyat pa ba kayo ng bundok?” sabi pa ng isang kasama niya.Huminga nang malalim si Bettina habang tanaw niyang tahimik na nakaupo sa lupa si Elijah. “Hindi pa naman madilim, manong. Ang dami-dami natin dito, bakit hindi na lang tayo magsama-samang umakyat para hanapin ang mommy niya? Mas mabuti na ‘yon kaysa wala tayong ginagawa rito.”

NAWALAN ng malay si Bettina pagdating ng paramedics. Nagising na lang siya pagkatapos siyang dalhin sa ospital. Pagmulat niya ay bumungad sa kaniya ang isang doktor na naka-puting coat na abala sa harap niya. “Miss Imperial, pakiangat po nang kaunti ang damit mo, titingnan ko ang tiyan ninyo.” Sinubukan ni Bettina na kontrolin ang hininga niya, ngunit sa bawat paghinga ay matalim na kirot ang umaakyat mula sa kanyang tagiliran. Sumagi sa balat niya ang malamig na hangin ng emergency room nang marahang itaas ng doktor ang laylayan ng kanyang hospital gown. “Sabihin n’yo kung masakit,” wika nito. Maingat na dumampi ang mga daliri ng doktor sa ibabang bahagi ng tiyan niya, upang hanapin ang pinagmumulan ng sakit. Ngunit nang madiin ito nang kaunti— “A—aray…!” Napasinghap si Bettina at napapikit sa biglaang kirot. Tumango ang doktor at agad naging seryoso ang mukha niya. Pinisil niya ulit ang bahagi ng tiyan na ngayon ay mas madiin. Pagkatapos, mabilis niyang inangat ang kama