XAVI’S POVAng katahimikan sa parking area ay tila isang mabigat na pasanin sa dibdib ko habang nakatago ako sa dilim. Malayo sa ingay ng falls at sa tawanan ng team ni Damien, pakiramdam ko ay nilalamon ako ng espasyo. Sumandal ako sa magaspang na balat ng puno ng mahogany, hinahayaang balutin ako ng dilim. My thumb hovered over the booking app sa phone ko, habang ang signal bars ay kumukurap-kurap na parang mamatay na mitsa.I just couldn’t stay. Sa tuwing tinitingnan ko si Damien, pakiramdam ko ay isa akong glass vase na nakalagay sa dulo ng mesa. Isang maling ihip lang ng hangin, isang aksidenteng sagi, at mababasag ako.Then, I heard the flick of a lighter.Ang masangsang na amoy ng sigarilyo ay humalo sa malamig na hangin ng gabi. I crinkled my nose, ang inis ko ay nagsilbing depensa. "Argh! I hate smokers," bulong ko sa sarili.Pero sumagot ang dilim.“Hindi ko alam na may tao,” ang boses na iyon—mababa, paos, at pamilyar na pamilyar.My heart did a painful somersault nang luma
Read more
LOGIN
